انجام کار خوب: جایی که سرمایه گذاری پایدار اشتباه می کند

Jargon آزار دهنده در همه رشته های تجاری وجود دارد. سرمایه گذار مسئول اخیراً از خوانندگان خود کلماتی را که می خواهند از واژگان مالی پایدار تبعید کنند ، خواسته است. برنده "ESG" - محیط زیست ، اجتماعی و حاکمیت - برای طیف گسترده ای از عوامل مورد استفاده برای ارزیابی عملکرد پایداری شرکت ها بود."انجام کار خوب با انجام کار خوب" ، عبارتی که اغلب در بحث مداوم در مورد اینکه آیا سرمایه گذاری پایدار به عملکرد مالی می افزاید ، یا از بین می برد ، یک دونده بود. بدون شک خوانندگان از استفاده بیش از حد از این عبارت ناامید شدند. با این حال ، یک اعتراض اساسی تر مربوط به سوء تفاهم از آنچه "انجام کار خوب" در سرمایه گذاری پایدار است ، واقعاً به معنای آن است.

واضح است که بسیاری از سرمایه گذاران نهادی و خرده فروشی می خواهند از طریق سرمایه گذاری های خود "خوب" انجام دهند. هنگامی که از مورگان استنلی سؤال شد ، 85 درصد از سرمایه گذاران انفرادی و حتی 95 درصد از هزاره ها حتی بیشتر از اینكه تقریباً دو سوم با بیانیه موافقت كردند "سرمایه گذاران باید بین دستاوردهای مالی و پایداری را انتخاب كنند" ابراز علاقه كردند.

در هنگام انتخاب محل سرمایه گذاری ، بسیاری از آنها توانایی صندوق در "انجام کار" را با اعتبار پایداری خود با استفاده از داده های ESG اندازه گیری می کنند. بهترین شاخص های ESG در کلاس سهام با نمرات ESG پایین را نشان می دهد ، در حالی که امروزه صندوق های خرده فروشی بر اساس میانگین وزنی ESG از سهام موجود در آنها ارزیابی می شوند. علاوه بر این ، این ارزیابی های پایداری رفتار سرمایه گذار را هدایت می کند. هنگامی که Moingstar در سال 2016 رتبه های پایداری خود را برای حدود 20،000 صندوق متقابل آمریکایی معرفی کرد ، وجوه با بالاترین امتیاز از پنج گلوب باعث افزایش ورودی شد در حالی که کسانی که دارای یک امتیاز جهان هستند ، جریان های خروجی را متحمل می شوند. مطالعات دانشگاهی حاکی از آن است که سرمایه گذاران که بیشتر به بودجه پایداری علاقه مند هستند و دارای رتبه های بالاتر هستند.

اما آیا نمره ESG بالاتر برای یک محصول سرمایه گذاری لزوماً به انجام کارهای خوب تر تبدیل می شود؟

نتایج ، نه ورودی

سرمایه گذاری پایدار طیف گسترده ای از استراتژی ها را شامل می شود ، از محرومیت بنگاه ها به دلایل اخلاقی یا اخلاقی ، از طریق ادغام ESG که می خواهد مسائل پایداری را در کنار ریسک مالی و بازده ، به سرمایه گذاری موضوعی ، متمرکز بر راه حل های مربوط به چالش های خاص E ، S یا G کند. چه سرمایه گذاری در محصولات فعال یا منفعل ، احتمالاً بیشتر سرمایه گذاران پایدار می خواهند سرمایه گذاری های آنها تأثیر در دنیای واقعی داشته باشد ، و از نظر نتایج به دنبال "خوب" می گردند. بیش از 80 درصد از پاسخ دهندگان در نظرسنجی مورگان استنلی ابراز علاقه کردند که گزارش های اندازه گیری بازده اجتماعی و زیست محیطی سرمایه گذاری های خود را دریافت کنند.

با این حال ، در عمل ، برای اکثریت قریب به اتفاق صندوق ها و استراتژی های پایدار که در سهام معامله های عمومی سرمایه گذاری می کنند ، "انجام کار خوب" اغلب صرفاً با میزان استفاده از پایداری یا ملاحظات ESG به عنوان ورودی در تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری اندازه گیری می شود: در طراحی بهتریندر فهرست ESG در کلاس ، یا در انتخاب صندوق متقابل "پایدار".

آیا سرمایه گذاری در یک صندوق با امتیاز پایداری پنج گلوب منجر به تأثیرگذارترین نتیجه پایداری می شود؟در حالی که درست است که شرکت هایی که توسط چنین صندوق های بسیار زیادی در مورد مسائل ESG قرار دارند ، این واقعیت که این صندوق دارای سهام موجود در این شرکت ها است و کم وزن و یا حتی از آن دفع می شود ، کسانی که به خودی خود پایدار هستند ، نباید به خودی خود نداشته باشندتأثیر مستقیم بر دسترسی هر یک از شرکت ها به سرمایه یا رفتار. تنها چیزی که تغییر می کند لیست نام در ثبت سهامدار است.

در شرکت های بازرگانی عمومی ، مکانیسم اصلی سرمایه گذاران برای تأثیرگذاری بر مدیریت در زمینه پایداری ، از طریق مشارکت سهامداران ، اعم از رای گیری و یا اشکال فعال تر مالکیت است. موفقیت در مورد آب و هوا 100+ ، یک ابتکار سرمایه گذار ، در کمک به هدایت انتشار دهنده های بزرگ گاز گلخانه ای ، مانند Royal Dutch Shell و Nestlé ، برای تعیین اهداف کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به طور فزاینده و استراتژی های تجاری به وضوح تعریف شده برای دستیابی به آنها ، شهادت بر تأثیر واقعی استاین سهامداران بزرگ که به صورت کنسرت بازی می کنند می توانند داشته باشند.

علاوه بر این ، تحقیقات نشان داده است که مشارکت موفقیت آمیز بر روی مسائل مربوط به محیط زیست و اجتماعی از نظر مالی می تواند عملکرد مالی یا "آلفا" را ارائه دهد ، و این باعث می شود که نامزدی سهامداران کانال را که از طریق آن "انجام کار خوب با انجام کار خوب" می تواند در واقع از نظر نتایج کار کند و نه ورودی. این به ویژه خبر خوبی برای صندوق های پایدار فعال است که ، چه در درجه اول توسط آلفا یا تأثیر پایداری ایجاد شود ، در اصل می تواند به جای اینکه مجبور به تجارت برای دیگری شود ، به هر دو دست یابد.

پتانسیل سهامداران برای ایجاد تغییر قابل توجه در مسائل پایداری احتمالاً در شرکت هایی که در حال حاضر در این معیارها کم تحرک هستند ، بوجود می آید. بنابراین ، تا حدودی خلاف واقع ، بهترین وجوه از نظر نتایج پایداری و عملکرد مالی ممکن است مواردی باشد که در معیارهای پایداری سنتی بالاترین امتیاز را کسب نمی کند ، مانند میانگین وزنی فعلی ESG از دارایی های خود. سرمایه گذاری در شرکت هایی که از قبل دارای رتبه بندی ESG بالایی هستند ، جایی که در آن مشارکت در این موضوعات واقعاً فراخوانی نشده است ، احتمالاً تأثیر افزایشی یا حتی صفر بر نتایج پایداری دارد. و در صورت عدم صعود بیشتر ، عملکرد پایداری این شرکت ها ممکن است از قبل در ارزیابی های فعلی منعکس شود ، و هیچ پتانسیل آلفا از ESG در بازده وجود ندارد.

شواهد تأیید شده از آلفا مستند برای استراتژی های Momentum ESG است که در آن شرکت هایی که نمرات ESG آنها بیشترین افزایش را در یک دوره خاص افزایش داده اند ، بیشترین افزایش را دارند. در حالی که این استراتژی ها ممکن است کاملاً مبتنی بر قوانین باشد و هیچ مشارکت سهامداران را درگیر نمی کند ، آنها تأکید می کنند که عملکرد مالی و تأثیر واقعی (در اینجا در بهبود نمره ESG منعکس شده است) می تواند دست به دست هم دهد. علاوه بر این ، این مطالعات نشان داده اند که آلفا حرکت ESG بیشتر توسط شرکت هایی با امتیازات متوسط و نه بالا ، هدایت می شود.

اندازه گیری تأثیر سرمایه گذاری

این ایده که سرمایه گذاری ها نیز باید از نظر نتایج پایداری مورد ارزیابی قرار گیرند ، محبوبیت خود را افزایش می دهد. به عنوان مثال ، اصول سازمان ملل متحد برای سرمایه گذاری مسئول اخیراً اعلام كرد كه در حال به روزرسانی الزامات گزارشگری خود برای امضاكنندگان برای افزایش تمرکز بر تأثیر دنیای واقعی است. هرچند که به طور معمول اندازه گیری می شود این است که چگونه شرکت های یک نمونه کارها سرمایه گذاری در تحقق اهداف مختلف پایداری جهانی ، مانند توافق نامه آب و هوایی پاریس یا اهداف توسعه پایدار سازمان ملل کمک می کنند ، نه آنچه سرمایه گذاران برای شکل دادن به این نتایج با شرکت در شرکت ها انجام می دهند.

در نهایت ، آیا عملکرد پایداری شرکت ها توسط ESG یا SDG اندازه گیری می شود ، سرمایه گذاران باید تصمیم بگیرند که آیا می خواهند در شرکت هایی که قبلاً "خوب" در این معیارها سرمایه گذاری می کنند سرمایه گذاری کنند یا اینکه آیا آنها می خواهند بر شرکت ها تأثیر بگذارند تا واقعاً "خوب" انجام دهند "صاحبان فعالاگر این دومی باشد ، و به نظر می رسد شواهد در مورد تأثیر دنیای واقعی و همچنین عملکرد مالی این امر را به نفع این امر می کند ، پس سرمایه گذاران باید بیشتر به سیاست های صندوق ها توجه کنند و سوابق مربوط به رای گیری و مشارکت در مسائل پایداری را نسبت به رتبه بندی پایداری آنها دنبال کنند.