مزایا و مضرات قادر به علامت گذاری به بازار چیست؟

حسابداری مارک به بازار ارزش دارایی های شما را با قیمت فعلی بازار خود ارزیابی می کند. هدف این است که تصویری دقیق از قدرت مالی شرکت و چشم انداز آن برای سودهای آینده ارائه دهیم. هنگامی که به دارایی موجودی اعمال می شود ، نشان می دهد که آیا شرکت هنگام فروش موجودی ، پول می گیرد یا پول خود را از دست می دهد زیرا موجودی ارزش خود را در بازار از دست داده است.

مثال

1. هنگامی که یک میز تجارت وال استریت از مالی خود خبر می دهد ، باید اوراق بهادار خود را در آخرین روز سه ماهه به بازار عرضه کند ، حتی اگر این اوراق بهادار روز بعد فروخته شود. علامت گذاری روزانه به بازار به عنوان راهی برای تعیین اینکه آیا اوراق بهادار متعهد به عنوان وثیقه در برابر وام ها ، الزامات وام به ارزش را برآورده می کند. برای مشتریانی که دارای حساب حاشیه ای هستند ، که از آنها برای وام گرفتن پول در برابر سهام و اوراق قرضه خود استفاده می کنند ، افت بازار منجر به تماس حاشیه ای خواهد شد-الزامی برای قرار دادن پول در حساب برای کاهش نسبت وام به ارزشبشریک بانک باید ارزش وام های خود را به بازار عرضه کند تا در صورت کاهش قیمت مسکن ، ارزش وثیقه پشتیبانی از آن وام های وام مسکن زیر نسبت وام به ارزش اصلی قرار می گیرد و وام ها ارزش کمتری دارند.

معایب

1. حسابداری مارک به بازار اغلب در طی یک بحران مالی بحث برانگیز می شود زیرا به موسسات مالی نیاز دارد تا اوراق بهادار خود را علامت گذاری کنند و در مورد بانک ها وام آنها به قیمت بازار ، که همیشه نشانگر ارزش دارایی واقعی نیست. وقتی این اتفاق بیفتد ، حتی اگر به وضوح یک مشکل موقتی باشد ، موسسه مالی مجبور به فروش بخشی از سبد سهام خود یا اضافه کردن پول به ذخایر نقدی خود می شود. یک نمونه خوب از نقطه ضعف مارک به بازار ، سبد اوراق بهادار صندوق بازنشستگی است. اگر اوراق قرضه به بلوغ نگه داشته شود ، صندوق بازنشستگی پول خود را از دست نمی دهد زیرا اوراق بهادار سود را پرداخت می کند و به عنوان سررسید مدیر اصلی را باز می گرداند. اگر ارزش بازار اوراق بهادار کاهش یابد ، صندوق حتی اگر قصد نگه داشتن اوراق را داشته باشد ، باید ضرر را تشخیص دهد. ممکن است به نظر برسد که صندوق بازنشستگی پول کافی برای تحقق تعهدات پرداخت بازنشستگی خود ندارد ، حتی اگر ظاهر نادرست باشد.

مزایای

1. طرفداران حسابداری بازار به بازار ادعا می کنند که صورت های مالی را واقع بینانه نگه می دارد و به سهامداران اجازه می دهد تعیین کنند که آیا یک شرکت در خطر از بین رفتن فعالیت است یا خیر. موسسات مالی را از گسترش بیش از حد اهرم خود باز می دارد - مقدار پولی که در برابر دارایی های خود وام می گیرند. بدون چنین محدودیت هایی، آنها ممکن است وسوسه شوند که ارزش دارایی های خود را نادرست معرفی کنند تا یک تجارت شکست خورده را پنهان کنند. از سوی دیگر، اگر قیمت بازار آن دارایی ها افزایش یابد، می توانند آن سود کاغذی را شناسایی کنند.

ملاحظات

1. هنگامی که یک بانک اوراق قرضه منتشر می کند، قول می دهد که سود را به طور منظم و اصل را در سررسید پرداخت کند. حسابداری مارک به بازار می تواند به بانک اجازه دهد تا ارزش بدهی های خود در بازار و همچنین دارایی های خود را مشخص کند. وقتی ارزش بدهی های آن کاهش می یابد، از نظر فنی، حقوق صاحبان سهام افزایش می یابد. اگر ارزش اوراق قرضه آن زیر قیمت انتشار کاهش یابد، تحت MTM بانک ممکن است به نظر برسد که از بدهی های خود سود می برد که زیان های دارایی هایش را جبران می کند - که شکنندگی واقعی سلامت مالی آن را پنهان می کند.

• وارتون؛آیا موسسات مالی باید برای بازار علامت گذاری کنند؟آلن و کارلتی؛ژوئن 2008
• احمق متشکل; حسابداری مارک به بازار: آنچه باید بدانید. الکس دومورتیه، CFA؛اکتبر 2008

ویکتوریا داف در موضوعات کارآفرینی متخصص است و از تجربیات خود به عنوان یک تسهیل کننده استارت آپ تحسین شده، کاتالیزور سرمایه گذاری و مدیر روابط با سرمایه گذار استفاده می کند. از سال 1995 او مقالات زیادی برای مجله های الکترونیکی نوشته است و ستون نویس دائمی "گزارشگر ساحل دیجیتال" و "مجله توسعه ها" بود. او دارای لیسانس هنر در مدیریت دولتی از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی است.