نحوه مدیریت ریسک نقدینگی در یک بازار بی ثبات

از نظر تاریخی ، ریسک نقدینگی پسر عموی فقیر ریسک بازار و ریسک اعتباری بوده است. در حالی که بحران مالی جهانی 2008/2009 ابتدا مسئله خطر نقدینگی را به خط مقدم توجه سوق داد ، جدیدترین جابجایی بازار به دلیل همه گیر Covid-19 بار دیگر اهمیت برجسته موضوع را برجسته کرده است. این هست […]

24 ژوئیه ، 2020

از نظر تاریخی ، ریسک نقدینگی پسر عموی فقیر ریسک بازار و ریسک اعتباری بوده است. در حالی که بحران مالی جهانی 2008/2009 ابتدا مسئله خطر نقدینگی را به خط مقدم توجه سوق داد ، جدیدترین جابجایی بازار به دلیل همه گیر Covid-19 بار دیگر اهمیت برجسته موضوع را برجسته کرده است.

این امر به ویژه برای مدیران سرمایه گذاری نهادی که مجبورند تماس های حاشیه ای را برآورده کنند ، انجام مجدد مجدد صندوق های منظم ، اجرای رستگاری ها ، از دیگر فعالیت های بالقوه تهدید کننده نقدینگی را انجام دهند. عدم تحمل مدیریت ریسک نقدینگی ، تمرکز و اولویت ، سلامت یک موسسه را به خطر می اندازد ، شاید از نظر کشنده باشد.

صندوق های بازنشستگی و سایر مدیران دارایی نهادی تمایل دارند به دو روش مختلف به ریسک نقدینگی خود نگاه کنند: از طریق منشور نقدینگی بازار و از طریق منشور بودجه نقدینگی. از منظر نقدینگی بازار ، مدیران دارایی باید در آینده ، به ویژه در دوره نزدیک ، نقدینگی موجود خود را رصد کنند.

در مقابل ، تأمین مالی نقدینگی شامل ظرفیت طرح کلیه جریان های نقدی و مانده نقدی و همچنین شناسایی شکاف های بالقوه بودجه است. هر دو این کارکردها برای عملکرد مؤثر در هر موسسه مالی بسیار آلمانی هستند.

قوانین و مقررات

در پی بحران بزرگ مالی ، و به عنوان بخشی از اصلاحات بانکی بازل سوم در سال 2010 ، کمیته نظارت بانکی (BCBS) هر دو نسبت پوشش نقدینگی (LCR) و نسبت خالص پایدار بودجه (NSFR) را معرفی کرد. اینها برای بهبود مقاومت بانکها به نقدینگی کوتاه مدت از نوع که در سال 2008 و 2009 آسیب دیده بود ، طراحی شده است.

LCR برای اطمینان از اینكه بانك ها دارای دارایی مایع با كافی با کیفیت بالا (HQLA) برای زنده ماندن از دوره جابجایی بازار و نقص در 30 روز تقویم به طول می انجامند ، ساخته شده است. یک دوره 30 روزه به نظر می رسد حداقل لازم برای اجازه مدیریت بانک به اندازه کافی برای انجام اقدامات درمانی است.

با این حال ، NSFR به منظور تقویت نقدینگی بانک در یک دوره زمانی طولانی تر طراحی شده است و به دنبال این است که با ایجاد انگیزه بانکها به منابع پایدارتر بودجه به جای دارایی های غالباً غیرقانونی ، این کار را انجام دهد. در ماه مه سال 2016 ، کمیته بیمه سپرده گذاری فدرال (FDIC) همچنین پیشنهادی را برای ایجاد یک نسبت بودجه پایدار خالص ارائه داد که "یک الزام نقدینگی مطابق با NSFR را اجرا می کند ..."

از 30 سپتامبر 2020 ، طبق قوانین جدیدی که توسط اداره اوراق بهادار و بازارهای اروپا (ESMA) معرفی شده است ، مدیران صندوق اتحادیه اروپا باید از ابزارهای تست استرس نقدینگی استفاده کنند تا در مواقع جابجایی بازار خود را عایق بندی کنند. تنظیم کننده تأکید ویژه ای بر توانایی صندوق های سرمایه گذاری در برآورده کردن رستگاری ها دارد.

حاشیه تماس با مین

در این دوره ها ، تماس های حاشیه ای با کاهش ارزش دارایی در حال افزایش است ، اما نقدینگی بازار نیز در حال خشک شدن است. دارایی هایی که ممکن است یک یا دو روز برای انحلال طول بکشد ، اکنون می تواند 10 یا 15 روز طول بکشد و فقط با یک مدل مو بسیار افزایش یافته. مدیران دارایی در RIP Tide گرفتار می شوند.

دو نوع تماس حاشیه وجود دارد: حاشیه تغییر و حاشیه اولیه. هر دو شکل حاشیه و گاهی اوقات به طرز چشمگیری در دوره های جابجایی بازار و نوسانات افزایش می یابد.

به عنوان مثال ، در بدترین روزهای فروش اخیر COVID-19 ، برخی از ابزارها شاهد بزرگترین حرکات قیمت آنها در سه دهه بودند و حاشیه اولیه و تنوع با افزایش بیشتر. داده های اخیر منتشر شده توسط بانک مرکزی انگلیس نشان می دهد که در ماه مارس ، تماس های حاشیه ای روزانه توسط همتایان مرکزی انگلستان تا پنج برابر بیشتر از آنچه در ژانویه و فوریه دیده می شد ، بود.

میزان حاشیه اولیه مورد نیاز همتایان مرکزی نیز به طرز چشمگیری افزایش یافته و به اوج رسیده است که 31 ٪ بیشتر از میانگین حاشیه ای که در اوایل سال دیده می شد ، افزایش یافته است.

به نظر می رسد که تماس های حاشیه ای کار خود را انجام داده اند: همتایان مرکزی محافظت می شدند و بازارهای مشتقات در طی بحران اخیر همچنان به عملکرد خود ادامه می دادند. اما ، تأمین بودجه این تماس های حاشیه ای استرس قابل توجهی ایجاد کرد زیرا بانک ها و مدیران دارایی برای یافتن منابع نقدینگی تلاش کردند. در حالی که نگران کننده است ، بانک مرکزی انگلیس خاطرنشان کرد: "این امر در مارس 2020 به" پول نقد "کمک کرده است ، زیرا به نظر می رسد برخی از شرکت کنندگان در بازار دارای بافر کافی از دارایی های نقدی مانند برای برآورده کردن تماس های حاشیه ای واقعی یا پیش بینی شده هستند."

استاتیک در مقابل پویا

این طور نیست که شرکت کنندگان در بازار نسبت به فوریت مدیریت ریسک نقدینگی و اهمیت آن در هنگام استرس بازار بی تفاوت هستند - این است که مدیریت ریسک مؤثر انجام جامع به طور حاد دشوار است.

صنعت مدیریت دارایی متوجه شده است که آزمایش نقدینگی استاتیک استاتیک-Senario برای پاسخگویی به خواسته ها در دوره ای از جابجایی بازار کافی نیست. در نتیجه ، با بازیکنان بزرگتر که این بسته را هدایت می کنند ، به یک روش تست استرس پویا و چند دوره منتقل شده اند.

به عنوان مثال ، در دنیای واقعی ، مدیران دارایی ها مطابق مدلهای از پیش تعیین شده یا پارامترهای خطر ، به مأموریت و مستندات خود برای بازگرداندن اوراق بهادار محدود می شوند.

در نتیجه ، یک سناریوی استرس چند رویداد لازم است تا به اندازه کافی واقعیت شغلی را در طول دوره های جابجایی منعکس کند. این موسسه باید نقدینگی کافی داشته باشد تا بتواند در برابر چندین چرخه از همان بحران اما در اشکال مختلف مقاومت کند.

از طرف دیگر ، وجوهی که از ظرفیت خود برای مقاومت در برابر بازخریدهای متعدد استفاده می کنند ، ممکن است شامل یک سری شوک ها مانند سقوط یک سازنده اصلی بازار باشد. از نظر تاریخی ، این امر باعث شده است که میزان بازخرید شدید 15 ٪ یا 20 ٪ از کل دارایی ها و شوک های نامطلوب بازار خارجی مانند افزایش غیر منتظره به نرخ بهره.

طبق قوانین تعیین شده ، یک سناریو و استراتژی تعادل چندگانه نیز می تواند فرصت هایی را برای کج شدن در بر بگیرد - یعنی ارزیابی ارزیابی بازار احتمالی بازار برای افزایش تجارت. تست استرس جامع و کارآمد ، پیروزی/پیروزی است.

دست در

اما ، در حالی که ممکن است این تئوری تصدیق شود ، این عمل ، در اکثر صندوق های سرمایه گذاری ، هنوز هم متناوب ، احمقانه و تا حد زیادی دستی است. افراد این صنعت از یک زن و شوهر از کارمندان صحبت می کنند که هر دو یا سه ماه در یک دفتر با هم جمع می شوند و فقط با یک صفحه گسترده اکسل برای شرکت - و این حتی با بودجه بزرگتر است. این روند بی فایده و پرهزینه است و اغلب مستعد خطای انسانی است.

آنچه لازم است یک نمای خودکار ، یکپارچه و واحد از خطر نقدینگی در کلاسهای دارایی های متعدد در همه بازارها است. این بستر واحد ، که در یک مکان مرکزی اداره می شود ، می تواند تجزیه و تحلیل نقدینگی آینده نگر ، محاسبه و گزارش قرار گرفتن در معرض ریسک نقدینگی را انجام دهد ، که تمام تعهدات احتمالی آینده را در نظر می گیرد.

چنین سکویی داده های ریسک نقدینگی بسیار مؤثرتر ، مداوم و مداوم را تولید می کند. این امر همچنین می تواند کارمندانی را که در حال حاضر در چنین کارهایی شاغل هستند ، برای استقرار با ارزش افزوده تر آزاد کنند.

داده ها ، داده ها و داده های بیشتر

همانطور که تقریباً همیشه در توسعه راه حل های پیشرفته وجود دارد ، توسعه تحلیلی قوی سردرد بزرگی را نشان می دهد اما تجمع داده های دانه بندی و عمق کافی یک حتی بزرگتر را نشان می دهد. این امر به ویژه در مورد ، مثلاً صندوق ثروت حاکم که دارای کثرت انواع دارایی های مختلف است ، صادق است اما ممکن است برای 20 یا 30 سال آینده با هیچ گونه بدهی یا پراکندگی روبرو نباشد.

فقط پیشرفته ترین و قدرتمندترین موتورهای می توانند نیاز به جمع آوری و ارزیابی کافی و نوع داده های مناسب را برطرف کنند ، تا بتوانند یک پلت فرم خطر نقدینگی ، خودکار و پویا را پشت سر بگذارند. چنین موتور نیاز به جمع آوری داده ها از منابع مختلف دارد. این همان است که اتوماسیون را امکان پذیر می کند و می تواند راه حلی را تولید کند که با توجه به اولویت های داخلی موسسه مورد نظر ، می تواند کالیبره و فهرست بندی شود.

ارزیابی مناسب و تأمین خطر نقدینگی یک رفع سریع نیست. این امر نیاز به تعمق کوشا در مورد نیازها و مشارکت قابل اعتماد با فناوری و ارائه دهنده داده مناسب دارد. Covid-19 بسیاری از اعتقادات قبلاً محکم ما در مورد زندگی و محیط کار را تغییر شکل داده است. همچنین ممکن است اینگونه باشد که به نیاز فشار برای مقابله با مدیریت ریسک نقدینگی ، توجه را به طور عادلانه مورد توجه قرار داده است.