سهام بسته شدن

فرمول سهام پایانی یا موجودی پایانی سهام باز شدن + خرید - بهای تمام شده کالای فروخته شده است.

باید بهای تمام شده موجودی اولیه یا موجودی افتتاحیه را به هزینه خریدهای دوره اضافه کنیم. این هزینه کالایی است که برای فروش در دسترس خواهد بود. سپس، درصد سود ناخالص را در فروش ضرب کنید تا بهای تمام شده کالای فروخته شده را بیابید. پس از این، بهای تمام شده کالای موجود برای فروش را از بهای تمام شده کالای فروخته شده کم کنید تا موجودی پایان یا پایانی به دست آید.

این سهام پایانی مقداری از سهام فروخته نشده است که در یک تاریخ معین در تجارت شما وجود دارد. به عبارت ساده، این موجودی است که هنوز در تجارت شما وجود دارد. این سهام پایانی قرار است برای یک دوره معین فروخته شود. سهام پایانی می تواند به اشکال مختلف باشد - مواد اولیه، کار در حال انجام (WIP)، یا به شکل کالاهای نهایی.

سهام پایانی - توضیحات

همانطور که قبلا ذکر شد، سهام پایانی مقداری از سهام فروخته نشده است که در یک تاریخ خاص در یک تجارت وجود دارد. این موجودی باید توسط کسب و کار در یک دوره زمانی مشخص فروخته شود.

سهام پایانی مقدار موجودی است که یک کسب و کار در پایان یک سال حسابداری در اختیار دارد. مقدار سهام پایانی باید با شمارش فیزیکی موجودی ها مشخص شود. این نیز می تواند توسط سیستم موجودی دائمی تعیین شود تا به رکورد پایانی تعداد سهام یا موجودی پایانی برسد.

روش هایی برای محاسبه ارزش ثبت شده سهام پایانی وجود دارد، از جمله:

• روش اول به داخل، اول خروج
• روش آخرین ورود، اولین خروج
• روش موجودی خرده فروشی
• روش میانگین وزنی

بسته شدن سهام در ترازنامه

سهام پایانی در سمت دارایی ترازنامه نشان داده شده است. سپس، این مقدار با مقدار خرید تنظیم می شود که ممکن است به سمت بدهی حساب معاملاتی برده شود و سهام پایانی در سمت دارایی ترازنامه ظاهر می شود.

گاهی اوقات در تراز آزمایشی، این خرید تعدیل شده داده می شود و به این معنی است که سهام افتتاحیه و سهام بسته از طریق این خرید تعدیل می شود. سپس هر دو این خریدهای تعدیل شده A/c و حساب سهام بسته شدن در موجودی آزمایشی ظاهر می شوند.

ارزش گذاری سهام پایانی

برای محاسبه موجودی پایانی، خریدهای جدید به موجودی پایانی اضافه می شود، سپس منهای بهای تمام شده کالای فروخته شده انجام می شود. این کمک می کند تا ارزش نهایی موجودی در پایان دوره حسابداری را بیابید.

موجودی پایان بستگی به ارزش بازار یا کمترین ارزش کالایی دارد که تجارت به خودی خود دارد.

بارزترین روش برای محاسبه موجودی بسته شدن ، انجام تعداد فیزیکی در پایان هر ماه و سپس ارزش گذاری موجودی با استفاده از یک روش ارزیابی مانند LIFO ، FIFO و روش متوسط وزنی است.

به طور کلی ، انجام تعداد بدنی عملی نیست. از این رو از روش تخمین برای محاسبه این موجودی بسته شده استفاده می شود.

• روش سود ناخالص
• روش خرده فروشی

با استفاده از روش سود ناخالص

ما از مراحل زیر برای محاسبه موجودی بسته شدن با روش سود ناخالص استفاده می کنیم:

1. هزینه موجودی آغاز یا افتتاحیه را به هزینه خریدها در طول دوره اضافه کنید. این هزینه کالاهایی است که برای فروش در دسترس هستند.
2. سپس درصد سود ناخالص را با تعداد فروش چند برابر می کنیم تا هزینه تخمینی کالاهای فروخته شده را پیدا کنیم.
3. سپس هزینه کالاهای موجود برای فروش را از هزینه کالاهای فروخته شده برای دریافت پایان یا موجودی بسته شدن کم کنید.

با استفاده از روش خرده فروشی

این روش معمولاً توسط خرده فروشان برای محاسبه موجودی پایان استفاده می شود. این روش از نسبت قیمت خرده فروشی برای هزینه در دوره های قبل استفاده می کند. در زیر مراحل محاسبه وجود دارد:

1. محاسبه درصد هزینه به خرده فروشی.

• فرمول این امر: درصد هزینه به خرده فروشی = هزینه / قیمت خرده فروشی است

1. سپس هزینه کالاهایی را که برای فروش در دسترس هستند محاسبه کنید.

• فرمول این است: هزینه خوب برای فروش = هزینه موجودی آغاز + هزینه خریدها

1. هزینه فروش را که در طول دوره رخ داده است محاسبه کنید

• فرمول این است: هزینه فروش = فروش x درصد هزینه به خرده فروشی

1. به منظور محاسبه موجودی پایان ، از فرمول استفاده کنید:
2. پایان دادن به موجودی = هزینه کالاهای موجود برای فروش - هزینه فروش در طول دوره.

روش های ارزش گذاری سهام در پایان روز

بسته به نیاز شرکت و ماهیت سهام ، می توان از هر یک از روش های ارزیابی برای تعیین ارزش سهام بسته شده استفاده کرد. روش های ارزیابی موجودی همان چیزی است که به آنها گفته می شود.

• روش محاسبه متوسط هزینه
• تکنیک هزینه بر اساس میانگین وزنی
• تکنیک هزینه بر اساس میانگین متحرک
• روش اول و اول (FIFO) هزینه
• تکنیک LIFO (آخر ، اول) هزینه است
• قیمت جدیدترین خرید
• روش برای محاسبه هزینه ها
• با هزینه صفر

روشها و فرآیندهای مورد استفاده برای تعیین بسته شدن سهام متفاوت است و این تأثیر مستقیمی بر سودآوری تجارت دارد. در نتیجه ، بنگاه ها باید استراتژی را انتخاب کنند که مناسب تر برای محصولاتی باشد که با آنها سر و کار دارند.

تأثیر روش قیمت گذاری بر سهام بسته شدن

رویکردی که یک شرکت برای تورم قیمت به کار می برد ، بر وضعیت مالی و سودآوری آن تأثیر دارد. اگر شرکت LIFO را انتخاب کند ، هزینه محصولات فروخته شده بیشتر خواهد بود (با فرض افزایش تورم) ، کاهش سود ناخالص و کاهش مالیات. این یکی از اصلی ترین دلایلی است که مشاغل حسابداری LIFO را از طریق حسابداری FIFO انتخاب می کنند. یکی دیگر از توضیحات خوب این است که استفاده از FIFO باعث می شود مقدار بیشتری از سهام بسته شدن در ترازنامه نسبت به استفاده از FIFO منجر شود.

نحوه مدیریت موجودی تأثیر بر نسبت ها دارد. هنگامی که FIFO به کار می رود ، نسبت فعلی (دارایی های فعلی / بدهی های جاری) بیشتر خواهد بود. تعداد دارایی های فعلی به دلیل پایان سهام افزایش می یابد. اگر از FIFO استفاده شود ، نسبت گردش مالی موجودی (فروش / میانگین موجودی) پایین تر خواهد بود.