تاریخچه صنعت صندوق پرچین

آلفرد وینسلو جونز به عنوان اولین استراتژی صندوق پرچین در سال 1949 استناد می شود. پایان نامه وی ساده اما پیشگامانه بود: وی به دنبال جدا کردن دو خطرات درگیر در سرمایه گذاری در سهام با ایجاد یک نمونه کارها بی طرف بازار بود. اولین ، ریسک بازار ، با تغییر قیمت سهام در نتیجه تأثیرات بازار ایجاد می شود. دوم ، ریسک در سهام خاص ، توسط عواملی که فرد در آن سهام ایجاد می شود ایجاد می شود.

جونز با خرید دارایی هایی که معتقد بود نسبت به عملکرد کلی بازار و فروش دارایی های کوتاه که قیمت آنها انتظار می رود کاهش یابد ، به بی طرفی بازار دست یافت. عملکرد نمونه کارها وی به انتخاب سهام صحیح بستگی داشت و نه به هدایت بازار ، از این رو نمونه کارها وی خنثی بازار یا "محافظت" در برابر حرکات بازار بود.

دهه 1950: هزینه و اهرم متولد می شود

جونز اولین محصول صندوق پرچین را در سال 1952 ایجاد کرد وقتی که هزینه تشویقی را اضافه کرد و صندوق خود را به یک مشارکت محدود تبدیل کرد. این نخستین وسیله نقلیه سرمایه گذاری تلفیقی بود که یک استراتژی محافظت شده با اهرم و 20 ٪ هزینه را در بر می گرفت.

دهه 1960: افزایش صندوق پرچین

به دنبال مقاله ای در سال 1966 در سال 1966 در مجله Fortune که برجسته ترین عملکرد وسیله نقلیه سرمایه گذاری جونز بود ، علاقه به صندوق های تامینی در دهه 1960 شروع به کار کرد. در این مقاله نشان داده شده است که جونز با 44 درصد از بهترین صندوق متقابل در طی 5 سال قبل بهتر عمل کرده است ، حتی اگر هزینه ها در نظر گرفته شود. پس از این ، بسیاری از صندوق های پرچین جدید از جمله صندوق کوانتومی (توصیه شده توسط جورج سوروس) تأسیس شد ، که باعث ایجاد تحریک در دهه 1990 شد ، هنگامی که شایعه شد که سوروس 1 میلیارد دلار درآمد کسب کرده است و "بانک انگلیس را شکست" در برابر پوند انگلیس شرط بندی کرد.

در سال 1969 ، اولین صندوق صندوق های تامینی ایجاد شد تا سرمایه گذاران به گروهی از صندوق های تامینی از طریق یک وسیله نقلیه سرمایه گذاری دسترسی پیدا کنند.

دهه 1970: اولین سقوط صندوق پرچین

رکود اقتصادی در سال 1969-1970 و سقوط بازار سهام در سال 1973-1974 منجر به بسته شدن بسیاری از صندوق های پرچین شد زیرا این صنعت در برابر خطرات بازار مبارزه می کرد. صندوق جونز در دوره 12 ماهه منتهی به 31 مه 1970 بیش از 10 ٪ بیشتر از S& P از دست داد. با این حال ، در طول 34 سال زندگی صندوق خود ، جونز تنها در سه سال ضرر کرد.

در سال 1975 ، ری دالیو همکاران Bridgewater را به عنوان یک سرویس مشاوره ارز و اوراق بهادار برای سرمایه گذاران نهادی تأسیس کرد. تا دهه 1990 نگذشته بود که Bridgewater آلفای خالص و آب و هوا را راه اندازی کرد ، استراتژی های قابل حمل آلفا که امروزه بزرگترین صندوق های تامینی در سطح جهان است.

1980s: صندوق های پرچین دوباره زنده می شوند

بخش صندوق پرچین در دهه 1980 به تکامل خود ادامه داد و بسیاری از بودجه به دلیل عملکرد شدید و افزایش علاقه افراد و خانواده های ثروتمند ، رشد فوق العاده ای را تجربه کردند. در آغاز دهه ، دارایی های تحت مدیریت (AUM) در صدها میلیون نفر بود. در پایان ، بزرگترین وجوه هر یک از 1 میلیارد دلار به بالا فرماندهی می کردند.

در حال تغییر بازارهای دهه 1980 فرصت های زیادی را برای صندوق های تامینی فراهم کرد. ترکیبی از یک سبک سرمایه گذاری نامشخص ، استفاده از ابزارها برای تقویت اهرم و حرکات بزرگ در بازارهای ارز و کالا ، بازده بزرگی را برای سرمایه گذاران در سمت راست تجارت ایجاد می کند. بودجه پرچین دهه 1980 می تواند به عنوان کوچک (با تعداد کمی از کارمندان) مشخص شود اما بازده عظیمی ایجاد می کند. تصویری که هنوز هم ادامه دارد ، حتی اگر واقعیت اینگونه نباشد.

در سال 1980 جولیان رابرتسون صندوق ببر ، صندوق پرچین را آغاز کرد که توجه زیادی را به خود جلب کرد. این صندوق با 8 میلیون دلار راه اندازی شد و در اوج خود بیش از 22 میلیارد پوند ارزش داشت و آن را به بزرگترین صندوق پرچین در آن زمان تبدیل کرد (اگرچه این صندوق بعداً در اوایل سال 2000 فرو ریخت). صندوق Tiger Legacy of Tiger در آن زندگی کرده است ، زیرا تعدادی از افراد شاغل در رابرتسون به تنهایی به بیرون رفتند و برخی از بودجه برتر امروز در صنعت را راه اندازی کردند. این گروه با نام "توله های ببر" نامگذاری شده است.

1990s: رونق صندوق پرچین واقعی

صندوق های پرچین در دهه 1980 به طرز چشمگیری رشد کرد و به طرز چشمگیری انجام داد ، اما در دهه 1990 بود که این بخش واقعاً رونق گرفت. در این دهه بسیاری از صندوق های غالب راه اندازی شد ، از جمله اولین صندوق های پرچین Bridgewater Associates ، مشاوران سرمایه SAC SAC استیو کوهن (امروز به نام مدیریت دارایی Point72) جان پائولسون و شرکت ، دیوید تپپر و جک والتون مدیریت Appaloosa و دانیل اوچ-Ziff ، Och-Ziffمدیریت سرمایه (اکنون مدیریت اوز).

این دوره نه تنها با ظهور مدیران فوق ستاره بلکه با انفجار استراتژی های جدید در بخش صندوق های پرچین تعریف شد. Universe Fund Hedge از محصولاتی که دارای سطل های دارایی طولانی و کوتاه است ، برای پوشش گروه گسترده ای از کلاس های دارایی و سبک های سرمایه گذاری تکامل یافته است. داوری ، کلان ، سرمایه گذاری های پریشانی ، فعالیت و چند استراتژی همه در دهه به بخش مهمی از چشم انداز صندوق پرچین تبدیل شدند. استراتژی ها را در عمق بیشتری در اینجا کشف کنید:استراتژی های صندوق پرچین.

شاید بزرگترین رویداد دهه 1990 سقوط نزدیک مدیریت سرمایه بلندمدت (LTCM) بود که اگر وال استریت و فدرال رزرو از آن حمایت نمی کردند، احتمالاً به یک بحران مالی جهانی منجر می شد.

دهه 2000: حرکت به سمت جریان اصلی

در دهه 2000، صندوق های تامینی حتی بیشتر به جریان اصلی رفتند. پس از ترکیدن حباب دات کام، سرمایه گذاران نهادی مانند صندوق های بازنشستگی، شرکت های بیمه و صندوق های ثروت دولتی اولین سرمایه گذاری های خود را در محصولات صندوق های تامینی انجام دادند. AUM به سرعت گسترش یافت و تا سال 2008 به حدود 2 تریلیون دلار رسید.

با این حال، GFC در سال 2008 برای صندوق های تامینی چالش برانگیز بود. بسیاری از صندوق ها به دنبال زیان های سنگین بسته شدند، سرمایه گذاران دارایی های خود را خارج کردند و متعاقباً AUM به میزان قابل توجهی کاهش یافت.

یکی از مهمترین رویدادهای دهه کشف و متعاقب آن فروپاشی طرح غول پیکر پونزی بود که توسط برنی مدوف اداره می شد. اگرچه به طور دقیق یک صندوق تامینی نیست، اما تقلب 65 میلیارد دلاری منجر به تغییرات اساسی در نحوه نظارت و کنترل صندوق های تامینی و سایر گزینه های جایگزین شد.

55 درصد از مؤسسات ردیابی شده توسط Preqin اولین تخصیص های خود را بین سال های 2000 و 2010 به صندوق های تامینی انجام دادند.

دهه 2010: مقررات و ریباند

دهه 2010 تغییرات عمده ای در نحوه تنظیم صنعت صندوق های تامینی ایجاد کرد. پیش از این، این بخش تا حد زیادی از مقررات اجتناب کرده بود. برای مثال، جونز با محدود کردن تعداد سرمایه گذاران در مشارکت محدود خود به 99 یا کمتر، از الزامات قانون شرکت سرمایه گذاری 1940 اجتناب کرد.

قانون اصلاحات داد-فرانک وال استریت و حمایت از مصرف کننده در اوایل دهه در واکنش مستقیم به GFC به اجرا درآمد و منجر به الزامات بیشتری برای ثبت نام و گزارش به SEC شد. در اروپا، دستورالعمل مدیر صندوق سرمایه گذاری جایگزین (AIFMD) صندوق های تامینی را مجبور کرد تا چارچوب های انطباق و عملیاتی خود را ارتقا دهند. قانون ولکر، که بانک ها را از فعالیت های سرمایه گذاری خاص و مالکیت آن ها بر برخی از دارایی های جایگزین منع می کرد، به هجوم وجوه جدید منجر شد، زیرا معامله گران پروپاقرص (معامله گرانی که از پول شرکت به جای تامین مالی خارجی استفاده می کردند) از صندوق های تامینی خارج شدند. نتیجه خالص این مقررات و سایر مقررات (به عنوان مثال MIFID II) این بود که با حرفه ای شدن و نهادینه شدن بخش صندوق های تامینی، موانع ورود و رقابت افزایش یافت.

علیرغم افزایش بررسی از تنظیم کننده ها ، صندوق های پرچین به خوبی از GFC برگشتند و دارایی های صنعت دوباره در سال 2011 بیش از 2 TN دلار و از سال 2019 بیش از 3 دلار دلار بود. سال 2010 و چندین سرمایه گذار مشهور (به ویژه کالپرز-صندوق بازنشستگی ایالات متحده) سرمایه گذاری خود را کشیدند.

این صنعت هنوز در حال پاسخگویی به مقررات و یک مشتری مشتری در حال تحول است. روزهای دهه 1980 و 1990 میلادی که بودجه می تواند در اتاق های یدکی با لپ تاپ و تلفن فعالیت کند ، رفته است. امروز ، صندوق های پرچین بر ارائه راه حل به جای یک محصول تمرکز می کنند ، زیرا مدیران با مشتری های فزاینده و پیچیده کار می کنند. برای کشف دارایی های تحت مدیریت در صندوق های محافظت از منطقه در سال 2020 ، نقشه زیر را کشف کنید.< Pan> علیرغم افزایش نظارت از تنظیم کننده ها ، صندوق های پرچین به خوبی از GFC برگشتند ، با دارایی های صنعت بیش از 2 TN دلار در سال 2011 و بیش از 3TN دلار از سال 2019. نیمی از سالهای 2010 و چندین سرمایه گذار با مشخصات بالا (به ویژه کالپرز-صندوق بازنشستگی ایالات متحده) سرمایه گذاری خود را کشیدند.