گزینه ها را قرار دهید

مشتقه ای که در طول روندهای نزولی به شما اهرم می دهد و در عین حال ریسک شما را محدود می کند. نکته این است که شما باید به موقع برسید.

مشتقه ای که در طول روندهای نزولی به شما اهرم می دهد و در عین حال ریسک شما را محدود می کند. نکته این است که شما باید به موقع برسید.

گزینه های قرار دادن - جزئیات

اختیار فروش قراردادی است که به سرمایه گذار این حق را می دهد (اما نه تعهدی) سهام، اوراق قرضه، کالا یا سایر ابزارها را با قیمتی مشخص در یک دوره زمانی خاص بفروشد. زمانی که قیمت دارایی پایه کاهش می یابد، او از یک قرارداد سود می برد.

به طور خاص، گزینه های قرار را می توان به دو نوع تقسیم کرد:

در بیشتر موارد، این گزینه ها بدون تحویل هستند، به این معنی که یک سرمایه گذار در واقع از حق خود برای فروش دارایی به قیمت مشخص استفاده نمی کند، بلکه با مبلغ نقدی مناسب تسویه حساب می کند. با این حال، در بیشتر موارد، معامله گران گزینه ها را قبل از انقضا می فروشند (گزینه هایی که هستند). به زودی در یک مثال توضیح داده خواهد شد.

زمانی که سرمایه گذار قرارداد اختیار خرید می کند، در صورتی که قیمت یک دارایی پایه کمتر از یک سطح مشخص است، که به آن سطح، قیمت اعتصاب گفته می شود، حق دریافت پول را دارد، در اختیار دارد.

گزینه ها را روی طلا قرار دهید - مثال

در یک مثال کوتاه، طلا با قیمت 1800 دلار معامله می شود. یک سرمایه گذار گزینه فروش را به قیمت 20 دلار خریداری می کند که به آنها امکان می دهد تفاوت مثبت بین قیمت طلا و 1600 دلار را در یک سال نقد کنند. اگر قیمت طلا به جای کاهش و پس از یک سال به بالای 2000 دلار افزایش یابد، سرمایه گذار هیچ پولی بیش از مبلغی که برای گزینه پرداخت کرده است - در این مورد 20 دلار، از دست نمی دهد.

دو سناریو احتمالی وجود دارد. در مورد اول، پس از یک سال، طلا بالاتر از (یا 1600 دلار) است. سرمایه گذار هیچ پولی دریافت نمی کند و در مجموع، آنها 20 دلار پرداخت شده برای خود گزینه را از دست داده اند. سناریوی دوم این است که قیمت طلا پس از یک سال به زیر 1600 دلار برسد. سرمایه گذار از حق خود برای دریافت پول استفاده می کند.

بسته به اینکه چقدر طلای زیر 1600 دلار معامله می شود، سرمایه گذار در نهایت سود یا زیان خواهد داشت. اگر طلا 1400 دلار باشد، سرمایه گذار 200 دلار (1600 تا 1400 دلار) پول نقد می کند، اما هنوز باید به خاطر داشته باشد که 20 دلار برای این گزینه پرداخت کرده است. بنابراین، در پایان روز، آنها به سود 180 دلار (200 تا 20 دلار) می رسند.

اگر پس از یک سال طلا به 1590 دلار رسید، سرمایه گذار بازدهی 10 دلاری (1600 تا 1590 دلار) دریافت می کند اما همچنان باید 20 دلاری را که برای این گزینه خرج کرده اند در نظر بگیرد. آنها در نهایت با ضرر 10 دلاری مواجه می شوند (10 - 20 دلار = -10 دلار، که ضرر است).

ما بازپرداخت یک خریدار از گزینه Put را شرح داده ایم. در مورد صادرکننده آن (یا فروشنده) چطور؟چنین صادرکننده (معمولاً یک موسسه به جای یک سرمایه گذار فردی) طرفی است که در صورتی که قیمت دارایی زیرین زیر سطح توافق شده (قیمت اعتصاب) باشد ، باید پول بپردازد. آنها یک گزینه کوتاه روی دست خود دارند.

در مثال ما ، اگر طلا به 1400 دلار تمام شود ، صادرکننده مجبور است 200 دلار سرمایه گذار ما را بپردازد. با این حال ، صادرکننده در حال حاضر 20 دلار برای این گزینه دریافت کرده است. بنابراین ، نتیجه نهایی برای صادرکننده ضرر 180 دلار ( -200 دلار + 20 دلار = -180 دلار) است. به طور دقیق ، این کمی کمتر از 180 دلار خواهد بود ، زیرا این موسسه احتمالاً در طول سال 20 دلار سود کسب می کند. از طرف دیگر ، اگر طلا به 1600 دلار (یا بالاتر) باد کند ، صادرکننده به هر چیزی به سرمایه گذار پرداخت نمی کند و با سود برابر با مبلغی که برای این گزینه دریافت کرده است - یعنی 20 دلار (به علاوه بهره ای که آنها به دست آورده اند. این مبلغ در طول سال).

عدم تقارن خطر

ویژگی جالب گزینه ها این است که سرمایه گذار که دارای گزینه ای است که فقط با مبلغی که برای گزینه پرداخت می کند ، خطرات می کند (در مثال ما 20 دلار است). آنها حق دارند ، اما تعهد به استفاده از گزینه نیست. بنابراین ، روند نزولی آنها محدود است. صعود آنها نیز محدود است زیرا قیمت خود طلا پتانسیل نزولی محدود دارد.

با این حال ، صادرکننده گزینه با یک تنظیم معکوس روبرو است. آنها فقط می توانند مبلغی را که برای گزینه دریافت می کنند (20 دلار ما) به دست آورند ، اما آنها موظفند مبلغ حاصل از قیمت دارایی زیرین را در پایان قرارداد بپردازند (بنابراین ، اگر طلا 500 دلار بود ، آنها هنوز هم می خواستندبرای پرداخت 1100 دلار). پتانسیل نزولی به وضوح از پتانسیل صعودی در اینجا فراتر می رود.

این واقعیت که خریدار می تواند چیزهای زیادی کسب کند (البته در تئوری) و فقط مبلغ مشخصی را از دست می دهد در حالی که صادرکننده می تواند فقط مبلغ محدودی را بدست آورد و مقدار زیادی از دست بدهد (یک بار دیگر ، از نظر تئوری) عدم تقارن بازپرداخت (یابازپرداختهای نامتقارن) که به عدم تقارن در خطر تبدیل می شود.

بنابراین چرا حتی بازیکنان بازار در صورتی که خطر نزولی عالی باشد ، گزینه های کوتاه را درگیر می کنند؟پاسخ این است که آنها قیمت گزینه را در سطحی قرار می دهند که آنها را به اندازه کافی بالا می دانند تا احتمال پایان دادن به قرمز را جبران کنند. به علاوه آنها مطمئناً بلافاصله در قیمت گزینه پول نقد دارند ، در حالی که گزینه ای که این گزینه را خریداری می کند ، فقط شانس کسب سود را در آینده دارد.

شما باید به موقع درست باشید

مشکل اصلی حضور در سمت خرید در یک معامله گزینه Put Put این است که حق بیمه یک نفر (قیمت گزینه) معمولاً قابل توجه است. علاوه بر این ، برای سودآوری در گزینه طولانی قرار داده شده باید به درستی شرط بندی خود را داشته باشد. گزینه Put یک نوع قرارداد شما به درستی و راست و راست است. قسمت اول (راست بودن) کاملاً ساده است: یک سرمایه گذار که با گزینه طولانی قرار می گیرد پیش بینی می کند قیمت زیر قیمت اعتصاب سقوط کند. اگر قیمت در آن جهت پیش برود و بیش از حق بیمه گزینه از قیمت اعتصاب فراتر رود (قیمتی که برای گزینه قرار داده می شود) ، ممکن است آنها از چنین حرکتی سود ببرند (و دستاوردها واقعاً دیدنی هستند). بخش دوم کمی پیچیده تر است (به موقع بودن): حرکت پیش بینی شده قیمت (پایین) باید در دوره قرارداد اتفاق بیفتد. توجه داشته باشید که نمونه فوق در مورد طلا در حال حرکت به قیمت معین در سال گفته شده است. اگر طلا به این قیمت حرکت کند - اما در دو سال ، و در طول سال اول هیچ کاری انجام نمی داد - دارنده گزینه همه چیز را از دست می داد.

چیزهای بیشتری برای آن وجود دارد: هنگامی که یک سرمایه گذار در موقعیتی قرار دارد که بتواند از گزینه Put سود کسب کند ، آنها باید تصمیم بگیرند که آیا می خواهند دستاوردهای خود را تحقق بخشند یا معتقدند که قیمت دارایی زیرین حتی پایین تر خواهد شد. اگر آنها تصمیم بگیرند منتظر حرکت بیشتر باشند ، چنین حرکتی باید نسبتاً سریع رخ دهد یا از بزرگی نسبتاً بالایی برخوردار باشد.

چرا؟پاسخ این است که گزینه ها دارای یک ویژگی برای از دست دادن ارزش به موقع هستند. اگر سرمایه گذار گزینه ای را داشته باشد که به وی حق دریافت پول را می دهد ، می تواند این گزینه را با سود بفروشد. با این حال ، اگر آنها تصمیم به صبر کردن تصمیم بگیرند و حرکت بیشتر تحقق نمی یابد ، احتمالاً این گزینه بی ارزش خواهد بود. این پدیده زمان پوسیدگی نامیده می شود.