چرا یورو به یک ارز بین المللی قامت تبدیل نشده است

دارایی های ناکافی از دارایی های با کیفیت بالا با کیفیت یورو وجود دارد که سرمایه گذاران بین المللی و بانک های مرکزی می توانند از آنها به عنوان یک فروشگاه ارزش استفاده کنند و هیچ دارایی تحت حمایت دولت "ایمن" در سطح یورو وجود ندارد.

در سال 2002 به عنوان تنها مناقصه قانونی در 12 کشور ، معرفی یورو در یک تلاش چند دهه برای تأمین ارز بین المللی با همان قد و قامت دلار ، یک نقطه عطف را نشان داد. در حالی که اکنون در 19 از 27 کشور عضو اتحادیه اروپا توسط 341 میلیون نفر مورد استفاده قرار می گیرد ، استفاده از یورو تا حد زیادی به خود منطقه یورو ، اعضای غیر یورو اتحادیه اروپا و مستعمرات سابق فرانسه در آفریقا محدود می شود.

در چرا پانچ یورو زیر وزن آن است؟(مقاله کار NBER 26760) ، ایتان ایلزتسکی ، کارمن م. راینهارت ، و کنت س. روگوف نقش بین المللی یورو را کمیت می کنند ، نتیجه می گیرند که این نقش به مراتب از آنچه طرفداران آن امیدوار بوده اند ، کم شده است و بررسی موانع ساختاری که محدودیت های جاده ای را محدود کرده اندتجدید نظر یورو.

سهم ذخایر بانک مرکزی با ارزش یورو کمی بیش از 20 درصد باقی مانده است ، تقریباً مشابه با معرفی آن. استفاده از آن در معاملات ارزی ، همانطور که توسط این بانک برای بررسی بین المللی در سراسر جهان از بزرگترین فروشندگان ارز اندازه گیری شده است ، همچنین تقریباً در حدود 35 درصد ثابت بوده است. در سال 2010 به پایین تر از 40 درصد رسید. سهم آن در معاملات ارزی کمی کوچکتر از سهم ترکیبی از پوند استرلینگ انگلیس و ین ژاپنی است. با توجه به اینکه تولید ناخالص داخلی ژاپنی و انگلیس فقط دو سوم از تولید منطقه یورو است و یک چهارم از صادرات جهان در منطقه یورو سرچشمه می گیرد ، محققان اظهار داشتند که "ممکن است یک نقش بزرگ برای یورو انتظار داشته باشد."

چندین عامل استفاده یورو را مهار کرده است. اگرچه استفاده از آن به عنوان یک ارز صورتحساب در تجارت بین المللی تقریباً مطابق با دلار است (البته بسیاری از این موارد برای تجارت داخل یوروزون است) ، اما یک عرضه ناکافی از دارایی های با کیفیت بالا با کیفیت یورو وجود دارد که سرمایه گذاران بین المللی و مرکزیبانک ها می توانند به عنوان فروشگاه ارزش استفاده کنند. حتی اگر دولت های منطقه یورو وام گیرندگان سنگین باشند ، هیچ دارایی "ایمن" تحت حمایت دولت در سطح یورو وجود ندارد. در حالی که ممکن است بدهی دولت یونان و آلمان هر دو به یورو بیاد ، اما آنها نه یک خطر یکسان دارند و نه همان بازاریابی. اگرچه تولید ناخالص داخلی ایالات متحده فقط 50 درصد بزرگتر از یورو است ، اما بیش از 14 تریلیون دلار بدهی با حمایت از دولت ایالات متحده در سال 2018 در دسترس بود ، بیش از سه برابر بیشتر از 4 تریلیون دلار بدهی حاکمیت قابل فروش که به یورو مبتلا شده بودبشر

این مطالعه نشان می دهد که ایالات متحده با توجه به سیستم قانونی و نظارتی یکپارچه و نسبتاً قابل اعتماد ، از ظرفیت بسیار برتر برای دارایی های اوراق بهادار برخوردار است. سرمایه گذاری ترکیبی از بازارهای سهام ایالات متحده تقریبا نیمی از کل سرمایه در بازار سهام جهانی را تشکیل می دهد ، حتی اگر ایالات متحده تنها 20 درصد از تولید ناخالص داخلی جهان را تشکیل دهد. در مقابل ، شرکت های منطقه یورو به تأمین مالی بانکی بسیار متکی هستند. نزدیک به 80 درصد از بدهی شرکت های منطقه یورو به عنوان دارایی های غیرقابل فروش در ترازنامه های بانکی ، در مقایسه با 30 درصد در ایالات متحده ، و سهام بدهی های معوق شرکت های غیر مالی ایالات متحده تقریباً پنج برابر بیشتر از بدهی های غیر مالی شرکت های یورو است.

محققان معتقدند که محدودیت در دسترس بودن بانک مرکزی اروپا (ECB) سؤالاتی را ایجاد می کند که آیا می تواند اعتبار لازم برای گسترش نقش بین المللی خود را بدست آورد. "آنها پس از برآورد توابع واکنش سیاست پولی برای همه اعضای یورو و برای کل منطقه یورو ، دریافتند که ، از سال 1999 تا 2011 ، سیاست های بانک مرکزی اروپا اساساً همان سیاستی بود که بوندسبانک آلمانی از آن استفاده می کرد. نتیجه تثبیت تورم در آلمان بود ، اما نه برای کل ارز. پس از بحران مالی سال 2008 ، هنگامی که بقای یورو در این خط بود ، بانک مرکزی اروپا سیاست های جسورانه تر "هر آنچه را که لازم است" اتخاذ کرد که ممکن است عدم قطعیت های جدیدی در مورد ماهیت و اعتبار لنگر یورو ایجاد کرده باشد ، و از این طریق اعتماد به ارز خارج از ارز خارج از آن را ناامید کردیورو

ویرایشتوجه: این مقاله کار قبل از شروع بحران Coronavirus نوشته شده است.