ریسک ارز: تعریف ، مثال و راه های مدیریت

جیمز چن ، CMT یک معامله گر متخصص ، مشاور سرمایه گذاری و استراتژیست بازار جهانی است. وی تألیف کتاب هایی در مورد تجزیه و تحلیل فنی و تجارت ارز که توسط جان ویلی و پسران منتشر شده است و به عنوان کارشناس مهمان در CNBC ، Bloombergtv ، Forbes و رویترز در میان سایر رسانه های مالی فعالیت کرده است.

گوردون اسکات به مدت 20+ سال یک سرمایه گذار فعال و تحلیلگر فنی اوراق بهادار ، آینده ، فارکس و سهام پنی بوده است. وی عضو هیئت بررسی مالی سرمایه گذاری Investopedia و همکار سرمایه گذاری برای پیروزی است. گوردون یک تکنسین بازار منشور (CMT) است. او همچنین عضو انجمن CMT است.

پیت راتبورن یک نویسنده مستقل ، ویرایشگر کپی و حقایق با تخصص در اقتصاد و امور مالی شخصی است. وی بیش از 25 سال را در زمینه آموزش متوسطه گذرانده است ، از جمله موارد دیگر ، ضرورت سواد مالی و امور مالی شخصی برای جوانان هنگام شروع زندگی استقلال.

خطر ارزی چیست؟

ریسک ارزی ، که معمولاً به عنوان ریسک نرخ ارز گفته می شود ، ناشی از تغییر قیمت یک ارز در رابطه با دیگری است. سرمایه گذاران یا شرکت هایی که دارایی یا عملیات تجاری در مرزهای ملی دارند ، در معرض ریسک ارزی قرار دارند که ممکن است سود و ضرر غیرقابل پیش بینی ایجاد کند. بسیاری از سرمایه گذاران نهادی ، مانند صندوق های تامینی و صندوق های متقابل ، و شرکت های چند ملیتی از فارکس ، معاملات آتی ، قراردادهای گزینه ها یا سایر مشتقات برای محافظت از ریسک استفاده می کنند.

خطر ارزی توضیح داده شده است

مدیریت ریسک ارزی در پاسخ به بحران آمریکای لاتین در سال 1994 هنگامی که بسیاری از کشورها در آن منطقه بدهی های خارجی داشتند که از قدرت و توانایی بازپرداخت آنها فراتر می رفت ، توجه خود را به خود جلب کرد. بحران ارزی آسیا در سال 1997 ، که با فروپاشی مالی تایلند بهت آغاز شد ، در سالهای پس از آن تمرکز خود را بر ریسک نرخ ارز حفظ کرد.

غذای اصلی

• ریسک ارز امکان از دست دادن پول به دلیل حرکات نامطلوب در نرخ ارز است.
• بنگاه ها و افرادی که در بازارهای خارج از کشور فعالیت می کنند در معرض خطر ارزی قرار دارند.
• سرمایه گذاران نهادی ، مانند صندوق های پرچین و صندوق های متقابل و همچنین شرکت های بزرگ چند ملیتی ، ریسک ارز پرچین در بازار فارکس و با مشتقات مانند آینده و گزینه ها.

خطر ارز را می توان با محافظت از آن کاهش داد که نوسانات ارزی را جبران می کند. به عنوان مثال ، اگر یک سرمایه گذار آمریکایی سهام خود را در کانادا نگه داشته باشد ، بازده تحقق یافته هم تحت تأثیر تغییر در قیمت سهام و هم تغییر ارزش دلار کانادا در برابر دلار ایالات متحده است. اگر بازده 15 درصدی سهام کانادا محقق شود و دلار کانادا 15 ٪ در برابر دلار ایالات متحده کاهش می یابد ، سرمایه گذار حتی ، منهای هزینه های معاملات مرتبط را نیز می شکند.

نمونه هایی از خطر ارز

برای کاهش ریسک ارز ، سرمایه گذاران ایالات متحده می توانند سرمایه گذاری در کشورهایی را که دارای ارزهای شدید و نرخ بهره هستند ، در نظر بگیرند. با این حال ، سرمایه گذاران باید تورم یک کشور را بررسی کنند ، زیرا بدهی بالا به طور معمول پیش از تورم است. این ممکن است منجر به از بین رفتن اعتماد به نفس اقتصادی شود ، که می تواند باعث سقوط ارز یک کشور شود. در حال افزایش ارز با نسبت تولید بدهی به سرمایه گذاری داخلی (تولید ناخالص داخلی) همراه است.

فرانک سوئیس نمونه ای از ارز است که به دلیل سیستم سیاسی پایدار این کشور و نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی ، احتمالاً پشتیبانی خوبی خواهد ماند. دلار نیوزیلند به دلیل صادرات پایدار از صنعت کشاورزی و لبنیات خود که ممکن است در احتمال افزایش نرخ بهره کمک کند ، احتمالاً قوی خواهد بود. سهام خارجی گاهی اوقات در دوره های ضعف دلار آمریکا بهتر عمل می کند ، که به طور معمول زمانی اتفاق می افتد که نرخ بهره در ایالات متحده پایین تر از سایر کشورها باشد.

سرمایه گذاری در اوراق قرضه ممکن است سرمایه گذاران را در معرض خطر ارزی قرار دهد زیرا سود کمتری برای جبران خسارات ناشی از نوسانات ارز دارند. نوسانات ارزی در شاخص اوراق قرضه خارجی اغلب دو برابر بازده اوراق قرضه است. سرمایه گذاری در اوراق قرضه دلار آمریکا با جلوگیری از ریسک ارز ، بازده های مداوم تری ایجاد می کند. در همین حال ، سرمایه گذاری در سطح جهان یک استراتژی محتاطانه برای کاهش ریسک ارز است ، زیرا داشتن یک نمونه کارها که توسط مناطق جغرافیایی متنوع است ، پرچین برای نوسان ارزها را فراهم می کند. سرمایه گذاران ممکن است سرمایه گذاری در کشورهایی را که ارز خود را به دلار ایالات متحده آمریکا مانند چین متصل کرده اند ، در نظر بگیرند. این بدون ریسک نیست ، با این حال ، به عنوان بانک های مرکزی ممکن است رابطه Pegging را تنظیم کنند ، که احتمالاً بر بازده سرمایه گذاری تأثیر می گذارد.

ملاحظات خاص

بسیاری از صندوق های مبادله ای مبادله (ETF) و صندوق های متقابل برای کاهش ریسک ارز با محافظت از آن ، به طور معمول استفاده از فارکس ، گزینه ها یا آینده طراحی شده اند. در حقیقت ، افزایش دلار ایالات متحده شاهد تعداد زیادی از صندوق های ارزی است که برای بازارهای توسعه یافته و نوظهور مانند آلمان ، ژاپن و چین معرفی شده است. نکته منفی وجوه ارزی این است که آنها می توانند سود را کاهش دهند و گرانتر از بودجه هایی هستند که از ارز استفاده نمی شوند.

به عنوان مثال ، Ishares BlackRock ، ETF های خود را به عنوان جایگزینی برای صندوق های بین المللی پرچمدار کمتر گران قیمت خود ، از خط ETF های ارزی خود برخوردار است. در اوایل سال 2016 ، سرمایه گذاران در پاسخ به ضعف دلار آمریكا ، میزان قرار گرفتن در معرض ETF های ارزی را آغاز كردند ، روندی كه از زمان ادامه و منجر به بسته شدن تعدادی از این وجوه شده است.