درک شاخص ها

شاخص ها اقداماتی را نشان می دهند که نشان می دهد پیشرفت به سمت یا دستیابی به نتایج. آنها شواهد قابل اندازه گیری و قابل اندازه گیری از تغییر هستند. شاخص های اجتماعی به شما کمک می کنند تا بفهمید که اقدامات شما تأثیر مثبتی بر زندگی افراد دارد. بنابراین ، شناسایی شاخص ها برای دانستن اینکه می خواهید چه چیزی را اندازه گیری کنید و چه داده هایی را جمع آوری کنید ، مفید است. از آنجا که شاخص ها در رابطه با نتایج مورد نظر تعریف شده اند ، ممکن است ابتدا بخواهید نتایج معمولی اجتماعی و مدنی را کشف کنید. این بخش شامل:

خصوصیات شاخص ها

شاخص ها تغییرات قابل اندازه گیری خاصی هستند که می توان مشاهده کرد ، شنید یا خوانده شد تا نشان دهد نتیجه ای در حال برآورده شدن است. شاخص ها باید به راحتی قابل اندازه گیری باشند (به همین دلیل) و برای ذینفعان معنی دار هستند. در انتخاب شاخص ها ، پنج عامل ممکن است تأثیرگذار باشند:

• چه - شرط ، رفتار یا مشخصه برای اندازه گیری
• چه کسی - جمعیت هدف اندازه گیری می شود
• چه مقدار - میزان تغییر انتظار می رود
• چه تعداد - میزان تغییر در جمعیت هدف که نشان دهنده سطح موفقیت آمیز موفقیت است
• چه زمانی - بازه زمانی که در آن باید این تغییر رخ دهد

شاخص ها نشان دهنده تغییر نتایج در طی یک برنامه یا پس از راه اندازی آن هستند. W. K. بنیاد Kellogg بین شاخص های پیشرو (آنهایی که حرکت سیگنال در یک جهت در نظر گرفته شده ، در مقابل شاخص های عقب مانده (اثرات موج دار آنچه اتفاق می افتد) است. که برای اندازه گیری مهمترین هستند.

شاخص های اندازه گیری

شاخص ها را چگونه اندازه گیری می کنید؟رویکرد شما برای جمع آوری داده ها می تواند کمی یا کیفی یا هر دو باشد.

روشهای کمی تغییرات بیان شده به عنوان اعداد یا آمار را اندازه گیری می کنند ، به عنوان مثالفراوانی رفتارها ، تعداد شرکت کنندگان. داده های کمی همچنین می توانند تغییرات در نگرش ، اعتقادات و برداشت ها را اندازه گیری کنند که پاسخ دهندگان در قالب رتبه بندی یا رتبه بندی نظرات خود را بیان کنند. مزیت یک رویکرد جمع آوری داده های کمی این است که داده ها می توانند جمع آوری و تجزیه و تحلیل از اطلاعات کیفی آسانتر باشند. با این حال ، داده هایی که جمع آوری آن آسان است ممکن است روشن ترین یا بینش ترین نباشد.

داده های کیفی به مشاهدات تغییرات با هدف درک الگوهای و روابط متکی هستند. داده ها اغلب به صورت توضیحات ، روایت ها و پاسخ های باز است. از داده های کیفی ممکن است برای ضبط داستانهای فردی و جمعی از تحولات اجتماعی ، از جمله ادراک شخصی استفاده شود. گاهی اوقات شواهد کیفی تنها راه برای مستند سازی تغییرات در روابط و زمینه ها است.

برای اندازه گیری شواهد تغییر در درک اعضای جامعه از مهاجران ، به عنوان مثال ، شاخصی از تغییر ممکن است نگرش مثبت در مورد مهاجران افزایش یابد ، همانطور که در احساسات و داستانهای بیان شده واقعی اعضای جامعه یافت می شود (از طریق مصاحبه ها ، گروه های متمرکز ، روند مردم نگاری یا جمع آوری شده است. محافل داستان خلاق). داده های کیفی می توانند به طور سیستماتیک جمع آوری و سپس برای تجزیه و تحلیل طبقه بندی شوند تا تغییراتی را نشان دهند که ممکن است اندازه گیری آن دشوار باشد.

شاید قوی ترین نوع نشانگر امکان هر دو نوع رویکرد جمع آوری داده ها را فراهم کند. به عنوان مثال ، برای اندازه گیری افزایش نگرش مثبت در مورد مهاجران ، نظرسنجی ها ممکن است علاوه بر استفاده از روشهای توضیح داده شده در بالا ، به صورت دوره ای انجام شود.

نکاتی در مورد انتخاب شاخص ها

از آنجا که درک موفقیت یک برنامه تا حد زیادی با اندازه گیری قابل درک است ، شاخص ها باید با دقت انتخاب شوند. موارد زیر را در نظر بگیرید:

• ذینفعان را در تعریف شاخص ها درگیر کنید. اصطلاحاتی از قبیل "موفقیت" و "پیشرفت" را می توان به تعداد بیشماری از روش ها تفسیر کرد. دانستن اینکه چه شرکا و ذینفعان مختلف بیشترین ارزش را دارند ، نحوه تفسیر آنها موفقیت و آنچه را که آنها به عنوان شواهدی از موفقیت مشاهده می کنند ، در انتخاب شاخص ها مهم است.
• هر دو شاخص کمی و کیفی را در نظر بگیرید. آنچه برای یک برنامه یا ابتکار مهم ترین است ممکن است ساده ترین کار برای اندازه گیری نباشد. در جمع آوری داده هایی که به راحتی در دسترس یا کاملاً کمی است ، ذینفعان خطر کاهش دهنده در ارزیابی تأثیر واقعی و عمیق تر یک برنامه را دارند. برعکس ، یک بررسی حکایتی مقدماتی از برنامه ای که توسط کسانی که مستعد ابتلا به آن هستند موفق هستند ، احتمالاً از نظر بیگانگان نظارت نخواهد کرد. مایکل کوین پاتون از این امر به عنوان "آمار در مقابل معنی" یاد می کند. او ادعا می کند که آمار به شما می گوید چند نفر اما آنها به شما نمی گویند چرا.
• تعیین کنید که آیا نتایج شما-و بنابراین شاخص هایی که شما تعریف می کنید-کوتاه مدت ، متوسط یا بلند مدت هستند. اندازه گیری تغییر کوتاه مدت به احتمال زیاد بر اجرای یک پروژه متمرکز خواهد شد (چگونه کار کرد؟ طراحی چقدر مؤثر بود؟) یا در ایجاد پایه ای برای ارزیابی تغییر در جاده. با تعیین معیارها می توان تغییر میانی را اندازه گیری کرد. معیار نوعی شاخص است که به سطح تغییراتی که سازمان انتظار دارد از پایه خود ایجاد کند ، اشاره دارد. اکثر ارزیابان و محققان موافق هستند که تأثیر اجتماعی به زمان نیاز دارد و نتایج فقط در میانی یا بلند مدت قابل اندازه گیری است. هرچه یک برنامه طولانی تر باشد ، انتخاب شاخص های آن پیچیده تر و محتمل تر یا حتی لازم ، استفاده از معیارها می شود.
• زمینه برنامه و پیچیدگی آن را در نظر بگیرید زیرا این امر بر نتایج و انتخاب شاخص ها تأثیر می گذارد. در سیستم های پیچیده ، فرض می شود که تغییر به همان اندازه که یک مدل منطق یا زنجیره ای از نتایج نشان می دهد ، صرفاً خطی نیست. در عوض ، پیشرفت یا تغییر به جلو ، غرفه ها ، محافل اطراف ، یا حتی بر اساس عوامل مختلفی بر روی خود دو برابر می شود. بنابراین ، انتخاب شاخص باید این پویا از شار را در نظر بگیرد (ارزیابی توسعه جستجو و منابع پیچیدگی در این سایت). شما می خواهید در ابتدای یک برنامه یا پروژه شاخص ها را انتخاب کنید تا بتوانید برای جمع آوری داده ها برنامه ریزی کنید ، اما همچنین اجازه می دهد تا با ظهور نتایج جدید در هنگام اجرای برنامه ، شاخص ها تعریف یا تجدید نظر شوند.
• در مورد طیف متوسطی از شاخص های واقع بینانه تصمیم بگیرید. برای چند شاخص تقریباً غیرممکن است که بتوانند تغییرات پیچیده اجتماعی را ضبط کنند ، به ویژه که تغییر به صورت تدریجی اتفاق می افتد و می تواند به ورودی های بی شماری نسبت داده شود. از طرف دیگر ، داشتن نتایج و شاخص های بسیار زیاد می تواند جمع آوری داده ها را در جهات مختلف هدف قرار دهد ، و جمع آوری شواهد معتبر را دشوار می کند.
• از مشکلات رایج خودداری کنید. یک اشتباه مکرر این است که مردم نتایج را انتخاب می کنند که معتقدند بر اساس تمایل به موفقیت به راحتی می توانند به راحتی دست یابند و اندازه گیری کنند. در مقابل ، آنها ممکن است نتایج حاصل از دستیابی و اندازه گیری را نادیده بگیرند. اشتباه دیگر این است که از نتایج منفی نادیده بگیرید یا نسبت به نتایج غیر منتظره هوشیار نباشید که در صورت ثبت و ارزیابی ، از نظر درک تأثیر می تواند به همان اندازه مهم باشد. با این وجود ، یک مشکل دیگر تمایل به نسبت دادن علیت برای تحولات اجتماعی به یک برنامه متوسط است که این تغییر در اثر چندین عامل ایجاد می شود.