ایالات متحده برای جلوگیری از ایران به یک استراتژی بهتر نیاز دارد

استوکینگ ترس تهران ممکن است تنها راه جلوگیری از جنگ باشد

توسط دنیس راس

6 ژوئیه 2022

هفته گذشته ، ایران و ایالات متحده به طور خلاصه مذاکرات غیرمستقیم را برای زنده کردن توافق هسته ای 2015 از سر گرفتند. بر خلاف دور قبلی مذاکرات در وین ، که در ماه مارس شکسته شد ، این دور به میزبانی قطر برگزار شد و نمایندگان اکثر احزاب دیگر تا توافقنامه اصلی را شامل نمی شد: چین ، فرانسه ، آلمان ، روسیه و انگلستان. حتی اگر این مذاکرات بدون دستیابی به موفقیت به پایان رسید ، این واقعیت که واشنگتن و تهران با این قالب جدید موافقت کردند ، نشان دهنده علاقه مشترک در بازگرداندن معامله است. دولت رئیس جمهور آمریكا ، جو بایدن ، تمایل شدیدی برای بازگرداندن برنامه هسته ای ایران در محوطه جریمه و جلوگیری از انتخاب از لیست گزینه های ناآگاه از گزینه های جلوگیری از غنی سازی اورانیوم به نزدیك سلاح ها و كاهش زمان "شکست" آن به صفر است. برای ایران ، قوی ترین انگیزه ، تسکین تحریم ها است که به آن امکان فروش نفت و دسترسی به میلیارد ها دلار در حساب های یخ زده را می دهد. چنین امدادی به ویژه در حال حاضر از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، زیرا دولت پول نقد ایران مجبور شده است یارانه های لبنیات ، تخم مرغ و گندم را کاهش دهد و باعث واکنش های عمومی و اعتراضات در سراسر کشور شود.

مطمئناً ، یک علاقه مشترک تضمین شده است که معامله تجدید شده را تضمین نمی کند ، زیرا عدم وجود هرگونه پیشرفت در این آخرین دور مذاکرات نشان می دهد. تهران تأکید کرده است که واشنگتن سپاه گارد انقلابی اسلامی را از لیست سازمان های تروریستی خارجی خود خارج می کند ، کاری که بایدن به طور علنی قول داده است که انجام ندهد. با این حال ، من معتقدم که توافق نامه احتمالاً در بعضی از مواقع وجود دارد ، حتی اگر به نظر می رسد که هر طرف به نظر می رسد هر چیز دیگری را قبول کند ، ممکن است به معنای آن باشد که فرد می تواند زمان لازم را برای تحقق بخشد. البته این امکان وجود دارد که ایالات متحده و ایران هرگز بر اختلافات خود غلبه نکنند. یا اینکه تهران ، فکر می کند واشنگتن تحت فشار بیشتری خواهد بود ، برنامه هسته ای خود را تسریع می کند ، ارزش 60 درصد اورانیوم غنی شده بمب های متعدد را جمع می کند ، شروع به غنی سازی 90 درصد (درجه اسلحه) می کند و سهام خود را پراکنده می کند و دسترسی به بازرسان بین المللی را انکار می کند. که جهان نمی تواند ببیند چه کاری انجام می دهد.

بدیهی است ، اگر هیچ معامله ای صورت نگیرد ، یا اگر ایران شروع به افزایش برنامه هسته ای خود به عنوان بخشی از استراتژی مذاکره خود کند ، ایالات متحده به یک استراتژی بهتر برای بازدارندگی تهران نیاز دارد. اما حتی اگر دو طرف به توافق برسند ، دولت بایدن نیاز به بهبود بازدارندگی خود دارد. دلیل این امر این است که به محض برداشتن تحریم های مربوط به توافق نامه 2015 ، ایران نیاز به توافق بعدی خواهد داشت ، مانند توافق "طولانی تر و قوی تر" دولت بایدن که قبلاً مورد حمایت قرار گرفت. علاوه بر این ، مفاد کلیدی توافق نامه 2015 در سال 2030 "غروب" خواهد شد و ایران را بدون محدودیت در اندازه زیرساخت های هسته ای خود ، تعداد یا کیفیت سانتریفیوژهای آن یا سطح غنی سازی آن رها می کند. به عبارت دیگر ، بیا 2030 ، ایران ممکن است دلیل کمی برای پیشبرد نقطه ای که در آن یک کلید در دست است به دور از قابلیت سلاح هسته ای باشد. و احیای این توافق به منابع بیشتری به ایران می دهد. همانطور که اسرائیلی ها ، سعودی ها و اماراتی ها دوست دارند این نکته را نشان دهند ، اگر ایرانیان بتوانند شبه نظامیان پروکسی خود را در عراق ، لبنان ، سوریه و یمن با سلاح ها در هنگام تحریم سیل کنند ، تصور کنید که چه کاری قادر به انجام آنها خواهند بود. نه

برای بهبود بازدارندگی ایالات متحده در طولانی مدت ، واشنگتن باید علناً اعلام کند که تهران در صورت ادامه مسیر فعلی خود - و آنچه از تغییر مسیر به دست می آورد ، از دست خواهد داد. هدف باید این باشد که ترس ایران از اقدامات نظامی ایالات متحده را بدون قرار دادن کشور در گوشه و کنار و بدون راه دیپلماتیک بازگرداند. از یک طرف ، رهبران ایران باید بدانند که با فشار آوردن به جلو ، آنها خطر از دست دادن کل زیرساخت های هسته ای خود را دارند که چندین دهه برای توسعه آنها به وجود آمده است. از سوی دیگر ، آنها باید درک کنند که رژیم تحریم های گسترده - با محدودیت های عملی و تأثیر سرمازدگی در انجام کار با ایران - اگر از گزینه سلاح های هسته ای خود دست بکشند و اجبار همسایگان خود را متوقف کنند ، برداشته می شود.

جایی برای شک نیست

دولت ترامپ موفق به تدوین یک استراتژی بازدارندگی مؤثر نشده است ، و تاکنون ، دولت بایدن نیز وجود ندارد. سیاست "حداکثر فشار" رئیس جمهور دونالد ترامپ نتوانست از حملات ایران - خواه مستقیم و یا از طریق پروکسی ها - در برابر نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه ، تانکرهایی در خلیج فارس و خلیج عمان و زیرساخت های نفتی در عربستان سعودی جلوگیری کند. حتی کشتار هدفمند Qasem Soleimani ، رهبر نیروی Iran ، حملات پروکسی علیه ایالات متحده را متوقف نکرد ، اگرچه ممکن است ایران را نسبت به کشتن آمریکایی ها محتاط تر کند.

رویکرد بایدن اثبات نشده است. وی تقاضای ایران را برای مذاکرات غیرمستقیم پذیرفت ، به چین اجازه داد نفت ایران را بدون مجازات بخرد ، و شبه نظامیان حوثی تحت حمایت ایران را در یمن برد و از لیست گروه های تروریستی رسمی تعیین شده استفاده کرد. به نظر می رسد به جای تعدیل رفتار خود ، ایران جسارت شده است. در طول ریاست جمهوری باراک اوباما و ترامپ ، غنی سازی اورانیوم به 20 درصد - خط تقسیم بین غنی سازی کم و زیاد - تحریک آمیز تلقی می شد. اکنون ، ایران نه تنها بدون نتیجه به 20 درصد غنی شده است بلکه به جلو رفته و 60 درصد غنی شده است ، و نشان می دهد که ترس کمی از پاسخ سخت ایالات متحده دارد. و تاکنون درست بوده است.(مقامات امنیتی اسرائیل به من گفتند که بحث در مورد رژیم ایران در مورد غنی سازی 60 درصد وجود دارد ، در حالی که برخی از مقامات استدلال می کنند که این بسیار خطرناک است. کسانی که بدون شک فشار می آورند احساس می کنند که احساس توهین و حتی اطمینان بیشتری دارند که ایالات متحدهبا زور پاسخ نخواهد داد.)

برای جلوگیری از ایران از پیشبرد برنامه هسته ای خود و پیگیری سیاست های مخرب منطقه ای ، واشنگتن به یک استراتژی یکپارچه نیاز دارد که از ابزارهای سیاسی ، دیپلماتیک ، اقتصادی ، اطلاعاتی ، سایبری و نظامی استفاده کند. همچنین باید وضعیت خود را نه تنها در خصوصی بلکه در سطح عمومی نیز هجی کند. واشنگتن باید ایران را مورد توجه قرار دهد - و شرط جامعه جهانی را انتظار داشته باشد - در صورت تشخیص حرکت به سمت سلاح هسته ای ، با تمام وسایل مناسب پاسخ خواهد داد. به عنوان بخشی از قرارداد سال 2015 ، ایران متعهد شد که به دنبال ، دستیابی یا توسعه سلاح هسته ای نباشد. از آنجا که ایالات متحده به طور علنی متعهد به جلوگیری از بمب هسته ای ایران است ، باید ایران را به تعهد خود نگه دارد که آیا توافق 2015 ترمیم شده است یا خیر. به جای گفتن همه گزینه ها روی جدول - بیانیه ای چنان معمول است که هیچ کس آن را جدی نمی گیرد - دولت بایدن باید بگوید اگر ایران به سمت سلاح حرکت کند ، کل زیرساخت های هسته ای خود را به خطر می اندازد. دولت قبل از اعلام این تغییر در وضعیت عمومی ، دولت باید به طور خصوصی دلیل خود را برای متحدین ایالات متحده توضیح دهد و حمایت آنها را تنظیم کند. هنگامی که ایالات متحده با متحدین خود در مورد ایران هماهنگ است ، گراند آیت الله علی خامنه و سایر رهبران ایران می فهمند که بهتر است هزینه ها را به جمهوری اسلامی افزایش دهد. علاوه بر این ، حفظ امور جدا شده سیاسی ایران. رهبران ایران کشور خود را شبیه به کره شمالی نمی دانند. از نظر آنها ، آنها وارث یک تمدن بزرگ هستند ، نه یک پادشاهی زاهد.

ایالات متحده باید هدف خود را برای بازگرداندن ترس ایران از اقدامات نظامی ایالات متحده بدون قرار دادن کشور در گوشه و کنار انجام دهد.

از آنجا که رهبران ایران شک دارند که ایالات متحده برای جلوگیری از پیشبرد برنامه هسته ای خود از زور استفاده خواهد کرد ، دولت بایدن باید چندین اقدام را برای اعتبار دادن به سیاست اعلامیه خود انجام دهد. اول ، باید به فرماندهی مرکزی آمریكا دستور دهد كه تمریناتی را به تنهایی و با متحدین در خاورمیانه انجام دهد تا حملات هوا به زمین را به اهداف سخت شده تمرین كند. دوم ، باید تمریناتی را انجام دهد که در آن هواپیماهای اسرائیلی را دوباره زنده می کند - چیزی که در هر حمله واقعی اسرائیل به ایران لازم است. کاری که نباید انجام دهد همان کاری است که در ماه مه انجام داد: انکار کنید که هواپیمای اسرائیلی را در طی یک تمرین مشترک با شبیه سازی حملات هوا به زمین از راه دور سوخت. واشنگتن باید ترس های ایرانی از حمله را تحریک کند ، نه به رهبران این کشور دلیل شک و تردید را به این دلیل که هرگز از نظر نظامی علیه آنها عمل می کند ، شک کند.

سرانجام ، برای وام بیشتر به سیاست اعلامیه خود ، ایالات متحده باید کمک های نظامی دیگری را به اسرائیل ارائه دهد. همانطور که در بالا ذکر شد ، اسرائیل برای تهدید و تهدید زیرساخت های هسته ای سخت شده ایران به توانایی های سوخت گیری بهتری نیاز دارد. بنابراین دولت بایدن باید تحویل تانکر KC-46 ، یک هواپیمای سوخت گیری و حمل و نقل هوایی را که موافقت کرده است به اسرائیل بفروشد ، تسریع کند ، اما نه قبل از سال 2024. موافقت با بالا رفتن از جدول زمانی ، شاید در سفر بایدن به اسرائیل در تاریخ 13 و 14 ژوئیه ، به ایرانیان نشان دهد که ایالات متحده آماده است تا در صورت لزوم گزینه نظامی اسرائیل را فعال کند. از طرف دیگر ، این می تواند با ارائه اسرائیلی ها با استفاده از اسرائیلی ها با نفوذ عظیم (MOP)-30،000 پوند "کوهستان"-که آنها را برای حمل آن اجاره می کند ، یک سیگنال مشابه ارسال کند. اسرائیل در حال حاضر فاقد توانایی نابودی سایت غنی سازی زیرزمینی ایران ، که در داخل یک کوه ساخته شده است ، اما یک MOP و یک B-2 تغییر می دهد ، و تأکید می کند که واشنگتن در صورت لزوم آماده حمایت از اعتصابات اسرائیلی است.

این بدان معنا نیست که ایالات متحده باید بخواهد اسرائیل به جای خود عمل کند. در عوض ، این است که به ایران نشان دهد که واشنگتن به تنهایی یا با دیگران عمل خواهد کرد تا در صورت حرکت کشور به سمت سلاح هسته ای ، زیرساخت های هسته ای ایران را نابود کند. رهبران ایران باید هرگونه حرکتی را برای آنها خطرناک ببینند. آنها باید باور داشته باشند که ایالات متحده به معنای آنچه می گوید ؛و آنها باید درک کنند که اگر ایران نتیجه دیپلماتیک را غیرممکن کند ، زمینه را برای اقدام نظامی آماده می کند.

چیزی برای ترس

اما واشنگتن نمی تواند صرفاً روی برنامه هسته ای ایران متمرکز شود. همچنین باید یک استراتژی برای مقابله با بی ثبات کننده رفتار منطقه ای تهران ، جلوگیری از رسیدن سلاح های ایران به پراکسی های ایران و تقویت دفاع از متفقین و شرکای آمریکایی در منطقه - به ویژه در برابر هواپیماهای بدون سرنشین ، موشک های کروز و موشک های بالستیک پروکسی های ایرانی داشته باشد. برای این منظور ، فرمان مرکزی ایالات متحده می تواند هشدار اولیه ، هواپیماهای بدون سرنشین ، سایبری و موشکی شرکای منطقه ای ایالات متحده را ادغام کند ، اگرچه این شرکا باید با این کار موافقت کنند.

در زمانی که بسیاری از دوستان آمریکایی در خاورمیانه نگران این هستند که ایالات متحده از منطقه خارج شود ، ادغام دفاعی یکی از راه های اطمینان به آنها و نگه داشتن واشنگتن تعبیه شده در منطقه است. این مزیت نه تنها به اشتراک گذاشتن بار دفاع ، بلکه همچنین دارایی های موجود کشورهای خاص در منطقه برای اطلاعات بیشتر است. اگر موشک هایی که قبلاً ارائه داده است ، ایالات متحده نیازی به ارائه موشک های دفاعی اضافی به شرکای خود نخواهد داشت. جمع این سلاح ها واقعاً بیشتر از قسمت های جداگانه است. و به اعتبار دولت بایدن ، در حال حاضر در تلاش است تا معماری امنیتی را برای دفاع هوایی و موشکی یکپارچه در خاورمیانه توسعه دهد.

سرانجام ، ایالات متحده باید آماده باشد تا با زور بیشتر به حملات پروکسی های ایرانی به نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه پاسخ دهد. پایه هایی که نیروهای آمریکایی مستقر هستند بیش از 40 بار هدف قرار گرفته اند ، اما ایالات متحده فقط دو بار به روش بسیار کالیبره شده پاسخ داده است. پاسخ های واشنگتن باید غیر منتظره باشد ، و آنها باید به رهبران ایران نشان دهند که برخلاف فرضیات آنها ، ایالات متحده حاضر است از زور علیه آنها استفاده کند. شاید وقت آن رسیده باشد که صفحه ای از دفترچه بازی اسرائیل بگیرید: ضربه ایرانی - نه پروکسی - در وسط شب هدف قرار بگیرید و آن را تصدیق نکنید. ایالات متحده نباید ایران را در موقعیتی قرار دهد که باید پاسخ دهد یا چهره خود را از دست بدهد ، اما همچنین باید روشن کند که دیگر حاضر نیست این حملات را تحمل کند.

هدف استراتژی اعلامیه ایالات متحده باید ایجاد بازدارندگی باشد. هرچه رهبران ایرانی به وضوح درک کنند که چه چیزی می توانند از دست بدهند ، احتمال بیشتری برای جستجوی جایگزین دیپلماتیک بیشتر خواهد بود. البته ، ایالات متحده نیز باید آنچه را که ایران برای به دست آوردن چنین گزینه ای به دست می آورد ، روشن کند. اگر تهران با توافق طولانی تر و قوی تر موافقت کند ، این امر می تواند به مراتب بیشتر باشد. توافق "بیشتر برای این نوع بیشتر" ممکن است - اما تنها در صورتی که رهبران ایرانی واقعاً از آنچه می توانند بدون یک نفر از دست بدهند می ترسند. به نظر می رسد ، بازگرداندن ترس ایران از ایالات متحده ممکن است تنها راه جلوگیری از جنگ ، محدود کردن تهدیدهای ایران در منطقه و ایجاد نتیجه دیپلماتیک قابل قبول در شخصیت برنامه هسته ای ایران باشد.

بارگذاری.

شما در حال خواندن مقاله رایگان هستید.

برای دسترسی نامحدود در امور خارجه مشترک شوید.

• خواندن بدون خواندن مقالات جدید و یک قرن بایگانی
• باز کردن دسترسی به برنامه های iOS/Android برای ذخیره نسخه ها برای خواندن آفلاین
• شش شماره در سال در نسخه های چاپی ، آنلاین و صوتی

دنیس راس مشاور مشاور در موسسه واشنگتن برای سیاست های نزدیک به شرق و یک فرستاده سابق ایالات متحده در خاورمیانه است که در مقام های ارشد امنیت ملی در ریگان ، جورج اچ. دبلیو بوش ، کلینتون و اوباما خدمت کرده است.