چرا سهامداران به صورتهای مالی احتیاج دارند؟

J. B. Maverick یک معامله گر فعال ، کارگزار آینده کالا و تحلیلگر بازار سهام 17+ سال تجربه علاوه بر 10+ سال تجربه به عنوان نویسنده دارایی و ویراستار کتاب است.

اندی اسمیت یک برنامه ریز مالی معتبر (CFP®) است که دارای مجوز مسکن و مربی دارای بیش از 35 سال تجربه متنوع مدیریت مالی است. او متخصص امور مالی شخصی ، امور مالی شرکت ها و املاک و مستغلات است و به هزاران مشتری در رسیدن به اهداف مالی خود در طول حرفه خود کمک کرده است.

صورتهای مالی عکس فوری از سلامت مالی یک شرکت را در یک نقطه خاص از زمان ارائه می دهد و به عملکرد ، عملیات ، جریان نقدی و شرایط کلی آن می پردازد. سهامداران برای تصمیم گیری آگاهانه در مورد سرمایه گذاری سهام خود ، به صورتهای مالی نیاز دارند ، به ویژه هنگامی که زمان رأی دادن به امور شرکت ها فرا رسیده است.

انواع مختلفی از ابزارهای سهامداران در اختیار خود هستند تا این ارزیابی های سهام را انجام دهند. برای تصمیم گیری بهتر ، برای آنها مهم است که سهام خود را با استفاده از انواع اندازه گیری ها تجزیه و تحلیل کنند ، نه فقط چند مورد. برخی از معیارهای موجود شامل نسبت سودآوری ، نسبت نقدینگی ، نسبت بدهی ، نسبت بهره وری و نسبت قیمت است.

غذای اصلی

• صورتهای مالی عکس فوری از سلامت مالی یک شرکت را ارائه می دهد و بینش عملکرد ، عملیات و جریان نقدی خود را ارائه می دهد.
• صورتهای مالی ضروری است زیرا آنها اطلاعاتی در مورد درآمد ، هزینه ها ، سودآوری و بدهی یک شرکت ارائه می دهند.
• تجزیه و تحلیل نسبت مالی شامل ارزیابی موارد خط در صورتهای مالی برای مقایسه نتایج با دوره های قبلی و رقبا است.
• نسبت نقدینگی و پرداخت هزینه اطلاعاتی در مورد توانایی یک شرکت در بازپرداخت بدهی ها و تعهدات خود ارائه می دهد.
• نسبت های ارزیابی به تعیین ارزش یا هدف قیمت مناسب برای سهام یک شرکت کمک می کند.

درک نیاز به صورتهای مالی

صورتهای مالی سوابق مالی است که فعالیت تجاری و عملکرد مالی یک شرکت را نشان می دهد. شرکت ها موظفند صورتهای مالی خود را به صورت سه ماهه و سالانه توسط کمیسیون اوراق بهادار و بورس ایالات متحده (SEC) گزارش دهند. SEC بر بازارها و شرکت ها نظارت می کند تا اطمینان حاصل شود که همه طبق همان قوانین بازی می کنند و بازارها به طور کارآمد عمل می کنند. دستورالعمل های خاصی وجود دارد که هنگام صدور گزارش های مالی توسط SEC مورد نیاز است تا سرمایه گذاران بتوانند یک شرکت را به راحتی تجزیه و تحلیل و مقایسه کنند.

صورتهای مالی برای سرمایه گذاران مهم است زیرا می توانند اطلاعات عظیمی در مورد درآمد ، هزینه ها ، سودآوری ، بار بدهی و امکان تحقق تعهدات مالی کوتاه مدت و بلند مدت خود ارائه دهند. سه صورت مالی عمده وجود دارد.

ترازنامه

ترازنامه دارایی های یک شرکت (آنچه در اختیار دارند) ، بدهی ها (آنچه را که مدیون هستند) و سهامداران سهام (یا مالکیت) در یک لحظه معین را نشان می دهد.

صورت حساب درآمد

صورت درآمد از درآمد حاصل از فروش ، هزینه های عملیاتی در ایجاد آن درآمد و همچنین سایر هزینه ها ، مانند مالیات و هزینه بهره در هر بدهی در ترازنامه گزارش می دهد. مبلغ خالص یا خط پایین بیانیه درآمد ، درآمد خالص یا سود برای دوره است. درآمد خالص درآمد منهای تمام هزینه های انجام کار است.

صورت جریان نقدی

بیانیه جریان نقدی (CFS) پول نقد ایجاد شده برای یک دوره را اندازه گیری می کند ، از جمله کلیه معاملات اضافه شده یا از پول نقد. جریان نقدی مهم است زیرا نشان می دهد که چه مقدار پول نقد برای تحقق تعهدات کوتاه مدت ، سرمایه گذاری در شرکت یا پرداخت سود سهام به سهامداران در دسترس است.

علاوه بر بررسی خود صورتهای مالی یک شرکت ، همچنین به اطلاعات ارائه شده در پاورقی های صورتهای مالی توجه می کند.

نسبت مالی

نسبت های مالی به سرمایه گذاران کمک می کند تا تعداد زیادی از داده های مالی را که توسط شرکت ها گزارش شده است ، تجزیه کنند. یک نسبت صرفاً یک متریک برای کمک به تجزیه و تحلیل داده ها و مقایسه مفید با سایر شرکت ها و سایر دوره های گزارشگری است.

تجزیه و تحلیل نسبت مالی تجزیه و تحلیل خطوط مالی خاص در صورتهای مالی یک شرکت را برای ارائه بینش در مورد عملکرد شرکت ارائه می دهد. نسبت ها سودآوری ، بدهکاری یک شرکت ، اثربخشی مدیریت و کارآیی عملیاتی را تعیین می کند.

این مهم است که در نظر بگیرید که نتایج حاصل از نسبت های مالی اغلب توسط سرمایه گذاران متفاوت تفسیر می شود. اگرچه تجزیه و تحلیل نسبت مالی بینش یک شرکت را فراهم می کند ، اما نسبت های فردی باید در کنار سایر معیارها استفاده شود و در برابر پس زمینه اقتصادی کلی ارزیابی شود. در زیر برخی از متداول ترین نسبت های مالی که سرمایه گذاران برای تفسیر صورتهای مالی یک شرکت از آن استفاده می کنند.

نسبت سودآوری

نسبت سودآوری گروهی از معیارهای مالی است که نشان می دهد یک شرکت در مقایسه با هزینه های مرتبط با آن چگونه درآمد ایجاد می کند. با این حال ، سرمایه گذاران باید مراقبت کنند که مقایسه کلی نکنند. درعوض ، آنها با مقایسه نسبت های یک دوره مشابه ، احساس بهتری می کنند. به عنوان مثال ، مقایسه سه ماهه چهارم امسال با همان سه ماهه از سال گذشته نتیجه بهتری خواهد داشت.

بازده حقوق صاحبان سهام

بازده سهام عدالت ، یا ROE ، یک نسبت سودآوری مشترک است که توسط بسیاری از سرمایه گذاران برای محاسبه توانایی یک شرکت در تولید درآمد از سهام یا سرمایه گذاری سهامداران استفاده می شود. شرکت ها سهام سهام را برای جمع آوری سرمایه و استفاده از پول برای سرمایه گذاری در شرکت صادر می کنند. سهام سهامداران مبلغی است که در صورت انحلال دارایی یک شرکت به سهامداران بازگردانده می شود و کلیه بدهی ها پرداخت می شود. هرچه بازده یا ROE بالاتر باشد ، عملکرد شرکت بهتر می شود زیرا برای هر دلار سرمایه گذاری در شرکت پول بیشتری ایجاد می کند.

حاشیه عملیاتی

حاشیه سود عملیاتی کارآیی عملکرد مالی اصلی یک شرکت را ارزیابی می کند. درآمد عملیاتی درآمد حاصل از عملیات اصلی تجارت یک شرکت است. اگرچه حاشیه عملیاتی سود حاصل از عملیات اصلی است ، اما هزینه هایی مانند مالیات و بهره بدهی را شامل نمی شود.

در نتیجه ، حاشیه عملیاتی بینشی را در مورد چگونگی مدیریت یک شرکت در این شرکت ارائه می دهد زیرا هرگونه درآمد را به دلیل وقایع جانبی یا برونزا حذف نمی کند. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است دارایی یا یک بخش را بفروشد و درآمد ایجاد کند که این امر باعث افزایش درآمد می شود. حاشیه عملیاتی این فروش را حذف می کند. در نهایت ، سود عملیاتی بخشی از درآمد است که می تواند برای پرداخت سهامداران ، طلبکاران و مالیات استفاده شود.

نسبت نقدینگی

نسبت نقدینگی به سهامداران کمک می کند تا تعیین کنند که یک شرکت چگونه جریان نقدی و بدهی های کوتاه مدت خود را بدون نیاز به جمع آوری سرمایه اضافی از منابع خارجی ، مانند ارائه بدهی ، کنترل می کند.

نسبت فعلی

متداول ترین نسبت نقدینگی نسبت فعلی است که منعکس کننده دارایی های فعلی تقسیم بر بدهی ها است و به سهامداران ایده ای از کارآیی شرکت در استفاده از دارایی های کوتاه مدت برای پوشش بدهی های کوتاه مدت می دهد. دارایی های کوتاه مدت شامل پول نقد و حساب های دریافتنی است که پولی است که توسط مشتریان به این شرکت بدهکار است. در مقابل ، بدهی های جاری شامل موجودی و حساب های پرداخت شده حساب ، که بدهی های کوتاه مدت است که توسط این شرکت به تأمین کنندگان بدهکار است.

نسبت های بالاتر جاری نشانگر خوبی است که شرکت بدهی های کوتاه مدت خود را به خوبی مدیریت می کند و پول کافی را برای اجرای یکنواخت عملکرد خود تولید می کند. نسبت فعلی به طور کلی اندازه گیری می کند اگر یک شرکت بتواند بدهی های خود را طی یک دوره 12 ماهه بپردازد. همچنین می تواند در تهیه سهامداران ایده ای از توانایی یک شرکت برای تولید پول نقد در صورت لزوم مفید باشد.

سایر نسبت های نقدینگی شامل نسبت سریع (همچنین به عنوان آزمایش اسید نیز شناخته می شود) و نسبت جریان نقدی عملیاتی.

نسبت بدهی

نسبت بدهی حاکی از وضعیت بدهی یک شرکت و اینکه آیا آنها می توانند بدهی معوق خود و همچنین هزینه های سرویس بدهی مانند بهره را مدیریت کنند. بدهی شامل وجوه وام گرفته شده از بانک ها بلکه اوراق قرضه صادر شده توسط شرکت است.

اوراق قرضه توسط سرمایه گذاران خریداری می شود که شرکت ها پول را از اوراق قرضه پیش رو دریافت می کنند. هنگامی که اوراق قرضه به پایان رسید - تاریخ سررسید - شرکت باید مبلغ وام گرفته شده را بازپرداخت کند. اگر یک شرکت اوراق قرضه زیادی داشته باشد که در یک دوره یا زمان خاص سال قرار دارد ، ممکن است پول کافی برای پرداخت سرمایه گذاران ایجاد نشود. به عبارت دیگر ، این مهم است که بدانیم یک شرکت می تواند به دلیل بدهی های خود ، سود خود را پرداخت کند ، اما همچنین باید بتواند تعهدات تاریخ سررسید اوراق قرضه خود را برآورده کند.

نسبت بدهی به سهام

نسبت بدهی به سهام (D/E) میزان اهرم مالی یک شرکت را اندازه گیری می کند ، که با تقسیم بدهی های کل توسط سهام صاحبان سهام محاسبه می شود. نسبت بدهی به سهام بالا نشان می دهد که یک شرکت با جدیت رشد خود را با بدهی تأمین کرده است. با این حال ، مقایسه نسبت بدهی به سهام شرکت ها در همان صنعت مهم است. برخی از صنایع از آنجا که نیاز به خرید تجهیزات یا دارایی های گران قیمت مانند شرکت های تولید کننده دارند ، بیشتر بدهی دارند. از طرف دیگر ، صنایع دیگر ممکن است بدهی کمی مانند نرم افزار یا شرکت های بازاریابی داشته باشند.

نسبت پوشش علاقه

نسبت پوشش بهره ، سهولتی را که یک شرکت به بدهی معوق خود می پردازد ، اندازه گیری می کند. نسبت پوشش با بهره پایین نشانگر این است که شرکت به شدت از هزینه بدهی سنگین می شود.

EBIT مخفف درآمد قبل از درآمد و مالیات است و همچنین به عنوان سود عملیاتی گفته می شود.

نسبت کارایی

نسبت بهره وری نشان می دهد که شرکت ها چگونه دارایی ها و بدهی های داخلی را مدیریت می کنند. آنها عملکرد کوتاه مدت یک شرکت را اندازه گیری می کنند و اینکه آیا می تواند با استفاده از دارایی های خود درآمد ایجاد کند.

گردش موجودی

نسبت موجودی یا نسبت گردش مالی دارایی تعداد دفعاتی را که یک شرکت در یک دوره معین می فروشد و جایگزین موجودی خود می کند ، نشان می دهد. نتایج حاصل از این نسبت باید در مقایسه با میانگین صنعت استفاده شود. مقادیر نسبت گردش مالی کم موجودی حاکی از فروش کم و موجودی بیش از حد و بنابراین ، بیش از حد است. مقادیر نسبت بالا معمولاً حاکی از فروش قوی و مدیریت موجودی خوب است.

نسبت ارزش گذاری

نسبت قیمت ها به طور خاص روی قیمت سهام یک شرکت و ارزش درک شده آن در بازار تمرکز دارد.

قیمت به درآمد (P/E)

نسبت قیمت/درآمد (یا P/E) یک معیار ارزیابی است که قیمت سهم فعلی سهام یک شرکت را با درآمد هر سهم خود مقایسه می کند. ارزشهای بالاتر P/E نشان می دهد که سرمایه گذاران انتظار رشد آینده در درآمد را دارند. با این حال ، P/E که خیلی زیاد است می تواند نشان دهد که قیمت سهام نسبت به درآمد یا سود حاصل از آن بسیار بالا است. سرمایه گذاران از نسبت P/E برای ارزیابی اینکه قیمت سهام نسبتاً ارزش ، ارزش افزوده یا کم ارزش دارد استفاده می کنند.

نسبت P/E در مقایسه با P/ES تاریخی همان شرکت و شرکت ها در همان صنعت مفید است.

Trailing P/E از درآمد تاریخی سهام نسبت به قیمت بازار خود استفاده می کند ، در حالی که P/E به جلو از پیش بینی درآمد استفاده می کند.

عملکرد سود

نسبت سود سهام نشان می دهد میزان سود سهام یک شرکت سالانه در رابطه با قیمت سهم خود پرداخت می کند. بازده سود سهام بازده سرمایه گذاری را از سود سهام به تنهایی در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهد. سود سهام مهم است زیرا بسیاری از سرمایه گذاران ، از جمله بازنشستگان ، به دنبال سرمایه گذاری هستند که درآمد پایدار را ارائه می دهند. درآمد سود سهام می تواند به جبران خسارات کمک کند ، حداقل تا حدودی ، ضرر و زیان ناشی از داشتن سهام را جبران می کند. در اصل ، نسبت سود سهام اندازه گیری میزان جریان نقدی دریافت شده برای هر دلار سرمایه گذاری شده در سهام است.

کدام صورت مالی برای سهامداران مهمترین است؟

هیچ صورتحساب مالی واحد مهم نیست ، زیرا ترازنامه ، صورت درآمد و بیانیه جریان نقدی همه حاوی بخش های مهم اطلاعات هستند. علاوه بر این ، بسیاری از نسبت های محاسبه شده با استفاده از تجزیه و تحلیل اساسی ، داده هایی را از مکان های موجود در بیانیه های مختلف به دست می آورند. به عنوان مثال ، ROE از اطلاعات هر دو صورت درآمد و ترازنامه استفاده می کند.

صورتهای مالی به شما چه می گوید؟

صورتهای مالی یک شرکت بینش در مورد وضعیت مالی ، سودآوری و پتانسیل رشد یک شرکت را ارائه می دهد. روی هم رفته ، صورتهای مالی به تحلیلگران اجازه می دهد تا تجزیه و تحلیل اساسی را برای ارزیابی ارزش و چشم انداز رشد سهام انجام دهند. صورتهای مالی همچنین می توانند پرچم های قرمز در مورد بی ثباتی مالی یا عدم استفاده از حسابداری را نشان دهند.

آیا همه سهامداران حق استفاده از صورتهای مالی یک شرکت را دارند؟

شرکت های معامله شده عمومی توسط SEC موظفند صورتهای مالی خود را برای مصرف عمومی آزاد کنند. سرمایه گذاران و غیر سرمایه گذاران به طور یکسان قادر به دسترسی به این اسناد به صورت آنلاین و به صورت رایگان ، از وب سایت خود یک شرکت یا از طریق پایگاه داده Edgar SEC هستند.

خط پایین

هیچ شاخصی وجود ندارد که بتواند وضعیت مالی و رشد بالقوه یک شرکت را به اندازه کافی ارزیابی کند. به همین دلیل صورتهای مالی برای سهامداران و تحلیلگران بازار به طور یکسان بسیار مهم هستند. این معیارها (به همراه بسیاری دیگر) را می توان با استفاده از ارقام منتشر شده توسط یک شرکت در صورتهای مالی خود محاسبه کرد.

Investopedia نویسندگان را ملزم به استفاده از منابع اصلی برای حمایت از کار خود می کند. این موارد شامل مقالات سفید ، داده های دولت ، گزارش های اصلی و مصاحبه با کارشناسان صنعت است. ما همچنین در صورت لزوم به تحقیقات اصلی از سایر ناشران معتبر اشاره می کنیم. شما می توانید در مورد استانداردهایی که در تولید محتوای دقیق و بی طرفانه در سیاست تحریریه خود دنبال می کنیم ، اطلاعات بیشتری کسب کنید.

کمیسیون اوراق بهادار و بورس ایالات متحده."فرم-Q".

کمیسیون اوراق بهادار و بورس ایالات متحده."فرم-K".

مشترک المنافع ماساچوست ، مرکز اطلاعات و تجزیه و تحلیل بهداشت."تفسیر نسبت های مالی."