مدیریت مسئولیت: تعریف ، استراتژی ها ، اهمیت

آیا کنتون یک متخصص در اقتصاد و قوانین و مقررات سرمایه گذاری است. وی پیش از این نقش های سرمقاله ارشد را در Investopedia و Kapitall Wire برگزار می کرد و دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتر فلسفه در ادبیات انگلیسی از NYU است.

به روز شده در 12 ژوئیه 2022 بازبینی شده بوسیله بررسی شده توسط سامانتا سیلبرستین

Samantha Silberstein یک برنامه ریز مالی معتبر ، FINRA سری 7 و 63 دارای مجوز ، نماینده دارای مجوز بیمه زندگی ، تصادف و بیمه درمانی ایالت کالیفرنیا و CFA است. او روزهای خود را با صدها کارمند سازمان های غیرانتفاعی و آموزش عالی در برنامه های مالی شخصی خود می گذراند.

مدیریت مسئولیت چیست؟

مدیریت مسئولیت عمل توسط بانکها برای حفظ تعادل بین سررسید دارایی های آنها و بدهی های آنها به منظور حفظ نقدینگی و تسهیل وام در عین حال حفظ ترازنامه های سالم است. در این زمینه ، بدهی ها شامل پول سپرده گذاران و همچنین بودجه وام گرفته شده از سایر موسسات مالی است.

یک بانکی که مدیریت مسئولیت را انجام می دهد به دنبال این وجوه و همچنین در برابر تغییرات در نرخ بهره است. یک بانک می تواند به دلیل عدم اعتبار یا تغییر در نرخ بهره ، بین دارایی و بدهی ها با عدم تطابق روبرو شود. و مدیریت مسئولیت احتمال عدم تطابق را کاهش می دهد.

غذای اصلی

• مدیریت مسئولیت فرآیند مدیریت استفاده از دارایی ها و جریان های نقدی برای کاهش خطر ضرر شرکت از عدم پرداخت مسئولیت به موقع است.
• دارایی ها و بدهی های مدیریت شده شامل فرآیند تطبیق جبران مواردی است که می تواند سود کسب و کار را افزایش دهد.
• فرآیند مدیریت مسئولیت دارایی به طور معمول در مورد اوراق بهادار وام بانکی اعمال می شود که ممکن است محصولات با مدت ثابت مانند CD و وام را ارائه دهند ، اما همچنین به سپرده ها و خطوط اعتبار نیاز دارند.
• برنامه های بازنشستگی تعریف شده با سود نیز ممکن است از مدیریت مسئولیت استفاده کند تا اطمینان حاصل کند که برای پرداخت تعهدات آینده و فعلی خود ، کمبود نقدی را تجربه نمی کند.

درک مدیریت مسئولیت

یک بانک باید مبلغ سپرده ها را پرداخت کند و همچنین نرخ بهره وام را پرداخت کند. برای مدیریت این دو متغیر ، بانکداران حاشیه سود خالص یا تفاوت بین سود پرداخت شده در سپرده ها و بهره حاصل از وام را ردیابی می کنند.

بانکها در دهه 1960 با صدور سی دی های قابل مذاکره ، به طور فعال دارایی در مقابل بدهی ها را شروع کردند. اینها می توانند قبل از بلوغ در بازار ثانویه به منظور افزایش سرمایه اضافی در بازار پول فروخته شوند. این استراتژی همچنین به عنوان مدیریت دارایی/مسئولیت شناخته می شود ، در سلامت خط اصلی یک بانک مهم است. در جریان بحران مالی 2007-08 ، برخی از بانکها با تکیه بر بدهی های کوتاه مدت وام گرفته شده از سایر بانک ها برای تأمین بودجه وام های طولانی مدت ، از بدهی های کوتاه مدت وام گرفته شده اند ، عملی که به عدم موفقیت وام دهنده وام مسکن ایالات متحده ، با توجهبه گزارش دولت در مورد بحران.

کمیته مسئولیت دارایی (ALCO) ، همچنین به عنوان تیم مدیریت مازاد بانک شناخته می شود ، یک گروه نظارتی است که مدیریت دارایی ها و بدهی ها را با هدف کسب بازده کافی هماهنگ می کند. ALCO با مدیریت بدهی های یک شرکت به طور مؤثر ، نظارت را برای ارزیابی بهتر ریسک در داخل و خارج از ترازنامه برای یک موسسه فراهم می کند. اعضا ریسک نرخ بهره و در نظر گرفتن نقدینگی را در مدل عملیاتی یک بانک قرار می دهند.

صنعت بانکی

به عنوان یک واسطه مالی ، بانک ها سپرده هایی را که برای آنها موظف به پرداخت بهره (بدهی) هستند ، می پذیرند و وام هایی را که برای آنها دریافت می کنند (دارایی) ارائه می دهند. علاوه بر وام ، اوراق بهادار امنیتی دارایی های بانکی را نیز تشکیل می دهد. بانک ها باید ریسک نرخ بهره را مدیریت کنند ، که می تواند منجر به عدم تطابق دارایی ها و بدهی ها شود. نرخ بهره بی ثبات و لغو مقررات Q ، که نرخ آن را که بانکها می توانند سپرده گذاران را بپردازند ، شامل می شود ، در این مشکل نقش داشته است.

حاشیه سود خالص یک بانک - تفاوت بین نرخ پرداخت در سپرده ها و نرخی که در دارایی های خود (وام و اوراق بهادار) دریافت می کند - تابعی از حساسیت نرخ بهره و حجم و ترکیب دارایی ها و بدهی ها است. به حدی که یک بانک در کوتاه مدت وام می گیرد و برای طولانی مدت وام می گیرد ، غالباً عدم تطابق وجود دارد که بانک باید از طریق ساختار دارایی ها و بدهی های خود یا با استفاده از مشتقات (به عنوان مثال ، مبادله ، تعویض ، گزینه ها به آن بپردازد.، و آینده) برای اطمینان از اینکه تمام بدهی های خود را برآورده می کند.

مدیریت مسئولیت در برنامه های بازنشستگی

یک برنامه بازنشستگی مزایای تعریف شده (DB) یک مزایای بازنشستگی ثابت و از پیش تعیین شده برای کارمندان پس از بازنشستگی فراهم می کند ، و کارفرما این خطر را دارد که دارایی های سرمایه گذاری شده در برنامه بازنشستگی ممکن است برای پرداخت تمام مزایا کافی نباشد. شرکت ها باید مبلغ دلار دارایی موجود برای پرداخت مزایای مورد نیاز توسط یک برنامه سود مشخص را پیش بینی کنند.

به عنوان مثال فرض کنید که گروهی از کارمندان باید در کل 1. 5 میلیون دلار پرداخت بازنشستگی از 10 سال دریافت کنند. این شرکت باید نرخ بازده دلارهای سرمایه گذاری شده در برنامه بازنشستگی را تخمین بزند و تعیین کند که شرکت باید هر سال قبل از شروع اولین پرداخت در 10 سال چقدر کمک کند.