حالت تاریک در مقابل حالت نور: کدام یک بهتر است؟

خلاصه: در افرادی که بینایی طبیعی دارند (یا دید اصلاح شده و طبیعی) ، عملکرد بصری با حالت نور بهتر است ، در حالی که برخی از افراد مبتلا به آب مروارید و اختلالات مرتبط با حالت تاریک بهتر عمل می کنند. از طرف تلنگر ، خواندن طولانی مدت در حالت نور ممکن است با نزدیک بینی همراه باشد.

توسط Raluca Budiu

در تاریخ 2020-02-02 2 فوریه 2020

مباحث:

• دسترسی به قابلیت دسترسی ، ، ،

این مقاله را به اشتراک بگذارید:

به تازگی ، با معرفی حالت تاریک در iOS 13 ، یک خبرنگار از من خواسته است که در مورد قابلیت استفاده از حالت تاریک و محبوبیت آن به عنوان یک روند طراحی اظهار نظر کنم. این سوالی است که من نیز چندین بار از شرکت کنندگان در کنفرانس UX خود دریافت کردم.

iOS 13: حالت نور (سمت چپ) در مقابل حالت تاریک (راست)

باید پیش فرض بگویم که NN/G تحقیقات خود را در مورد حالت تاریک انجام نداده است. با این حال ، این سؤالات باعث شد که من در مورد ادبیات دانشگاهی بررسی کنم که آیا حالت تاریک مزایایی برای کاربران دارد - با دید عادی یا خیر. من این یافته ها را با شما به اشتراک می گذارم.

اما ابتدا ، اطمینان حاصل کنیم که همه ما در یک صفحه با تعریف برخی از واژگان هستیم.

تعریف: قطبیت کنتراست اصطلاحی است که برای توصیف کنتراست بین متن و پیش زمینه استفاده می شود:

• قطبیت کنتراست مثبت (حالت نور) به متن تیره در پس زمینه نور اشاره دارد.
• قطبیت کنتراست منفی (حالت تاریک) ترکیبی از متن نور (به عنوان مثال ، سفید) را در پس زمینه تاریک (به عنوان مثال ، سیاه) نشان می دهد.

نمایشگرهای حالت تیره نور کمتری نسبت به حالت های سبک منتشر می کنند (و به همین دلیل ممکن است عمر باتری را افزایش دهند). اما میزان نور در محیط نه تنها بر مصرف برق ، بلکه درک ما نیز تأثیر می گذارد. برای درک چگونگی ، بیایید به طور خلاصه برخی از اطلاعات اساسی در مورد دانش آموز چشم و نحوه واکنش آن به میزان نور در محیط را مرور کنیم.

دانش آموز انسانی به میزان نور حساس است

دانش آموز انسانی دروازه شبکیه است: از طریق آن ، نور به چشم می رسد. به طور پیش فرض ، مردمک انسانی بسته به میزان نور در محیط ، اندازه را تغییر می دهد: وقتی نور زیادی وجود دارد ، منقبض می شود و باریک تر می شود و وقتی تاریک است ، به آن اجازه می دهد تا نور بیشتری وارد شود. چشم ها را نسبت به ناهنجاری های کروی (که در آن تصویر به نظر نمی رسد) حساسیت کمتری داشته باشد و عمق میدان را افزایش دهد ، بنابراین مردم مجبور نیستند اینقدر سخت کار کنند تا روی متن تمرکز کنند ، که به نوبه خود به این معنی است که چشمان آنها کمتر استبه احتمال زیاد خسته می شود..

با افزایش سن ، دانش آموز در اندازه کاهش می یابد. اندازه مردم خیلی کوچک به این معنی است که نور خیلی کمی وارد چشم می شود ، که توانایی ما در خواندن یا تشخیص متن را مختل می کند ، به خصوص در نور کم محیط (به عنوان مثال ، در شب). از طرف دیگر ، هرچه پیرتر می شویم ، بیشتر به درخشش بیشتر می شویم و تابش خیره کننده به ویژه در زیر نور روشن است.

کاربران بی نظیر عادی

مطالعات اولیه انجام شده در دهه 1980 به نظر می رسید که برای افرادی که بینایی طبیعی دارند یا دید اصلاح شده و عادی (یعنی پوشیدن عینک یا مخاطبین مناسب تجویز شده) ، قطبیت کنتراست بر عملکرد بصری تأثیر نمی گذارد.

با این حال ، چندین مطالعه اخیر با این یافته اولیه مغایرت دارند. به طور خاص ، ما بر روی دو مقاله تمرکز خواهیم کرد که شامل دو نوع کار مختلف است: یکی ، که در سال 2013 در مجله ارگونومیک منتشر شده است ، به اندازه گیری بصری و عملکرد خواندن ، و دیگری ، که در سال 2017 در ارگونومی کاربردی منتشر شده است ، بررسی شده است ، عملکرد براییک کار با خواندن قابل توجه-خواندن سریع 1-2 کلمه ای که افراد اغلب هنگام تعامل با تلفن همراه ، ساعت هوشمند یا داشبورد ماشین درگیر می شوند و در فعالیت هایی مانند بررسی دستورالعمل ها یا حضور در یک اعلان دخیل هستند.

تأثیر قطبیت کنتراست بر حدت بصری و تصحیح

Cosima Piepenbrock و همکارانش در موسسه Für Experimeelle Psychologie در دوسلدورف ، آلمان دو گروه از بزرگسالان را با دید طبیعی (یا اصلاح شده به صورت عادی) مورد مطالعه قرار دادند: بزرگسالان جوان (18 تا 33 سال) و افراد مسن (60 تا 85 ساله). هیچ یک از شرکت کنندگان از هیچ بیماری چشم رنج نمی بردند (به عنوان مثال ، آب مروارید).

به شرکت کنندگان دو نوع کار مختلف داده شد:

• یک کار بینایی ، که شامل تشخیص شکاف در یک اپتایپ Landolt C بود-به عبارت دیگر ، نمادی شبیه به حرف "C" را به روش مختلف نشان می دهد و از آنها می خواهد تا تشخیص دهند که شکاف کجاست (به عنوان مثال ، بالا ،پایین).
• یک کار تصحیح ، که شامل خواندن یک متن کوتاه و شناسایی انواع مختلف خطاها بود

وظایف در قطب های مختلف کنتراست ارائه شد - برای برخی از شرکت کنندگان ، آنها در حالت تاریک بودند و برای برخی دیگر در حالت نور نشان داده شدند. قطبیت کنتراست یک متغیر بین افراد بود ، به این معنی که هر یک از شرکت کنندگان فقط در یک قطبیت کنتراست وظایف را می دیدند (به عنوان مثال ، فقط حالت تاریک).

محققان همچنین اقدامات مربوط به خستگی قبل و بعد از آزمون را جمع آوری کردند: شرکت کنندگان در ابتدای آزمایش و همچنین در پایان ، چشم ، سردرد ، فشار عضلات ، کمردرد و بهزیستی ذهنی را ارزیابی کردند.

نتایج آنها نشان داد که حالت نور در تمام ابعاد به دست می آید: صرف نظر از سن ، قطبیت کنتراست مثبت برای هر دو کار حرکتی بصری و برای انجام کارهای تصحیح بهتر بود. با این حال ، تفاوت بین حالت نور و حالت تاریک در کار بینایی برای بزرگسالان مسن تر از بزرگسالان جوان تر بود-به این معنی که ، اگرچه حالت نور برای بزرگسالان مسن نیز بهتر بود ، اما به همان اندازه جوان تر از آن بهره نمی بردندبزرگسالان ، حداقل در کار بینایی.

هنگامی که محققان به معیارهای خستگی نگاه کردند ، نتیجه گرفتند که تفاوت معنی داری از قطبیت کنتراست بر روی هیچ یک از آنها وجود ندارد (به این معنی که اینگونه نبود که حالت تاریک باعث خسته تر شدن افراد یا برعکس شود).

یک مطالعه دیگر ، که در مجله Human Factors توسط همان گروه تحقیقاتی منتشر شده است ، به بررسی چگونگی تعامل اندازه متن با قطبیت کنتراست در یک کار تصحیح پرداخته است. مشخص شد که با کاهش اندازه قلم ، مزیت قطبی مثبت به صورت خطی افزایش یافته است: یعنی هرچه قلم کوچکتر باشد ، برای کاربران بهتر است که متن را در حالت نور مشاهده کنند. جالب اینجاست که حتی اگر عملکرد آنها در حالت نور بهتر باشد ، شرکت کنندگان در این مطالعه هیچ تفاوتی در درک آنها از خوانایی متن (به عنوان مثال ، توانایی تمرکز آنها روی متن) در نور در مقابل حالت تاریک گزارش نکردند - که فقط قانون اول را تقویت می کنداز قابلیت استفاده: به کاربران گوش ندهید.

تأثیر بر قطبیت کنتراست در خواندن قابل توجه

جاناتان دبرس و همکارانش در Agelab MIT تلاش کردند تا کمیت کنند که آیا شرایط روشنایی محیط (شبیه سازی شده در روز در مقایسه با شب شبیه سازی شده) به هر طریقی بر مزیت قطبیت مثبت در زمینه یک کار تصمیم گیری واژگونی تأثیر می گذارد. یک کار تصمیم گیری واژگانی ، یک پارادایم که معمولاً در روانشناسی استفاده می شود ، شامل نشان دادن نامه ها و تصمیم گیری در مورد اینکه آیا این یک کلمه است یا یک کلمه غیر واژگون است ، به شرکت کنندگان نشان می دهد. یک کار تصمیم گیری واژگانی با خواندن قابل توجه که در شرایط بسیار مداخله ای انجام می دهیم ، مانند هنگام رانندگی یا استفاده از تلفن همراه یا ساعت هوشمند در حال حرکت ، مشابه است-همه اینها شامل سریع نگاه کردن به صفحه نمایش و استخراج اطلاعات مربوطه است.

شرکت کنندگان در مطالعه AGELAB دید طبیعی یا اصلاح شده به غیر عادی داشتند. آنها رشته های کاراکتر را در دو قطبیت کنتراست ممکن (حالت تاریک در مقابل حالت نور) ، در چراغ های مختلف محیط (روز در مقابل شب) و در اندازه های مختلف فونت نشان داده اند.

این مطالعه نشان داد که روشنایی ، قطبیت و اندازه متن همه در عملکرد تأثیر دارد - در مسیری که ممکن است در حال حاضر انتظار داشته باشد: منجر به روزهای شبیه سازی شده به قضاوت های سریعتر از شب شبیه سازی شده ، حالت نور بهتر از حالت تاریک بود و فونت بزرگتر سریعتر از آن بودقلم کوچکترنتیجه جالب تعامل معنی داری بین نورپردازی محیط و قطبیت کنتراست بود: در طول روز ، تأثیر معنی داری از قطبیت کنتراست وجود نداشت ، اما در طول شب ، حالت نور منجر به عملکرد بهتر از حالت تاریک شد. علاوه بر این ، در طول شب خواندن متن کوچک در حالت تاریک برای افراد بسیار سخت تر بود.

افراد در طول روز نسبت به شب ، در حالت نور سریعتر از حالت تاریک و با اندازه فونت بزرگتر (4 میلی متر) نسبت به اندازه فونت های کوچکتر (3 میلی متر) بودند. در طول شب ، حالت نور به طور قابل توجهی بهتر از حالت تاریک بود و فونت کوچک هنگام خواندن در حالت نور بسیار ساده تر بود.(میله های کوتاه تر از آنهایی که بلندتر هستند بهتر هستند. توجه داشته باشید که اندازه گیری زمان گزارش شده در آزمایش ، آستانه زمان ارائه است ؛ اگرچه از نظر فنی پیچیده تر از زمان داوری است ، اما در واقع زمان مورد نیاز شرکت کنندگان برای ارزیابی صحیح ازرشته ارائه شده.)

عدم تأثیر قطبیت در محیط های شبیه سازی شده در روز با یک مطالعه قدیمی تر توسط بوچنر و باومگارتنر ، تا حدودی تعجب آور و مغایر بود ، که همچنین به شرایط محیط تاریک و تاریک نگاه می کرد. با این حال ، در آن مطالعه ، نور محیط روشن بسیار پایین تر از آن بود که در مطالعه Agelab استفاده می شود (فکر کنید نور دفتر در مقابل نور روشن در فضای باز). Dobres و همکارانش استدلال می کنند که میزان نور محیط ممکن است بر مزیت قطبی مثبت تأثیر بگذارد ، با نور روشن منجر به اختلاف صفر می شود ، اما نور دفتر عادی هنوز هم قادر به ایجاد تفاوت است.

اثرات بلند مدت

ادبیات مورد بررسی تا کنون به بررسی اثرات یک بار قطبیت کنتراست بر عملکرد انسان می پردازد. اما در مورد اثرات طولانی مدت چطور؟به عبارت دیگر ، آیا قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در برابر یک نوع قطبیت کنتراست تأثیر دارد؟

یک مطالعه جذاب که در گزارش های علمی Nature Research در سال 2018 منتشر شده است ، نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض پایدار در حالت نور ممکن است با نزدیک بینی همراه باشد. نزدیک بینی (یا نزدیک بودن) به ناتوانی در دیدن اشیاء دور به وضوح اشاره دارد و به شدت با سطح تحصیلات و خواندن ارتباط دارد. در مطالعه خود ، آندره آلمن و همکارانش در دانشگاه Tübingen در آلمان از 7 شرکت کننده انسانی خواستند که متن ارائه شده در حالت تاریک و حالت نور را برای هر ساعت بخوانند. برای دیدن اینکه آیا تمایل آنها به نزدیک بینی پس از خواندن تغییر کرده است ، آنها ضخامت کروئید ، یک غشای عروقی را در پشت شبکیه اندازه گیری کردند. نازک شدن کروئید با نزدیک بینی همراه است.

محققان هنگام خواندن متن ارائه شده در حالت نور و ضخیم شدن قابل توجهی هنگام خواندن متن ارائه شده در حالت تاریک ، نازک شدن قابل توجهی از این غشای را پیدا کردند. نازک شدن در شرکت کنندگان که قبلاً نزدیک بینی داشتند ، برجسته تر بود.

به نظر می رسد این نتیجه نشان می دهد که ، حتی اگر عملکرد در حالت نور ممکن است در کوتاه مدت بهتر باشد ، ممکن است هزینه بلند مدت در ارتباط با آن باشد.

کاربران با دید اختلال

ادبیات مربوط به کاربران با بینایی مختل ، به طور متناقض ، غنی تر از افراد دارای دید طبیعی ، کمتر غنی است ، اگرچه یک اجماع ضمنی وجود دارد که حالت تاریک حداقل برای برخی از افراد مبتلا به اختلالات بینایی بهتر است. گوردون لگ و همکارانش در دانشگاه مینسوتا دو دسته با دید کم تعریف می کنند: (1) به دلیل اختلالات دید مرکزی و (2) به دلیل رسانه های چشمی ابری.

رسانه چشمی به مواد شفاف مختلف در چشم ، از جمله قرنیه و لنز اشاره دارد. شایع ترین علت رسانه های چشمی ابری آب مروارید است که به پیچ لنز اشاره دارد و در افراد مسن نسبتاً رایج است. آب مروارید برخی از نوری را که قرار است از طریق لنز به شبکیه برسد ، پراکنده و مسدود می کند و از این رو مانع از ایجاد یک تصویر واضح و متمرکز بر شبکیه شما می شود.

حتی در اوایل سال 1977 ، یک مطالعه توسط اسلون گزارش داد که برخی از افراد با دید کم حالت تاریک را ترجیح می دهند.(در مطالعات دسترسی ما ، کارا پرنیس همچنین در تلاش برای به دست آوردن وضوح ، کاربرانی با دید کم را مشاهده کرده است که گاهی اوقات بین حالت تاریک و نور جابجا می شوند.) در سال 1985 ، گوردون لگ و همکارانش در دانشگاه مینسوتا فرض کردند که این اثر ناشی از این اثر است"پراکندگی نور غیر طبیعی به دلیل رسانه چشمی ابری" - احتمالاً ، زیرا اگر نور بیشتری با لنز ابری به چشم برسد ، احتمال اعوجاج بیشتر وجود دارد. بنابراین ، حالت تاریک ممکن است برای افرادی که دارای رسانه چشمی ابری هستند بهتر باشد زیرا صفحه نمایش نور کمتری ساطع می کند.

در مطالعه Legge ، هر یک از 7 شرکت کننده با رسانه های چشمی ابری دارای حالت های بهتر با حالت های تاریک بودند ، در حالی که بقیه شرکت کنندگان ، که دیدگاه مرکزی را مختل کرده بودند ، تحت تأثیر قطبیت کنتراست قرار نگرفتند.

مطالعات Legge مبنای توصیه امکان جابجایی به حالت تاریک برای رابط های رایانه ای مدرن را تشکیل داد. در سال 2005 ، Papadopoulos و Goudiras در مقاله ای که بهترین روشهای دسترسی مختلف را برای کاربران کم نظیر بررسی کرده اند ، در دسترس بودن حالت تاریک در رابط های کاربر را توصیه می کنند.

احتیاط ذکر شده توسط بسیاری از محققان در زمینه دید عادی این است که مطالعات Legge با کاربران کم تجربه با نمایشگرهای CRT انجام شد ، بر خلاف LED های مورد استفاده در اکثر نمایشگرهای مدرن. این نمایشگرها نسبت به حالت تاریک نسبت به حالت نور مستعد ابتلا به سوسو زدن در حالت نور بودند ، بنابراین احتمالاً نتایج را در برابر حالت نور مغرضانه می کنند.

پیشخدمت

بنابراین ، آیا باید روی باند حالت تیره پرش کنید؟در حالی که حالت تاریک ممکن است برخی از مزایای برخی از کاربران کم نظیر را ایجاد کند-به ویژه ، کسانی که دارای رسانه های چشمی ابری مانند آب مروارید هستند ، شواهد تحقیق در جهت مزیت قطبیت مثبت برای کاربران بی نظیر است. به عبارت دیگر ، در کاربران با دید طبیعی ، حالت نور منجر به عملکرد بهتر بیشتر اوقات می شود.

چرا حالت نور برای عملکرد بهتر است؟این یافته ها به بهترین وجه با این واقعیت توضیح داده می شود که با قطبیت کنتراست مثبت ، نور کلی بیشتری وجود دارد و بنابراین دانش آموزان بیشتر قرارداد می کنند. در نتیجه ، کمبودهای کروی کمتری ، عمق بیشتر میدان و توانایی کلی بهتر برای تمرکز روی جزئیات بدون خسته کردن چشم وجود دارد.

حتی اگر اندازه فونت بزرگتر و نور محیط روشن ممکن است برخی از این مزیت ها را در افرادی که بینایی طبیعی دارند ، از بین ببرد ، در این مرحله توصیه نمی کنیم اگر مخاطب هدف شما شامل جمعیت عمومی باشد ، به طور پیش فرض به حالت تاریک بروید.

گفته می شود ، ما اکیداً توصیه می کنیم که طراحان در صورت تمایل به کاربران اجازه دهند به حالت تاریک تغییر کنند-به سه دلیل: (1) ممکن است اثرات طولانی مدت مرتبط با حالت نور باشد.(2) برخی از افراد مبتلا به اختلالات بصری با حالت تاریک بهتر عمل می کنند. و (3) برخی از کاربران به سادگی حالت تاریک را بهتر دوست دارند.(ما می دانیم که افراد به ندرت پیش فرض ها را تغییر می دهند ، اما آنها باید بتوانند.) بعید است که افراد حالت نمایش را برای هر وب سایت تصادفی تغییر دهند ، اما اگر یک وب سایت یا یک برنامه کاربردی مکرر را مشاهده کند ، باید این گزینه را در نظر بگیردکاربران آنبه طور خاص ، برنامه های کاربردی برای خواندن با فرم طولانی (مانند خوانندگان کتاب ، مجلات و حتی سایت های خبری) باید یک ویژگی حالت تاریک را ارائه دهند. و این گزینه در حالت ایده آل باید در تمام صفحه های آن وب سایت یا برنامه گسترده باشد. علاوه بر این ، اگر یک سیستم عامل یک API حالت تاریک را فراهم می کند (مانند iOS) ، حتما از آن استفاده کنید-انجام این کار به کاربرانی که تصمیم می گیرند به حالت تاریک تغییر کنند امکان تجربه برنامه یا وب سایت خود را در انتخاب خود می دهند. قطبیت کنتراست.

منابع

A. Aleman ، M. Wang ، and F. Schaeffel (2018). خواندن و نزدیک بینی: قطبیت کنتراست اهمیت دارد. گزارش های علمی 8 ، 10840 (2018) doi: 10. 1038/s41598-018-28904-x

J. Dobres ، N. Chahine ، B. Reimer (2017). تأثیر روشنایی محیط ، قطبیت کنتراست و اندازه نامه بر خوانایی متن تحت خواندن مانند نگاه ، ارگونومی کاربردی. doi: 10. 1016/j. apergo. 2016. 11. 001

GE. Legge ، G. S. Rubin ، D. G. Pelli ، and M. M. Schleske (1985). روانپزشکی خواندن - ii. دید کم. تحقیقات بینایی.

K. S. Papadopoulos. ، D. B. Goudiras (2005). کمک دسترسی برای افراد تحت تأثیر بصری در متون دیجیتال. مجله بینایی بریتانیا. doi: 10. 1177/0264619605054779.

C. Piepenbrock ، S. Mayr ، I. Mund & A. Buchner (2013). قطبیت صفحه نمایش مثبت برای هر دو بزرگسال و مسن تر ، ارگونومی ، doi: 10. 1080/00140139. 2013. 790485 سودمند است

Cosima Piepenbrock ، S. Mayr ، A. Buchner (2013). قطبیت نمایش مثبت به ویژه برای اندازه شخصیت های کوچک سودمند است: پیامدهای مربوط به طراحی صفحه نمایش. عوامل انسانی. doi: 10. 1177/0018720813515509

L. L. Sloan (1977). کمک های خواندن برای تا حدودی بینایی: طبقه بندی سیستماتیک و روش تجویز. بالتیمور ، دکتر: ویلیامز و ویلکینز.

• اشتراک گذاری:

• این مقاله را به اشتراک بگذارید: ||

درباره نویسنده

Raluca Budiu مدیر تحقیقات در گروه نیلسن نورمن است ، جایی که وی برای مشتریان از انواع صنایع مشورت می کند و آموزش هایی را در مورد قابلیت استفاده موبایل ، طراحی رابط برای دستگاه های مختلف ، روش های قابلیت استفاده کمی ، روانشناسی شناختی برای طراحان و اصول تعامل انسانی و رایانه ارائه می دهد. بشراو همچنین به عنوان ویراستار مقالات منتشر شده در group.com فعالیت می کند. Raluca گزارش های NN/G را در مورد قابلیت استفاده از تبلت ، قابلیت استفاده موبایل ، قابلیت استفاده iPad و قابلیت استفاده وب سایت های کودکان و همچنین قابلیت استفاده موبایل کتاب همکار کرد. او دارای دکتری است. از دانشگاه کارنگی ملون.

در خبرنامه نامه الکترونیکی Alertbox مشترک ما مشترک شوید:

آخرین مقالات در مورد قابلیت استفاده رابط ، طراحی وب سایت و تحقیقات UX از گروه نیلسن نورمن.