وقتی عزیزان قبل از مرگ تجمع می کنند

اعضای خانواده غالباً تسکین می یابند و امیدوار می شوند وقتی که یک دوست داشتنی در حال مرگ ناگهان از محیط اطراف خود آگاه تر می شود یا دوباره صحبت می کند یا دوباره غذا می خورد. اما ، آیا آنها واقعاً بهتر می شوند یا فقط آگاهانه برای سفر نهایی خود آماده می شوند؟

هنگامی که شخصی در حال مرگ است ، مرسوم است که اعضای خانواده نزدیک ، گاهی اوقات برای روزها در رختخواب خود بمانند. این بار با هم گرانبها است و به عزیزان این امکان را می دهد تا لحظات نهایی را به اشتراک بگذارند ، از طریق پذیرش ضرر و زیان و پردازش آنچه این غیبت در زندگی آنها خواهد بود ، کار کنند.

سفرهای پایان زندگی پیچیده است. اکثر مردم انتظار می رود که یک کاهش مترقی باشد که اغلب با گذشت زمان به حالت اغما (وضعیت عمیق ناخودآگاه) به پایان می رسد. اما در بعضی موارد ، به نظر می رسد که کاهش یک عزیز به طور ناگهانی و غیرقابل توضیح متوقف می شود.

تظاهرات پایان عمر چیست؟

هنگامی که شخصی که در پایان زندگی "تظاهرات" قرار دارد ، پایدارتر می شود و ممکن است بخواهد صحبت کند یا حتی دوباره شروع به خوردن و نوشیدن کند. برخی از مردم این پدیده را به عنوان یک انفجار ناگهانی انرژی قبل از مرگ توصیف می کنند. این دوره از پراکندگی می تواند با چنین تغییر قابل توجهی در وضوح ذهنی همراه باشد که متخصصان آسایشگاه عبارت "شفافیت ترمینال" را برای توصیف آن ابداع کرده اند. این تغییر در شناخت و رفتار بر خلاف همه چیزهایی است که خانواده ها در مورد علائم جسمی که پایان زندگی نزدیک است می آموزند. ما درک می کنیم که به نظر می رسد در سلامت عزیزان ما یک چرخش است و با تسکین آه می کند. به نظر می رسد که آنها برای مدتی آویزان هستند ، درست است؟

متأسفانه ، تجمع معمولاً یک علامت پیش از مرگ است. من بسیاری از مراقبان خانواده ، دستیاران آسایشگاه ، پرستاران و پزشکانی را که بیماران خود را دیده اند ، می شناسم که قبل از مرگ "بهبود" را نشان می دهند. برخی از بیماران می خواهند صحبت کنند ، در حالی که برخی از آنها بی قرار می شوند و طوری عمل می کنند که گویی نیاز به آماده سازی برای سفر دارند. دیگران به سادگی آرام تر می شوند اما با آنچه در اطراف آنها اتفاق می افتد تنظیم می شوند. هنوز دیگران علائم ثبات جسمی را نشان می دهند که ، چند ثانیه قبل ، به نظر می رسید که در آستانه رها کردن قرار دارند. یک تجمع می تواند برای چند لحظه یا حتی روز دوام داشته باشد. کوتاه یا طولانی ، این "پیشرفتهای" موقتی می تواند تأثیر عمیقی بر عزیزانی که هوشیار هستند ، داشته باشد.

شفافیت ترمینال می تواند برای خانواده ها گیج کننده باشد

یک داستانی که به یاد می آورم در حالی که من برای کتاب خود با مردم مصاحبه می کردم با من به اشتراک گذاشته شد ، با توجه به بزرگان ما: مراقبان داستانهای شخصی خود را به اشتراک می گذارند. تمام خانواده یک زن در کنار تخت پدر در حال مرگ او جمع شده بودند. برخی از آنها روزها در آنجا بودند ، در حالی که برخی دیگر فقط چند ساعت زودتر به آنجا رسیده بودند ، اما سرانجام تمام خانواده با هم بودند. پدرش در حال عقب نشینی خود بود و آنها می دانستند که به زودی زمان ترک او فرا می رسد. اما بعد او همه آنها را شگفت زده کرد و تجمع کرد. او توانست بنشیند و حتی کمی صحبت کند. جرقه ای در چشم او وجود داشت. او خانواده خود را متقاعد كرد كه ترک كنند و چیزی برای غذا خوردن به دست آورند ، اما در مدت زمانی كه آنها را برای گرفتن مقداری فست فود در یک رستوران در این نزدیکی ، درگذشت ، درگذشت.

این خانواده به طور واضح ناراحت بودند. آنها احساس گناه کردند که برای آسایش این مرد در آنجا نبوده اند ، اما پرستار اصلی بیمارستان به آنها گفت که برخی از افراد احساس می کنند که برای عزیزانشان خیلی سخت است که تماشای آنها را درگذشتند ، بنابراین صبر می کنند تا لحظه ای تنها داشته باشند. برخی دیگر بر این باورند که شخصی که در حال مرگ است به تنهایی برای آماده سازی نیاز دارد ، بنابراین آنها اطرافیان را ترغیب می کنند که ترک کنند. هیچ کس نمی داند که چرا تظاهرات رخ می دهد ، چرا برخی از مردم منتظر می مانند تا تنها بمیرد یا چرا دیگران منتظر رسیدن کسی قبل از رها شدن هستند. از آنجا که ما هرکدام منحصر به فرد هستیم ، فقط منطقی است که مرگ ما نیز بی نظیر خواهد بود.

تجربیات شخصی با تجمع قبل از مرگ

من دیده ام که بیماران چندین بار قبل از مرگ یک پیشرفت ناگهانی را تجربه می کنند ، بنابراین چند داستان رالی پایان زندگی از خودم را به اشتراک می گذارم.

سالها پیش ، عمه من در بیمارستان در حال مرگ سرطان بود. پدر و مادرم بیشتر اوقات با او بودند ، اما من هنوز هم تا آنجا که ممکن است او را ببینم. یک بعد از ظهر قبل از ترک بیمارستان ، گفتم که اگر خاله ماریون پایدار باشد ، بعداً دیگر برنگشتم زیرا کوچکترین پسر من در آن شب اولین کنسرت گروه خود را برگزار کرد. او در کلاس ششم بود و این یک رویداد مهم بود. به نظر می رسید ماریون همانطور که من به او و والدینم در مورد عملکرد گفتم تجمع می کند.

آن شب ، در حالی که من تماشا می کردم پسرم در کلارینت بازی می کند ، عمه من درگذشت. در ابتدا ، احساس گناه کردم که آنجا نبودم. اما بعداً ، بعد از برخی فکر ، می دانستم که خاله ماریون می خواست من در کنسرت پسرم شرکت کنم. این که آیا تجمع مختصر او ارتباطی با گفتگوی ما در مورد این رویداد داشته است ، من هرگز نمی دانم. با این حال ، من او را برای آن برکت می دهم. او به من کمک کرد تا کار درست را برای خانواده و خودم انجام دهم.

دشوارترین تظاهرات قبل از مرگ در خانواده ما پس از چند هفته دریافت مراقبت از بیمارستان ، با پدرم اتفاق افتاد. یک بعد از ظهر ، من و خواهرم بث این حرف را خوردیم که بلافاصله به خانه سالمندان بیاییم زیرا پدر نزدیک به مرگ بود. ما عجله کردیم که در کنار او باشیم ، دستانش را نگه داشتیم ، با او صحبت کردیم و منتظر ماندیم. ناگهان ، پدر شروع به نمایش علائم شفافیت ترمینال کرد.

بث در شهر کار می کرد ، اما او 50 مایل دورتر زندگی کرد. هنگامی که پدر با ثبات تر به نظر می رسید ، تصمیم به رانندگی به خانه ، تمایل به پسران و سگ نوجوان خود و بازگشت به خانه سالمندان اول صبح. متأسفانه ، پدر درست همانطور که به بزرگراه کشید ، درگذشت. قلبم برای او شکسته شد ، اما من منتظر ماندم تا بدانم که او قبل از اینکه به او زنگ بزنم و اخبار را به اشتراک بگذارم ، با خیال راحت در خانه است.

پدر نمی دانست که چگونه ما به یک تظاهرات واکنش نشان خواهیم داد ، بنابراین فکر من این است که او به سادگی از آستانه برگشت تا آماده سازی های خود را قبل از ترک خوب به پایان برساند. از طرف دیگر ، شاید او قبل از گذراندن آخرین تعامل با خانواده خود را بخواهد.

وقتی مدت کوتاهی پس از آن زمان مادرم فرا رسید ، تنها لحظه ای بود که چشمانش می لرزید و او ما را ترک کرد. هیچ تردیدی برای او وجود نداشت ، و من معتقدم که تنها هدف او اتحاد با پدر بود. من فکر می کنم بسیاری از تظاهرات بخشی از روند معنوی مرگ برای برخی از افراد است ، اما برای برخی دیگر ممکن است کاملاً جسمی باشد. باز هم ، ما واقعاً نمی توانیم بدانیم.

با قدردانی یک راهپیمایی نهایی را در آغوش بگیرید

چه عواملی باعث می شود عزیزان ما قبل از مرگ انرژی خود را تجربه کنند؟چرا برخی از افراد قبل از مرگ باد دوم می گیرند در حالی که برخی دیگر این کار را نمی کنند؟آیا عزیز ما آگاهانه برای آخرین سفر خود آماده می شود ، یا تظاهرات به نوعی واکنش جسمی به روند مرگ است؟یک تجمع پایان عمر چه مدت طول می کشد؟تجربه هر شخص بی نظیر و غیرممکن است با دقت کامل. زندگی پر از سؤال است ، و برخی از آنها به سادگی به معنای پاسخگویی نیستند. این ممکن است یکی از موارد دوم باشد.

اعضای خانواده بازمانده باید با هر باخت صلح خود را برقرار کنند. من امیدوارم که کسانی از شما که در آخرین سفر زمینی خود با یک عزیز همراهی می کنند ، در این روند شجاعت و آرامش پیدا کنند. یک راهپیمایی می تواند در بعضی مواقع گیج کننده و حتی دلهره آور باشد ، اما اگر شاهد یکی هستید ، سعی کنید آن را گرامی بدارید. ارائه دهندگان معتبر Hospice منابع باورنکردنی کمک ، اطلاعات و پشتیبانی از بیماران و خانواده هایی هستند که در حال حرکت در پایان زندگی هستند.

مانند لحظه ای از وضوح برای کسی که زوال عقل دارد ، تجمع آخرین فرصت برای ارتباط با یک عزیز است در حالی که شما هنوز هم موجودات زمینی هستید. در طی فرآیند دشوار پایان زندگی ، ما به دنبال هرگونه راحتی می توانیم به دست بیاوریم. یک تجمع کوتاه که ما را عمیقاً به هم متصل می کند یا به یک عزیز اجازه می دهد تا شرایط خود را بگذارد ، یک هدیه بی ارزش است.