کورتیکواستروئیدها و ورزش شدید

بر خلاف ایده های دریافت شده خاص ، موضوعی که در استقامت آموزش دیده است ، در فشار خون دائمی نیست ، اما الگویی از سازگاری با دوره های هیپرکورتیزولیسم گذرا را نشان می دهد. با این حال ، اندازه گیری کورتیزول پلاسما ، نشانگر اصلی مورد استفاده برای ارزیابی فعالیت و پاسخگویی محور کورتیکوتروپیک ، همیشه برای کشف سازگاری های مرتبط با آموزش در ورزشکار کافی نیست. حساسیت به بافت به گلوکوکورتیکوئیدها ، بخش آزاد کورتیزول و فعالیت آنزیمی 11β-HSD پارامترهایی است که در این ورزشکار مورد مطالعه قرار گرفته و در عین حال مهم است که اکتشاف خوبی از محور قشر مغز را در نظر بگیرد. خصوصیات فیزیولوژیکی کورتیزول گاهی اوقات برای اهداف درمانی در ورزشکار ، حتی برای اهداف دوپینگ ، با خطرات سلامتی که توجیه محدود کردن و نظارت بر استفاده از آن را توجیه می کند ، استفاده می شود.

خلاصه

برخلاف تصور عامه ، آموزش استقامتی دلالت بر هیپرکورتیزولیسم ندارد بلکه الگویی از سازگاری موفق با فعال شدن مکرر محور HPA را نشان می دهد. اگرچه تعیین سطح کورتیزول پلاسما در ارزیابی فعالیت HPA-Axis و واکنش پذیری این روش استاندارد است ، اما این همیشه برای کاوش در سازگاری های ناشی از آموزش کافی نیست. حساسیت بافت به گلوکوکورتیکوئیدها ، سطح کورتیزول بدون سرم و فعالیت آنزیمی 11β-HSD پارامترهایی است که محققان توجه کمی به علاقه مندان به ورزش کرده اند ، اگرچه این عوامل می تواند در درک جزئیات خوب فیزیولوژی HPA-Axis کمک کند بشرخصوصیات فیزیولوژیکی کورتیزول گاهی اوقات برای درمان ورزشکاران یا دوپینگ استفاده می شود ، که شامل افزایش خطرات سلامتی است که خواستار محدود کردن و نظارت بر استفاده از گلوکوکورتیکوئیدها است.

این پیش نمایش محتوای زیرنویس ، دسترسی از طریق موسسه شما است.

گزینه های دسترسی

خرید مقاله منفرد

دسترسی فوری به مقاله کامل PDF.

قیمت شامل مالیات بر ارزش افزوده (فدراسیون روسیه)

/+/ منابع

1. Barrou Z ، Thomopoulos P ، Luton JP (1997). سنجش کورتیزول بزاق. یک روش جالب برای کاوش در قشر آدرنال. Press Med 26: 329-31 Scholar Casgoogle
2. Bright GM (1995). گلوبولین اتصال دهنده کورتیکواستروئید بر پارامترهای جنبشی حمل و نقل و ترخیص کالا از گمرک کورتیزول پلاسما تأثیر می گذارد. J Clin Endocrinol Metab 80: 770-5 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
3. Del Corral P ، Howley ET ، Hartsell M ، et al.(1998). اثرات متابولیکی کورتیزول کم در طول ورزش در انسان. Appl Physiol 84: 939-47. گوگل دانشکده
4. Sapolsky RM ، Romero M ، Munck AU (2000). چگونه گلوکوکورتیکوئیدها بر پاسخ به استرس تأثیر می گذارند؟ادغام اقدامات مجاز ، سرکوبگر ، تحریک کننده و مقدماتی. End Rev 21: 55-89 ArticleCasgoogle Scholar
5. Duclos M (2005). سازگاری محور هیپوتالامو-هیپوفیز-آدرنال با ترشح کورتیزول مکرر و طولانی مدت ناشی از ورزش در آموزش استقامتی: فیزیولوژی اولین هدف است. تمرکز بر ورزش و تحقیقات بهداشتی. ناشران Novascience ، نیویورک. ص 131-61 Google Scholar
6. Luger A ، Deuster PA ، Kyle SB ، et al.(1987). پاسخ های حاد هیپوتالاموسیک پیتوئی-آدرنال به استرس ورزش تردمیل. N Engl J Med 316: 1309-15 PubMedcasgoogle Scholar
7. Duclos M ، Corcuff JB ، Rashedi M ، et al.(1997). آموزش دیده در مقابل مردان آموزش دیده: پاسخ های مختلف پس از ورزش فوری محور هیپوفیز-آدرنال. Eur J Appl Physiol 75: 343-50 ArticleCasgoogle Scholar
8. Tabata I ، Ogita F ، Miyachi M ، Shibayama H (1991). تأثیر قند خون پایین بر CRF پلاسما ، ACTH و کورتیزول در حین تمرین بدنی طولانی مدت. J Appl Physiol 71: 1807 12 PubMedcasgoogle Scholar
9. Kinderma W ، Schnabel A ، Schmitt WM ، et al.(1982). کاتکول آمین ها ، هورمون رشد ، کورتیزول ، انسولین و هورمونهای جنسی در ورزش بی هوازی و هوازی. Eur J Appl Physiol Oproced Physiol 49: 389-99 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
10. Kraemer WJ ، Patton JF ، Knuttgen HG ، et al.(1989). پاسخ های هیپوتالاموسیک پیتوئری-آدرنال به تمرین چرخه با شدت بالا. J Appl Physiol 66: 161-6 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
11. Kraemer WJ ، Marchitelli L ، Gordon SE ، et al.(1990). پاسخ هورمونی و فاکتور رشد به پروتکل های تمرینی مقاومت سنگین. J Appl Physiol 69: 1442-50 PubMedcasgoogle Scholar
12. Duclos M ، Minkhar M ، Sarrieau A ، et al.(1999). برگشت پذیری تغییرات ناشی از آموزش استقامتی بر حساسیت گلوکوکورتیکوئید مونوسیت ها توسط یک تمرین حاد. Clin Endocrinol 51: 749-56 ArticleCasgoogle Scholar
13. Duclos M ، Gouae C ، Boemanison D (2003). اثرات حاد و مزمن ورزش بر حساسیت بافت به گلوکوکورتیکوئیدها. J Applied Physiol 94: 869-75 Casgoogle Scholar
14. Ke W ، Perras B Wodick R ، et al.(1995). ترشح هورمونی در طول خواب شب نشانگر استرس ورزش در روز است. J Applied Physiol 79: 1461-8 Casgoogle Scholar
15. Duclos M ، Corcuff JB ، Arsac L ، et al.(1998). حساسیت محور کورتیکوتروف پس از ورزش در ورزشکاران آموزش دیده استقامت. Clint Endocrinol 48: 493-501 ArticleCasgoogle Scholar
16. Duclos M ، Corcuff JB ، Pehourcq F ، Tabarin A (2001). کاهش حساسیت هیپوفیز به گلوکوکورتیکوئیدها در مردان آموزش دیده استقامت. Eur J Endocrinol 144: 363-8 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
17. Gouae C ، Groussard C ، Gratas-Delamarche A ، et al.(2005). کورتیزول ادرار یک شبه و کورتیزون بینش جدیدی در مورد سازگاری با آموزش اضافه می کنند. Med Sci Sports Sport 37: 1157-67 ArticlePubmedGoogle Scholar
18. Guinot M ، Duclos M ، Idres N ، et al.(2007). مقدار کورتیزول سرم پایه برای تشخیص نارسایی آدرنال ناشی از کورتیکواستروئید در دوچرخه سواران نخبه. Eur J Appl Physiol 99: 205-16 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
19. Mericq MV ، Cutler GB Jr (1998). مصرف مایعات بالا باعث افزایش دفع کورتیزول بدون ادرار در افراد عادی می شود. J Clin Endocrinol Metab 83: 682-4 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
20. Atlaoui D ، Duclos M ، Gouae C ، et al (2004). نسبت کورتیزول/کورتیزون ادرار 24 ساعته برای نظارت بر آموزش در شناگران نخبه. MED SCI Sports Sport 36: 218-24 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
21. Duclos M ، Guinot M ، LE توسط (2007). Cortisol and GH: ایده های عجیب و جنجالی. Appl Physiol Nutr Metab 32: 895-903 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
22. De Souza MJ ، Luciano AA ، Arce JC ، et al.(1994). آزمایشات بالینی پاسخگویی به کورتیزول مبهم اما نهپرکورتیزولیسم خفیف در دوندگان آمنوره را توضیح نمی دهد. J Appl Physiol 76: 1302-9 PubMedgoogle Scholar
23. Neary JP ، Wheeler GD ، Maclean I ، et al.(1994). کورتیزول آزاد ادرار به عنوان شاخص استرس تمرینی ورزش. Clin J Sport Med 4: 160-5 ArticleGoogle Scholar
24. Derijk R ، Petrides J ، Deuster P ، et al.(1996). تغییر در حساسیت کورتیکواستروئید لنفوسیتهای خون محیطی پس از ورزش شدید در انسان. J Clin Endocrinol Metabol 81: 228-35 ArticleCasgoogle Scholar
25. Hay M ، Morme de P (1997). بهبودی بهبود یافته کورتیزول ادرار و کورتیزون ، یا کورتیکواسترون و 11-دودروکورتیکوسترون توسط کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا با تشخیص جذب ماوراء بنفش. J Chromatog B Biomed Sci Appl 21: 33-9 ArticleGoogle Scholar
26. Duclos M ، Guinot M ، Colsy M et al.(2007). خطر بالای نارسایی آدرنال پس از تزریق استروئید مفصلی در ورزشکاران. Med Sci Sports Sport 39: 1036-43 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
27. Barron JL، Noakes TD، Levy W، و همکاران.(1985). اختلال عملکرد هیپوتالاموس در ورزشکارانی که بیش از حد تمرین کرده اند. J Clin Endocrinol Metabolism 60: 803-6 ArticleCASGoogle Scholar
28. میوزن آر، دوکلوس ام، گلیسون، ام و همکاران.(2006). پیشگیری، تشخیص و درمان سندرم بیش تمرینی. بیانیه موقعیت ECSS "گروه ویژه". Eur J Sport Sci 6: 1-14 ArticleGoogle Scholar
29. Duclos M، Corcuff JB، Rashedi M، و همکاران.(1996). آیا تغییرات عملکردی محور گنادوتروپیک در ورزشکاران تمرین شده استقامتی در حین و بعد از ورزش رخ می دهد؟Eur J Appl Physiol 73: 343-50 ArticleGoogle Scholar
30. Mujika I، Chatard JC، Padilla S و همکاران.(1996). پاسخ های هورمونی به تمرین و کاهش آن در شناگران رقابتی: روابط با عملکردEur J Appl Physiol 74: 361-6 ArticleCASGoogle Scholar
31. Hoogeveen AR، Zonderland ML (1996). روابط بین تستوسترون، کورتیزول و عملکرد در دوچرخه سواران حرفه ایInt J Sports Med 17: 423-8. مقالهPubMedCASGoogle Scholar
32. Meeusen R، Piacentini MF، Busschaert B، و همکاران.(2004). پاسخ های هورمونی در ورزشکاران: استفاده از یک پروتکل تمرینی دو مرحله ای برای تشخیص تفاوت های ظریف در وضعیت (بیش از حد) تمرین. Eur J Appl Physiol 91: 140 6 ArticlePubMedCASGoogle Scholar
33. Marquet P، Lac G، Chassain AP، و همکاران.(1999). دگزامتازون در مردان در حال استراحت و ورزشI. اثرات بر انرژی های زیستی، مواد معدنی، و هورمون های مرتبط. J Appl Physiol 87: 175 82 PubMedCASGoogle Scholar
34. Petrides J، Gold PW، Mueller GP، و همکاران.(1997). تفاوت های مشخص در عملکرد محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال بین گروه های مردان. J Appl Physiol 82: 1979 88 PubMedCASGoogle Scholar
35. Ruzzin J، Jensen J (2005). انقباض، جذب گلوکز و گلیکوژن سنتاز را به طور معمول در عضلات موش های تحت درمان با دگزامتازون فعال می کند. Am J Physiol Endocrinol Metab 289: E241-E250 ArticlePubMedCASGoogle Scholar
36. Duclos M، Konsma JP، Bertin MA، Mormede P (2005). بیش فعالی متناقض در موش های صحرایی محدود به غذا: یک فرضیه عصبی غدد درون ریزنشست مشترک انجمن اعصاب و غدد بریتانیا و Société de Neuroendocrinologie
37. Short KR، Nygren J، Bigelow ML، Nair KS (2004). تأثیر مصرف کوتاه مدت پردنیزون بر جریان خون، متابولیسم پروتئین عضلانی و عملکرد. J Clin Endocrinol Metab 89: 6198 207 ArticlePubMedCASGoogle Scholar
38. Iuchi T ، Akaike M ، Mitsui T ، et al.(2003). اضافی گلوکوکورتیکوئید باعث تولید سوپراکسید در سلولهای اندوتلیال عروقی می شود و اختلال عملکرد اندوتلیال عروقی را ایجاد می کند. Circ Res 92: 81-7 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
39. Duclos M ، Gouae C ، Martin C ، et al.(2004). اثرات کورتیکواسترون بر میتوکندری عضلانی که حساسیت های مختلفی به گلوکوکورتیکوئیدها در موش های لوئیس و فیشر را شناسایی می کنند. Am J Physiol 286: E159-E167 Casgoogle Scholar
40. دیویس SN ، Shavers C ، Costa F ، Mosqueda-Garcia R (1996). نقش کورتیزول در پاتوژنز ضد تنظیم کمبود پس از هیپوگلیسمی پیشین در انسان عادی. J Clin Invest 98: 680-91 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
41. McGregor VP ، Banarer S ، Cryer PE (2002). کورتیزول درون زا بالا باعث کاهش پاسخهای عصبی و علائم خودرونی و علائم به هیپوگلیسمی بعدی می شود. Am J Physiol Endocrinol Metab 282: E770-E777 PubMedcasGoogle Scholar
42. Henzen C ، Suter A ، Lerch E ، et al.(2000). سرکوب و بازیابی پاسخ آدرنال پس از درمان گلوکوکورتیکوئید با دوز بالا. Lancet 355: 542-5 ArticlePubmedCasgoogle Scholar
43. Broide J ، Soferman R ، Kivity S ، et al.(1995). آزمایش آدرنوکورتیکوتروپین با دوز کم ، عملکرد آدرنال را در بیمارانی که از کورتیکواستروئیدهای استنشاقی استفاده می کنند ، نشان می دهد. J Clin Endocrinol Metab 80: 1243-6 ArticlePubmedCasgoogle Scholar

اطلاعات نویسنده

نویسندگان و وابستگی ها

1. Service de Médecine du Sport et des Explorations Fonctioelles ، Chu Gabriel Montpied ، 58 ، Rue Montalembert ، 63003 ، Clermont-Ferrand Cedex 1 ، France M. Duclos
2. آزمایشگاه های De Nutrition Humaine ، Inra UMR 1019 ، Université d’Auvergne I ، 69000 ، Clermont-Ferrand ، France M. Duclos

1. M. Duclos

همچنین می توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید

نویسنده متناظر

حقوق و مجوزها

در مورد این مقاله

این مقاله را ذکر کنید

Duclos ، M. Corticoïdes et Pratique Sportive شدید. قبیله بیو. مگس26 ، 9-20 (2008). https://doi. org/10. 1007/s11834-008-0051-8

• تاریخ صدور: فوریه 2008
• doi: https://doi. org/10. 1007/s11834-008-0051-8

این مقاله را به اشتراک بگذارید

هرکسی که لینک زیر را با آن به اشتراک بگذارید قادر به خواندن این محتوا خواهد بود:

لینک اشتراکی دریافت کنید

با عرض پوزش ، یک لینک قابل اشتراک در حال حاضر برای این مقاله در دسترس نیست.

کپی به کلیپ بورد

ارائه شده توسط SPRINGER NATURE SHAREDIT SICTIONATION CONTENT

mots clés

• تمرین
• سرنگونی
• انطباق
• کورتیزول
• سورنتری
• دوز

کلید واژه ها

• ورزش
• آموزش
• انطباق
• کورتیزول
• سبقت
• دوپینگ