نرخ بهره: انواع مختلف و منظور از وام گیرندگان

کارولین بانتون 6+ سال تجربه به عنوان نویسنده مستقل مقالات تجاری و دارایی دارد. او همچنین زندگی نامه هایی را برای تراس داستان می نویسد.

ایمی یک ACA و مدیرعامل و بنیانگذار OnPoint Leaing ، یک شرکت آموزش مالی است که آموزش را به متخصصان مالی ارائه می دهد. وی نزدیک به دو دهه تجربه در صنعت مالی و به عنوان مربی مالی برای متخصصان صنعت و افراد دارد.

تیموتی لی مشاور ، حسابدار و مدیر دارایی با MBA از USC و بیش از 15 سال تجربه مالی شرکت است. تیموتی به ارائه مدیرعامل و CFO با تجزیه و تحلیل عمیق شیرجه کمک کرده است ، و داستانهای زیبایی را در پشت تعداد ، نمودارها و مدلهای مالی ارائه می دهد.

Investopedia / جولی بنگ

نرخ بهره چیست؟

نرخ بهره مبلغی است که یک وام دهنده یک وام گیرنده را شارژ می کند و درصدی از اصلی است - مبلغ وام. نرخ بهره در وام به طور معمول به صورت سالانه شناخته می شود که به عنوان نرخ درصد سالانه (APR) شناخته می شود.

نرخ بهره نیز می تواند برای مبلغ به دست آمده در بانک یا اتحادیه اعتباری از یک حساب پس انداز یا گواهی سپرده (CD) اعمال شود. بازده درصد سالانه (APY) به سود حاصل از این حساب های سپرده اشاره دارد.

غذای اصلی

• نرخ بهره مبلغی است که در بالای مدیر توسط یک وام دهنده به وام گیرنده برای استفاده از دارایی پرداخت می شود.
• نرخ بهره نیز در مورد مبلغ به دست آمده در یک بانک یا اتحادیه اعتباری از حساب سپرده اعمال می شود.
• بیشتر وام ها از علاقه ساده استفاده می کنند. با این حال ، برخی از وام ها از علاقه مرکب استفاده می کنند ، که برای اصلی بلکه به علاقه انباشته دوره های قبلی نیز اعمال می شود.
• وام گیرنده ای که توسط وام دهنده ریسک کم در نظر گرفته می شود ، نرخ بهره کمتری خواهد داشت. وام که ریسک بالا در نظر گرفته می شود نرخ بهره بالاتری خواهد داشت.
• APY نرخ بهره است که از یک حساب پس انداز یا CD در یک بانک یا اتحادیه اعتباری به دست می آید. حساب های پس انداز و CDS از علاقه مرکب استفاده می کنند.

نرخ بهره: اسمی و واقعی

درک نرخ بهره

بهره در اصل هزینه ای برای وام گیرنده برای استفاده از دارایی است. دارایی های وام گرفته شده می تواند شامل پول نقد ، کالاهای مصرفی ، وسایل نقلیه و املاک باشد. به همین دلیل ، نرخ بهره را می توان به عنوان "هزینه پول" تصور کرد - نرخ بهره بالاتر وام گرفتن همان مقدار پول را گرانتر می کند.

بنابراین نرخ بهره در بیشتر معاملات وام یا وام گرفتن اعمال می شود. افراد برای خرید خانه ، پروژه های صندوق ، راه اندازی یا صندوق مشاغل یا پرداخت هزینه شهریه کالج ، وام می گیرند. مشاغل برای تأمین بودجه پروژه های سرمایه و گسترش فعالیت های خود با خرید دارایی های ثابت و بلند مدت مانند زمین ، ساختمانها و ماشین آلات وام می گیرند. پول قرض گرفته شده یا با مبلغی با مبلغ از قبل تعیین شده یا در اقساط دوره ای بازپرداخت می شود.

برای وام ، نرخ بهره برای اصلی اعمال می شود ، که مبلغ وام است. نرخ بهره هزینه بدهی وام گیرنده و نرخ بازده وام دهنده است. پولی که باید بازپرداخت شود ، معمولاً بیشتر از مبلغ وام گرفته شده است زیرا وام دهندگان برای از دست دادن استفاده از پول در دوره وام نیاز به جبران خسارت دارند. وام دهنده می توانست به جای تأمین وام ، وجوه را در آن دوره سرمایه گذاری کند ، که این امر می تواند از دارایی درآمد ایجاد کند. تفاوت بین مبلغ بازپرداخت کل و وام اصلی ، بهره ای است.

هنگامی که وام گیرنده توسط وام دهنده کم خطر در نظر گرفته می شود ، وام گیرنده معمولاً نرخ بهره پایین تری را دریافت می کند. اگر وام گیرنده ریسک بالایی در نظر گرفته شود ، نرخ بهره ای که آنها شارژ می شود بیشتر خواهد بود که منجر به وام با هزینه بالاتر می شود.

ریسک به طور معمول وقتی یک وام دهنده به نمره اعتباری وام گیرنده بالقوه نگاه می کند ، ارزیابی می شود ، به همین دلیل مهم است که اگر می خواهید در بهترین وام ها صلاحیت داشته باشید ، یک مورد عالی داشته باشید.

نرخ بهره ساده

اگر وام 300000 دلاری را از بانک دریافت کنید و توافق نامه وام تصریح می کند که نرخ بهره وام 4 ٪ سود ساده است ، این بدان معنی است که شما باید مبلغ وام اصلی 300،000 دلار + (4 ٪ x 300،000 $ به بانک بپردازید.) = 300،000 دلار + 12،000 دلار = 312،000 دلار.

مثال بالا بر اساس فرمول علاقه ساده سالانه محاسبه شد ، یعنی:

فردی که وام را به دست آورد ، باید در پایان سال 12،000 دلار سود بپردازد ، با فرض اینکه این تنها یک توافق نامه وام یک ساله بوده است. اگر مدت وام وام 30 ساله باشد ، پرداخت بهره:

بهره ساده = 300000 $ x 4 ٪ x 30 = 360،000 دلار

نرخ بهره ساده 4 ٪ سالانه به پرداخت سود سالانه 12000 دلار تبدیل می شود. پس از 30 سال ، وام گیرنده می توانست 12،000 x 30 سال = 360،000 دلار در پرداخت بهره را بدست آورد ، که توضیح می دهد که بانک ها چگونه پول خود را می گیرند.

نرخ بهره مرکب

برخی از وام دهندگان روش علاقه مرکب را ترجیح می دهند ، به این معنی که وام گیرنده حتی بیشتر مورد علاقه خود را می پردازد. علاقه مرکب ، که به بهره منافع نیز گفته می شود ، هم برای اصلی و هم به منافع انباشته شده در دوره های قبلی اعمال می شود. این بانک فرض می کند که در پایان سال اول وام گیرنده مدیون علاقه اصلی به علاوه برای آن سال است. این بانک همچنین فرض می کند که در پایان سال دوم ، وام گیرنده مدیون مدیر اصلی به علاوه بهره برای سال اول به علاوه بهره برای سال اول است.

علاقه بدهکار در هنگام ترکیب بالاتر از علاقه مدیون با استفاده از روش بهره ساده است. این بهره ماهانه به مدیر اصلی از جمله سود متعلق به ماههای گذشته پرداخت می شود. برای فریم های زمانی کوتاه تر ، محاسبه علاقه برای هر دو روش مشابه خواهد بود. با افزایش زمان وام ، اختلاف بین دو نوع محاسبات علاقه افزایش می یابد.

با استفاده از مثال بالا ، در پایان 30 سال ، کل بدهی به بهره تقریباً 700،000 دلار با وام 300000 دلار با نرخ 4 ٪ نرخ بهره است.

از فرمول زیر می توان برای محاسبه علاقه مرکب استفاده کرد:

سود مرکب = P x [(1 + نرخ بهره) N - 1] که در آن: P = اصلی n = تعداد دوره های ترکیب

حسابهای سود و پس انداز مرکب

هنگامی که با استفاده از یک حساب پس انداز پس انداز می کنید ، بهره مرکب مطلوب است. سود به دست آمده در این حساب ها پیچیده است و به دلیل اجازه دادن به بانک برای استفاده از وجوه واریز شده ، به دارنده حساب جبران می شود.

به عنوان مثال ، اگر 500000 دلار را به یک حساب پس انداز با بازده بالا واریز می کنید ، این بانک می تواند 300،000 دلار از این وجوه را برای استفاده به عنوان وام وام مسکن بگیرد. برای جبران شما ، این بانک سالانه 1 ٪ سود را به حساب می پردازد. بنابراین ، در حالی که این بانک 4 ٪ از وام گیرنده را می گیرد ، 1 ٪ به دارنده حساب می دهد ، و این 3 ٪ از آن بهره می برد. در واقع ، پس اندازان پول بانکی را وام می دهند که به نوبه خود ، در ازای بهره ، وجوهی را برای وام گیرندگان فراهم می کند.

اثر گلوله برفی از نرخ بهره مرکب ، حتی اگر نرخ در پایین سنگ باشد ، می تواند به شما در ایجاد ثروت به مرور زمان کمک کند. دوره مالی شخصی آکادمی Investopedia برای دوره های درجه می آموزد که چگونه تخم مرغ لانه رشد کند و ثروت را به ماندگاری کند.

هزینه بدهی وام گیرنده

در حالی که نرخ بهره نشان دهنده درآمد بهره به وام دهنده است ، آنها هزینه بدهی به وام گیرنده را تشکیل می دهند. شرکت ها هزینه وام را در برابر هزینه حقوق صاحبان سهام ، مانند پرداخت سود سهام ، برای تعیین اینکه کدام منبع بودجه کمترین هزینه خواهد بود ، وزن می کنند. از آنجا که بیشتر شرکت ها با دریافت بدهی و/یا صدور سهام ، سرمایه خود را تأمین می کنند ، هزینه سرمایه برای دستیابی به یک ساختار سرمایه بهینه ارزیابی می شود.

آوریل در مقابل APY

نرخ بهره وام های مصرف کننده به طور معمول به عنوان نرخ درصد سالانه (APR) نقل می شود. این نرخ بازده است که وام دهندگان برای توانایی وام گرفتن پول خود می خواهند. به عنوان مثال ، نرخ بهره در کارتهای اعتباری به عنوان APR نقل شده است. در مثال بالا ، 4 ٪ APR برای وام مسکن یا وام گیرنده است. APR علاقه مرکب را برای سال در نظر نمی گیرد.

بازده درصد سالانه (APY) نرخ بهره است که در یک بانک یا اتحادیه اعتباری از یک حساب پس انداز یا CD به دست می آید. این نرخ بهره ترکیب را در نظر می گیرد.

نرخ بهره چگونه تعیین می شود؟

نرخ بهره شارژ شده توسط بانک ها توسط تعدادی از عوامل مانند وضعیت اقتصاد تعیین می شود. بانک مرکزی یک کشور (به عنوان مثال ، فدرال رزرو در ایالات متحده) نرخ بهره را تعیین می کند ، که هر بانک برای تعیین دامنه APR آنها ارائه می دهد. هنگامی که بانک مرکزی نرخ بهره را در سطح بالایی تعیین می کند ، هزینه بدهی افزایش می یابد. هنگامی که هزینه بدهی زیاد است ، مردم را از وام گرفتن و کندی تقاضای مصرف کننده خودداری می کند. همچنین ، نرخ بهره با تورم افزایش می یابد.

برای مبارزه با تورم ، بانک ها ممکن است نیازهای ذخیره بالاتری را تعیین کنند ، عرضه پول سخت به وجود می آید ، یا تقاضای بیشتری برای اعتبار وجود دارد. در اقتصاد با نرخ بهره بالا ، مردم از آنجا که بیشتر از نرخ پس انداز دریافت می کنند ، به پس انداز پول خود متوسل می شوند. بورس سهام رنج می برد زیرا سرمایه گذاران ترجیح می دهند از نرخ بالاتر از پس انداز نسبت به سرمایه گذاری در بورس سهام با بازده پایین استفاده کنند. مشاغل همچنین از طریق بدهی دسترسی محدود به بودجه سرمایه دارند که منجر به انقباض اقتصادی می شود.

اقتصادها غالباً در دوره هایی با نرخ کم بهره تحریک می شوند زیرا وام گیرندگان با نرخ های ارزان قیمت به وام دسترسی دارند. از آنجا که نرخ بهره پس انداز پایین است ، مشاغل و افراد به احتمال زیاد وسایل نقلیه سرمایه گذاری ریسک پذیر مانند سهام را خرج و خریداری می کنند. این هزینه اقتصاد را سوخت می دهد و تزریق در بازارهای سرمایه منجر به گسترش اقتصادی می شود. در حالی که دولت ها نرخ بهره پایین تر را ترجیح می دهند ، در نهایت منجر به عدم تعادل بازار می شوند که تقاضا بیش از عرضه باعث تورم می شود. هنگامی که تورم رخ می دهد ، نرخ بهره افزایش می یابد ، که ممکن است مربوط به قانون والراس باشد.

میانگین نرخ بهره در یک وام 30 ساله با نرخ ثابت در اواسط سال 2022. این فقط یک سال قبل از 2. 89 ٪ است.

نرخ بهره و تبعیض

علیرغم قوانین ، مانند قانون فرصت اعتباری برابر (ECOA) ، که شیوه های وام دهی تبعیض آمیز را ممنوع می کند ، نژادپرستی سیستمی در خانه داران ایالات متحده در جوامع عمدتاً سیاه حاکم است ، طبق گزارش Realtor.com ، وام هایی با نرخ بالاتر از صاحبان خانه در جوامع سفید ارائه می شود. منتشر شده در ژوئیه 2020. تجزیه و تحلیل آن در مورد داده های وام مسکن 2018 و 2019 نشان داد که نرخ های بالاتر تقریباً 10،000 دلار بهره را در طول عمر یک وام معمولی با نرخ ثابت 30 ساله اضافه می کند.

در ژوئیه سال 2020 ، دفتر حمایت مالی مصرف کننده (CFPB) ، که ECOA را تقویت می کند ، درخواست اطلاعاتی را برای جستجوی نظرات عمومی برای شناسایی فرصت هایی برای بهبود آنچه ECOA برای اطمینان از دسترسی غیر تبعیض آمیز به اعتبار انجام داد ، صادر کرد. كاتلین ال کراننجر ، مدیر آژانس اظهار داشت: "استانداردهای روشن به محافظت از آمریکایی های آفریقایی و سایر اقلیت ها كمك می كند ، اما CFPB باید آنها را با اقدامی پشت سر بگذارد تا اطمینان حاصل شود كه وام دهندگان و دیگران از این قانون پیروی می كنند."

چرا نرخ بهره وام 30 ساله بالاتر از وام های 15 ساله است؟

نرخ بهره تابعی از خطر هزینه پیش فرض و فرصت است. وام ها و بدهی های طولانی تر ذاتاً خطرناک تر هستند ، زیرا زمان بیشتری وجود دارد که در طی آن وام گیرنده می تواند به طور پیش فرض باشد. در عین حال ، هزینه فرصت در دوره های زمانی طولانی تر بزرگتر است ، در این مدت آن که اصلی به هم گره خورده است و برای هر منظور دیگری قابل استفاده نیست.

چگونه فدرال رزرو از نرخ بهره در اقتصاد استفاده می کند؟

فدرال رزرو به همراه سایر بانکهای مرکزی در سراسر جهان از نرخ بهره به عنوان یک ابزار سیاست پولی استفاده می کنند. بانک مرکزی با افزایش هزینه استقراض در بانکهای تجاری ، می تواند بسیاری از نرخ بهره دیگر مانند وام های شخصی ، وام های تجاری و وام را تحت تأثیر قرار دهد. این امر باعث می شود وام به طور کلی گرانتر شود و تقاضای پول را کاهش داده و یک اقتصاد گرم را خنک کند. از طرف دیگر ، کاهش نرخ بهره ، وام را آسان تر می کند ، تحریک هزینه ها و سرمایه گذاری ها را آسان می کند.

چرا قیمت اوراق قرضه نسبت به تغییرات نرخ بهره واکنش معکوس نشان می دهد؟

اوراق قرضه ابزاری بدهی است که به طور معمول نرخ بهره ثابت را در طول عمر خود می پردازد. بگویید که نرخ بهره غالب 5 ٪ است. اگر اوراق قرضه با قیمت 1000 دلار قیمت داشته باشد و نرخ بهره (کوپن) 5 ٪ داشته باشد ، سالانه 50 دلار به صاحبان اوراق قرضه پرداخت می کند. اگر نرخ بهره به 10 ٪ افزایش یابد ، اوراق جدید صادر شده دو برابر می شود - یعنی 100 دلار در هر 1000 دلار ارزش اسمی. اوراق قرضه موجود که فقط 50 دلار پرداخت می کند ، باید با تخفیف شیب دار بفروشد تا کسی بخواهد آن را خریداری کند. به همین ترتیب ، اگر نرخ بهره به 1 ٪ کاهش یابد ، اوراق قرضه جدید فقط 10 دلار برای هر 1000 دلار در ارزش اسمی پرداخت می کند. از این رو ، وثیقه ای که 50 دلار پرداخت می کند تقاضای زیادی خواهد داشت و قیمت آن بسیار بالا خواهد بود.