ضرب و شتم خرس

دانشگاهیان مدتهاست که بودجه متقابل را به طور جدی مدیریت کرده اند. دانشگاهیان معتقدند که سرمایه گذاران باید به جای هزینه کردن برای مدیرانی که سعی در ضرب و شتم بازار دارند (با این حال تعریف شده است). اخیراً طرفداران شاخص بودجه مبادله ای مبادله ، ردیاب های معیار را که در حال جذب سیل دارایی هستند ، پذیرفته اند. آیا دانشگاهیان این استدلال را برنده می شوند؟آیا بودجه فعال خواهد بود

دانشگاهیان مدتهاست که بودجه متقابل را به طور جدی مدیریت کرده اند. دانشگاهیان معتقدند ، سرمایه گذاران به جای هزینه کردن برای مدیرانی که سعی در ضرب و شتم "بازار" دارند (با این حال تعریف شده است). اخیراً طرفداران شاخص بودجه مبادله ای مبادله ، ردیاب های معیار را که در حال جذب سیل دارایی هستند ، پذیرفته اند. آیا دانشگاهیان این استدلال را برنده می شوند؟آیا در نهایت بودجه فعال از بین می رود؟احتمالاًبودجه فعال و فعال زنده و خوب است.

برای مبتدیان ، بسیاری از شرکت های صندوق فعال واردات زیادی را در پیش گرفته اند. براساس گزارش شرکت تحقیقات مالی ، بزرگترین خانواده صندوق با مدیریت فعال ، توسط دارایی ، صندوق های آمریکایی است که در سال 2007 74 میلیارد دلار در سال 2007 داشته است. سایر خانواده های فعال که بیش از 10 میلیارد دلار دارایی جدید برای سال به دست آوردند شامل فرانکلین تمپلتون ، T. Rowe Price و Dodge & Cox بودند. تحقیقات مالی می گوید که صندوق های فعال در حال حاضر 7 تریلیون دلار دارایی دارند و این رقم باید تا سال 2012 به 12 تریلیون دلار برسد.

مطمئناً ، ETF ها جذابیت دارند. در سال 2007 ، ETFS از 71 میلیارد دلار از جریان آن برخوردار بود ، تعداد زیادی برای یک کلاس دارایی که تنها 600 میلیارد دلار در کل دارایی دارد. برایان رید ، اقتصاددان ارشد موسسه شرکت سرمایه گذاری ، گروه تجارت صندوق های متقابل ، می گوید ، اما نمایش قدرتمند توسط ETF ها لزوماً به معنای کاهش بودجه نیست. رید می گوید: "سرمایه گذاران که قبلاً سهام های فردی را مستقیماً نگه داشتند ، به ETF ها تغییر می دهند."

فعالانه محبوب

بخشی از تجدید نظر بودجه فعال در سالهای اخیر ساده بوده است: عملکرد. در طی 10 سال منتهی به سال 2007 ، 48 درصد از صندوق های فعال در کلاه بزرگ از S& P 500 پیشی گرفته اند. این ممکن است مهمات را برای طرفداران شاخص فراهم کند. اما Moingstar خاطرنشان می کند که عملکرد بسیار متفاوت است. در طی سالهایی که S& P بیش از 10 درصد افزایش یافت ، تنها 39 درصد از بودجه فعال از این معیار پیشی گرفتند. اما هنگامی که بازار باعث افزایش ضرر یا یک رقمی شد ، 57 درصد از صندوق های فعال از معیار پیشی گرفتند. در سال 2007 ، یک سال نامنظم که S& P 5. 5 درصد افزایش یافت ، 54 درصد از صندوق های فعال بهتر از آن بودند. لوئیس استناسوویچ ، مشاور مالی در پیتسبورگ می گوید: "در بازار خرس - این چیزی است که ما اکنون داریم - اکثر صندوق های فعال می توانند به راحتی این شاخص را شکست دهند.""مدیران فعال می توانند پول نقد داشته باشند و ریسک خود را به روش هایی که یک صندوق شاخص نمی تواند کنترل کند."

استانسولوویچ می گوید ، برخی از صندوق های فعال با قوی ترین سوابق بلند مدت با نگه داشتن مهارت های ماهرانه و جلوگیری از سهام خطرناک ، نتایج خود را به دست آورده اند. ستاره های فعال شامل بودجه شرکت هایی مانند FPA ، First Eagle ، Leuthold و Series Mutual هستند. استانوسولوویچ می گوید: "آنها S& P را مورد ضرب و شتم قرار داده اند - و این کار را بدون خطر زیاد انجام داده اند."

مدیران فعال با بودجه خارجی موفقیت قابل توجهی داشته اند. به عنوان بازارهای خارج از کشور از وال استریت ، سرمایه گذاران در سال 2007 208 میلیارد دلار به صندوق های بین المللی ریختند. بیشتر این پول نقد به چنین صندوق های فعال برتر مانند سهام داج و کاکس بین المللی ، اروپا آمریکایی و توربورگ ارزش بین المللی رفت. بخشی از تجدید نظر صندوق های بین المللی فعال عملکرد آنها بود. در سال 2007 ، میانگین صندوق بزرگ ترکیبی خارجی 12. 79 درصد بازگشت ، حدود 2 درصد پیش از شاخص بین المللی EAFE Morgan Stanley Capital EAFE ، معیاری که به عنوان معیار صندوق های مردمی مانند شاخص توسعه یافته بازارهای پیشتاز و شاخص Ishares MSCI EAFE خدمت می کند.

نمایش ضعیف از معیار بین المللی به ضعف ردیابی شاخص اشاره دارد. با گذشت زمان ، معیارها می توانند منسوخ شوند. EAFE ، که مدتهاست یک اقدام استاندارد برای موسسات بوده است ، در زمانی طراحی شد که حقوق بازنشستگی علاقه چندانی به کشورهای در حال توسعه نداشت. در نتیجه ، EAFE هیچ گونه نمایشی در بازارهایی مانند هند ، برزیل و تایوان ندارد - برخی از قوی ترین مجریان جهان. در حالی که بزرگترین صندوق های شاخص بین المللی از بازارهای در حال توسعه جلوگیری می کنند ، مدیران فعال در حال تنظیم دیدگاه های خود هستند و دارایی ها را به سریعترین رشد اقتصادی در جهان منتقل می کنند.

مطمئناً ، صندوق های شاخص در گروه بزرگ داخلی ، جایی که ردیاب های S& P 500 پیروی زیادی را کسب کرده اند ، راهپیمایی کرده اند. براساس ICI ، حدود 40 درصد از کل دارایی های بزرگ مخلوط فهرست بندی می شوند. SPDR Trust ، یک شاخص S& P ، با 98 میلیارد دلار دارایی به عنوان بزرگترین ETF رتبه بندی می شود. بسیاری از سرمایه گذاران به دنبال نمایه کردن سهام بزرگ هستند زیرا احساس می کنند برای مدیران فعال دشوار است که از یک عرصه تحت سلطه تراشه های آبی آشنا بهتر عمل کنند.

اما در خارج از گروه بزرگ ترکیبی ، بیش از 90 درصد از دارایی های صندوق با مدیران فعال باقی مانده است. در بعضی از دسته ها ، نفوذ صندوق های شاخص کوچک یا وجود ندارد. املاک و مستغلات از جمله دسته های مبارز برای ایندکسرها است. واقعیت این است که ، ایندکسرها هنوز ثابت نکرده اند که می توانند به طور مداوم از مدیران فعال خارج شوند. به عنوان مثال ، علی رغم هزینه های پایین سنگ ، Vanguard REIT ، بزرگترین ایندکسر این زمینه ، در پنج سال گذشته متوسط صندوق فعال را کاهش داده است.

از 1. 5 تریلیون دلار صندوق اوراق قرضه ، 94 درصد در بودجه فعال است. بخشی از دلیل تسلط بر صندوق های فعال این است که توسعه دهندگان شاخص در طراحی اوراق بهادار که با معیارهای مربوط به اوراق بهادار شرکت و شهرداری مطابقت دارند ، زمان دشواری را در طراحی اوراق بهادار داشته اند. مشکل این است که ده ها هزار صادرکننده اوراق قرضه وجود دارد. بنابراین ساخت یک مقطع کار ساده ای نیست. با توجه به موانع ، هنوز هیچ صندوق شاخصی که اوراق قرضه شرکت های دارای بازده بالا ردیابی نمی کنند. و صندوق های شاخص بدون مالیات کمتر از 500 میلیون دلار جذب کرده اند-در حالی که صندوق های فعال شهرداری 365 میلیارد دلار دارند.

سیستم ستاره

مهم نیست که دارایی ها در کجا جریان داشته باشند ، طرفداران شاخص هنوز استدلال می کنند که انتخاب مدیران فعال یک گزاره از دست رفته است زیرا پیش بینی عملکرد آینده دشوار است. اما شواهد در حال رشد است که روش هایی برای بریدن برندگان وجود دارد. سیستم معروف ستاره Moingstar را در نظر بگیرید. در طول دهه 1990 ، محققان دانشگاهی علیه سیستم ستاره حرکت کردند و مطالعاتی را انجام دادند که نشان می دهد رویکرد Moingstar ارزش پیش بینی کمی دارد. با گوش دادن به منتقدین ، Moingstar سیستم خود را در سال 2002 بازسازی کرد. اکنون سیستم Star اصلاح شده دارای سابقه 5 ساله است و نتایج قابل توجه است. تقریباً در هر گروه ، وجوهی که در سال 2002 پنج ستاره برگزار می کردند ، طی پنج سال آینده از بودجه چهار ستاره پیشی گرفتند. صندوق های چهار ستاره از مجریان سه ستاره و غیره پیشی می گیرند. به عنوان مثال ، کلاس صندوق های بین المللی پنج ستاره 2002 در طی پنج سال آینده 20. 1 درصد بازگردد ، در حالی که صندوق های یک ستاره 18. 6 درصد بازگشت. وجوه متعادل پنج ستاره 11. 1 درصد بازگشت ، در مقایسه با 9. 0 درصد برای اوراق بهادار چهار ستاره و 8. 1 درصد برای مجریان یک ستاره.

Moingstar با برداشتن برخی از اقدامات عوام ، سیستم خود را بهبود بخشید. قبل از بازسازی سال 2002 ، این سیستم فقط با توجه به مقوله های گسترده ، مانند اوراق مشمول مالیات ، بودجه را رتبه بندی می کرد. تحت این رویکرد ، صندوق های ناخواسته و متخصصان خزانه داری با یکدیگر به رقابت پرداختند. جای تعجب نیست که رتبه بندی ها در کنار بی فایده بودند. فقط به این دلیل که یک صندوق ناخواسته یک سال از خزانه داری پیشی گرفته بود ، هیچ تضمینی برای تکرار نتایج در طی 12 ماه آینده نبود. اما تحت سیستم جدید ، بازده تنظیم شده در ریسک هر صندوق ناخواسته فقط با همسالان مقایسه می شود.

راسل کینل ، مدیر تحقیقات صندوق مورنینگستار ، هشدار می دهد که سرمایه گذاران نمی توانند کورکورانه ستارگان را دنبال کنند. در حالی که ستاره ها با داده های گذشته تعیین می شوند ، عوامل کیفی نیز می توانند در تعیین چگونگی انجام یک صندوق در آینده مهم باشند. به عنوان مثال ، یک مدیر صندوق ممکن است اخیراً ترک کرده و توسط یک تازه کار جایگزین شده باشد. سپس دلیل کمی وجود دارد که باور داشته باشیم که سوابق بلند مدت قابل تکرار است. برای ارائه راهنمایی های بیشتر ، Moingstar همچنین انتخاب صندوق خود را منتشر می کند. این لیستی از 180 بودجه است که توسط تحلیلگرانی که معیارهای ذهنی مانند ثبات تیم مدیریت صندوق را در نظر گرفته اند ، مورد بررسی قرار گرفته است. کینل می گوید: "ستارگان راهنمایی های عمومی را ارائه می دهند.""لیست انتخاب ها به عنوان لیست خرید در نظر گرفته شده است."

کینل می گوید که لیست انتخاب ها کمی بهتر از سیستم ستاره عمل کرده است. در طی پنج سال منتهی به 31 آگوست ، انتخاب سهام سهام داخلی مورنینگستار 14. 1 درصد بازگشت ، در مقایسه با 13. 3 درصد برای ویلشایر 5000 و 12. 0 درصد برای S& P 500. فهرست مطالب.

یکی دیگر از صندوق های تأثیرگذار ، چارلز شواب است که لیست انتخابی را منتشر می کند ، جذاب ترین گزینه ها بر اساس بازده تنظیم شده در معرض خطر و عوامل ذهنی. شواب تحقیقاتی در مورد بهترین راه های انتخاب بودجه انجام داده است. مایکل ایچینی ، مدیر تحقیقات مدیر سرمایه گذاری شواب می گوید ، بازده های تنظیم شده در ریسک راهنمایی مهمی را برای انتخاب صندوق ها فراهم می کند. شواب همچنین دریافت که اندازه یک صندوق - و اندازه شرکت آن - می تواند یک نکته مهم باشد. سالهاست که محققان گفته اند که صندوق های کوچک با اوراق بهادار کوچک از مزیت برخوردار هستند. اما شواب دریافت که اندازه بهینه یک نمونه کارها به دسته سرمایه گذاری بستگی دارد. به عنوان مثال ، صندوق های بزرگ اوراق قرضه تمایل به بهتر از وجوه با دارایی های محدود دارند. وی می گوید: "معامله گران اوراق بهادار می توانند برای معاملات بهتر مذاکره کنند و به بهترین موضوعات جدید دسترسی پیدا کنند."

شواب تعیین کرد که شرکت های بزرگ در مدیریت اوراق بهادار با ارزش بزرگ از مزیت برخوردار هستند. IACHINI می گوید خانواده های صندوق بزرگ دارای منابع تحقیق و تجارت بیشتری هستند که می تواند به باز کردن ارزش ها کمک کند. IACHINI هشدار می دهد که استثنائاتی در این قاعده وجود دارد. برخی از صندوق های با ارزش کوچک نتایج برجسته ای را به دست آورده اند. اما او استدلال می کند که روند داده در انتخاب بهترین بودجه مفید است. با استفاده از ترکیبی از داده ها ، می توان سرمایه های فعال برتر را که شانس خوبی برای ادامه ضرب و شتم معیارها دارند ، شناسایی کرد.

ضربات

این وجوه با مدیریت فعالانه از S& P 500 در حالی که ریسک متوسط را به خود اختصاص داده اند ، پیشی گرفته اند.