فروش دارایی چیست؟تعریف ، نحوه کار و مالیات

آدام هیز ، دکتری ، CFA ، یک نویسنده مالی با 15+ سال تجربه وال استریت به عنوان یک معامله گر مشتقات است. علاوه بر تخصص گسترده تجارت مشتق ، آدم متخصص اقتصاد و امور مالی رفتاری است. آدم کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتری خود دریافت کرد. از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون در جامعه شناسی. او یک منشور CFA و همچنین مجوزهای FINRA سری 7 ، 55 و 63 است. وی در حال حاضر تحقیق و آموزش جامعه شناسی اقتصادی و مطالعات اجتماعی امور مالی در دانشگاه عبری در اورشلیم است.

دیوید مهربانی یک حسابدار عمومی معتبر (CPA) و یک متخصص در زمینه حسابداری مالی ، برنامه ریزی و تهیه مالیاتی شرکت و فردی و برنامه ریزی سرمایه گذاری و بازنشستگی است. دیوید به هزاران مشتری کمک کرده است تا سیستم های حسابداری و مالی خود را بهبود بخشند ، بودجه ایجاد کنند و مالیات خود را به حداقل برسانند.

Flores Investopedia / Nono

فروش دارایی چیست؟

فروش دارایی هنگامی اتفاق می افتد که یک بانک یا نوع دیگری از شرکت مطالبات خود را به طرف دیگری بفروشد. این معاملات به دلایل مختلفی از جمله برای کاهش ریسک مربوط به دارایی ، به دست آوردن جریانهای نقره ای آزاد یا برآورده کردن نیازهای انحلال ، به دلایل مختلف انجام می شود.

فروش دارایی می تواند و غالباً بر درآمد خالص یک شرکت تأثیر بگذارد.

غذای اصلی

• در یک فروش دارایی ، یک شرکت مقداری یا تمام دارایی های واقعی خود را ، ملموس یا نامشهود به فروش می رساند.
• فروشنده مالکیت قانونی شرکتی را که دارایی ها را فروخته است ، حفظ می کند اما دیگر به دارایی های فروخته شده مراجعه نمی کند.
• خریدار هیچ بدهی در فروش دارایی را بر عهده نمی گیرد.
• به طور معمول ، به دلایل مربوط به مزایای مالیاتی ، خریداران فروش دارایی را ترجیح می دهند ، در حالی که فروشندگان فروش سهام را ترجیح می دهند.

فروش دارایی چگونه کار می کند

فروش دارایی شامل دارایی های واقعی یک تجارت است - معمولاً ، جمع آوری دارایی ها - بر خلاف سهام سهام و می تواند از منظر حسابداری یک معامله پیچیده باشد. حساب های دریافتنی به عنوان دارایی در ترازنامه نگهداری می شوند. در صورتی که فروشنده پس از انجام پرداخت ، فروشنده را کنترل می کند ، فروش دارایی به این ترتیب طبقه بندی می شود.

خریدار نمی تواند پس از فروش به دارایی ها مراجعه کند. در صورت مجاز بودن ، این ویژگی باعث می شود که معامله به عنوان تأمین مالی در نظر گرفته شود - وام ، اساساً. این نتیجه مطلوب افزایش جریان نقدی رایگان را به شرکت نمی دهد.

برای بانک ها ، فروش دارایی ها اغلب از طریق فروش وام های فردی یا استخرهای کل وام یا از طریق اوراق بهادار مطالبات بانک انجام می شود. برای انواع دیگر شرکت ها ، دارایی ها می توانند ملموس (موجودی ، املاک و مستغلات ، تجهیزات ، سرمایه گذاری ها ، سرمایه در گردش یا حتی کل شرکت یا بخش) یا نامشهود (ثبت اختراعات ، علائم تجاری ، حق چاپ یا حسن نیت) باشند.

هنگامی که یک دولت فروش دارایی را انجام می دهد ، این روش به عنوان عدم سرمایه گذاری شناخته می شود.

ملاحظات خاص

در یک فروش دارایی ، یک تجارت می تواند آنچه را که می فروشد انتخاب کند. در حالی که خریدار هر یک از این دارایی های فردی را خریداری می کند ، فروشنده مالکیت نهاد تجاری حقوقی را حفظ می کند. خریدار ممکن است یک شرکت جدید ایجاد کند یا از یک شرکت تابعه موجود برای به دست آوردن دارایی های منتخب به همراه مدیریت و قراردادها استفاده کند. فروش دارایی از آنجا که هرگونه بدهی (دادخواست ، بدهی و غیره) و هزینه های احتمالی مسئولیت فروشنده است ، خطر بسیار کمتری برای خریدار دارد.

به طور معمول ، خریداران فروش دارایی را ترجیح می دهند ، در حالی که فروشندگان فروش سهام را ترجیح می دهند. با این حال ، اگر یک تجارت غیرقابل جمع شود ، فروش دارایی ممکن است تنها گزینه آن باشد ، زیرا هیچ سهام برای فروش یا انتقال ندارد.

پیامدهای مالیاتی فروش دارایی

همراه با عدم قرار گرفتن در معرض بدهی های شرکت ها ، فروش دارایی مزایای مالیاتی را به خریداران ارائه می دهد. فروش دارایی به خریداران این امکان را می دهد تا مبنای مالیات را در دارایی های اکتسابی قدم بگذارند. با اختصاص ارزش بالاتر برای دارایی هایی که به سرعت کاهش می یابد (مانند تجهیزات) و با اختصاص مقادیر پایین تر به دارایی هایی که به آرامی استهلاک می کنند (مانند حسن نیت ، که زندگی 15 ساله دارد) ، خریدار می تواند به معافیت مالیاتی قابل توجهی برسد.

در مقابل ، برای فروشنده ، فروش دارایی اغلب مالیات بر درآمد بالاتری ایجاد می کند. اگرچه برخی از دارایی های نامشهود طولانی مدت ، مانند سرقفلی ، با نرخ سود سرمایه مالیات می گیرند ، اما دارایی های دیگر می توانند مشمول نرخ مالیات بر درآمد معمولی بالاتر باشند.

علاوه بر این ، اگر دارایی های فروخته شده در یک شرکت "C" نگهداری شوند ، فروشنده در معرض مالیات مضاعف قرار می گیرد. این شرکت ابتدا با فروش دارایی به خریدار مالیات می گیرد. سهامداران شرکت پس از توزیع درآمد حاصل از فروش توسط شرکت به عنوان سود سهام یا به شکل دیگری ، دوباره مالیات می گیرند.

با فروش سهام ، تمام عواید با نرخ سود پایین سرمایه مالیات می شود. در حقیقت ، اگر تجارت ضرر کند ، این احتمال وجود دارد که کل قیمت آن پرداخت می شود بدون مالیات باشد.