بازار تنظیم شده ، با جوانب مثبت و منفی توضیح داده شده است

آیا کنتون یک متخصص در اقتصاد و قوانین و مقررات سرمایه گذاری است. وی پیش از این نقش های سرمقاله ارشد را در Investopedia و Kapitall Wire برگزار می کرد و دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتر فلسفه در ادبیات انگلیسی از NYU است.

به روز شده در 10 ژوئیه 2022 واقعیت بررسی شده توسط واقعیت بررسی شده توسط سوزان Kvilhaug

سوزان یک بازاریاب محتوا ، نویسنده و حقایق است. وی دارای مدرک لیسانس علوم مالی از دانشگاه ایالتی Bridgewater است و به توسعه استراتژی های محتوا برای مارک های مالی کمک می کند.

بازار تنظیم شده چیست؟

یک بازار تنظیم شده بازاری است که بر آن نهادهای دولتی یا کمتر از گروه های صنعت یا کارگری ، سطح نظارت و کنترل را اعمال می کنند. تنظیم بازار اغلب توسط دولت کنترل می شود و شامل تعیین اینکه چه کسی می تواند وارد بازار شود و قیمت هایی که ممکن است هزینه کنند. عملکرد اصلی نهاد دولت در اقتصاد بازار تنظیم و نظارت بر سیستم مالی و اقتصادی است.

چگونه یک بازار تنظیم شده کار می کند

مقررات آزادی شرکت کنندگان در بازار را محدود می کند یا امتیازات ویژه ای به آنها اعطا می کند. مقررات شامل قوانینی در مورد نحوه بازاریابی کالاها و خدمات است. چه حقوقی که مصرف کنندگان باید درخواست بازپرداخت یا جایگزینی کنند. استانداردهای ایمنی برای محصولات ، محل کار ، مواد غذایی و مواد مخدر. کاهش تأثیرات زیست محیطی و اجتماعی ؛و سطح کنترل یک شرکت کننده معین مجاز به فرض در یک بازار است.

FDA ، SEC و EPA نمونه هایی از نهادهای نظارتی ایالات متحده هستند.

تمدنهای باستان با استاندارد سازی وزن و اقدامات و تأمین مجازات برای سرقت و کلاهبرداری ، مقررات اساسی را در مورد بازارها اعمال می کردند. از آن زمان ، مقررات بیشتر توسط دولتها اعمال شده است ، به استثنائات: اصناف قرون وسطایی نهادهای تجاری بودند که دسترسی به حرفه های داده شده را کنترل می کردند و الزامات و استانداردهای لازم برای تمرین آن حرفه ها را تعریف می کردند. با شروع قرن بیستم ، گروه های کارگری اغلب در تنظیم بازارهای خاص نقش کم و بیش رسمی ایفا کرده اند.

نمونه هایی از نهادهای نظارتی در ایالات متحده شامل سازمان غذا و داروی ، کمیسیون بورس و اوراق بهادار و آژانس حفاظت از محیط زیست است. این آژانس ها اقتدار و چارچوب های اساسی خود را برای تنظیم مقررات تصویب شده توسط کنگره به دست می آورند ، اما آنها بخش هایی از قوه مجریه هستند و کاخ سفید رهبران خود را منصوب می کند. آنها غالباً براساس این ایده که کنگره فاقد وقت ، منابع یا تخصص برای نوشتن مقررات برای هر آژانس است ، متهم به ایجاد قوانین و مقررات مربوط به آنها هستند.

استدلال برای و علیه بازارهای تنظیم شده

حامیان یک آیین نامه معین - یا رژیم های نظارتی به طور کلی - به استناد به مزایای جامعه گسترده تر اشاره می کنند. مثالها شامل محدود کردن توانایی شرکتهای معدن در آلودگی آبراه ها ، ممنوعیت تبعیض صاحبخانه بر اساس نژاد یا دین و اعطای حق به کاربران کارت اعتباری حق اختلاف در مورد هزینه های مربوط به آن است.

با این حال ، مقررات همیشه صرفاً سودمند نیستند ، اما منطقی آنها همیشه کاملاً دوستانه نیستند. اتحادیه های کارگری در بعضی مواقع با موفقیت در مقررات مربوط به اعطای دسترسی اعضای خود به برخی از مشاغل خاص ، لابی کرده اند. حتی آیین نامه های خوب با ذکاوت می توانند عواقب ناخواسته ای به همراه داشته باشند. الزامات محتوای محلی اغلب برای بهره مندی از صنعت داخلی تحمیل می شود. یک دولت ممکن است نیاز داشته باشد که اتومبیل یا الکترونیک فروخته شده در کشور حاوی بخش خاصی از اجزای تولید شده محلی باشد ، به عنوان مثال. این قوانین لزوماً در پرورش تولید محلی موفق نمی شوند ، اما اغلب منجر به راه حل های نامه ای می شوند (اجزای ساخته شده در کارخانه های کاملاً کارکنان در جای دیگر و توسط تعداد معدودی از کارمندان در داخل کشور) یا بازارهای سیاه.

برخی از طرفداران بازارهای آزاد استدلال می کنند که هر چیزی بیش از اساسی ترین مقررات ناکارآمد ، پرهزینه و شاید ناعادلانه است. برخی معتقدند حتی حداقل دستمزد متوسط با ایجاد مانعی برای ورود به کارگران کم مهارت و جوان ، بیکاری را افزایش می دهد. مدافعان حداقل دستمزد استناد به نمونه های تاریخی که در آن شرکت های بسیار سودآور دستمزدهایی را پرداخت می کردند که حتی یک استاندارد اساسی زندگی را به کارمندان ارائه نمی داد ، با بیان اینکه تنظیم دستمزدها بهره برداری از کارگران آسیب پذیر را کاهش می دهد.